reportage

'Bij de eerste besmetting gaat het hier potdicht'

Julien smaakt het eten in De Gulden Lelie wel. ©katrijn van giel

In de Antwerpse woon-zorgcentra maken ze zich geen illusies: nu het virus buiten woekert, is de kans groot dat het zich weer binnenwurmt. Maar drama's hoeft dat niet op te leveren. 'Het beschermingsmateriaal is er, de testcapaciteit ook.'

Fricassee met erwtjes. In de binnentuin van woon-zorgcentrum De Gulden Lelie in de wijk Sint-Andries in hartje Antwerpen praat bewoner Julien met zijn tafelgenoten na over het menu van die middag. Julien baatte 42 jaar lang een restaurant uit, maar is niet te kritisch over wat op tafel stond. ''t Is grootkeuken, hé. Alleen de opeenvolging van de maaltijden was iets te snel.' Dat Antwerpen ten prooi gevallen is aan een nieuwe coronagolf - 567 besmettingen in zeven dagen - voelen ze hier niet: de Gulden Lelie is tot nader order coronavrij. Of toch: 'We kunnen wel niet meer buiten.'

Nuance: bewoners kunnen nog een aanvraag doen om naar buiten te gaan, maar bij hun terugkeer moeten ze een week in quarantaine op hun kamer. 'Zeven dagen straf', mokt Julien. Het is deel van de resem maatregelen die buurtzorgmanager Hans Cole moet zien te handhaven in het woon-zorgcentrum met 110 kamers. De Gulden Lelie is tijdens de eerste golf niet geknakt. Er was geen oversterfte in het eerste halfjaar, wat betekent dat er niet meer overlijdens waren dan in andere jaren. 'Maar er was wel een piek in de overlijdens tijdens de lockdown. Negen waren coronagerelateerd, waarvan vier op een dag.'

Er is goede moed dat De Gulden Lelie ook dit keer het ergste kan afwenden. Wie binnenkomt, schakelt zich in een batterij van procedures in. Een bewoner bezoeken? Alleen tussen twee en vijf, na afspraak, in de tuin of in de cafetaria, niet op de kamer, maximaal een half uur. De deur gaat alleen open na een belletje. Aan de ingang wachten verplichte registratie en handgel. Iedereen die zich door de gangen beweegt, moet een mondmasker aanhebben. Alleen het vereiste plexiglas in de cafetaria ontbreekt nog. Voor het eigen personeel is wel voldoende beschermingsmateriaal aanwezig. 'Ook tijdens de eerste golf had het Zorgbedrijf Antwerpen voldoende in reserve, maar dat materiaal moest toen nog herverdeeld worden over de centra', zegt Cole. Dat is nu beter in orde.

We gaan bij een vermoeden van besmetting nu meteen testen. Dat was de eerste keer niet zo.
Hans Cole
Buurtzorgmanager

Ook de teststrategie is van een heel andere orde dan tijdens de eerste golf. 'We gaan bij een vermoeden van besmetting nu meteen testen. Dat was de eerste keer niet zo. We monitoren of er koorts, hoest of een korte ademhaling is. We testen dan. De uitslag komt snel. Zaterdag hadden we hier een vermoeden, nadat de man van een bezoekster positief bleek. Zondag hadden we de uitslag.' Negatief, gelukkig. In een ander centrum dat Cole onder zijn vleugels heeft, Bilzenhof, was de uitslag van een bewoner vrijdagavond wel positief. 'Bij één besmetting gaat het centrum potdicht, gaan we testen en is er verhoogde alertheid. Bijna het voltallige personeel is tijdens het weekend binnengekomen voor tests.'

Het beeld van De Gulden Lelie doet vermoeden dat de woon-zorgcentra in een andere realiteit de tweede golf op zich zien afkomen. Mirakels zijn in de tussentijd niet gebeurd, progressie links en rechts is er zeker wel. Een vehikel dat in maart niet bestond, is de Vlaamse Taskforce Zorg. Die stuurde vorige week donderdag de richtlijnen bij: handen geven, kussen en knuffelen binnen de bubbel zijn voortaan uit den boze. Maar vooral: de taskforce raadde woon-zorgcentra aan samen met hun lokaal bestuur extra maatregelen te bekijken bij een toename van de lokale besmettingen. Het Zorgbedrijf deed dat. Het voerde donderdagavond een quarantaine van zeven dagen in voor de bewoners die het rusthuis verlaten, en werd strenger dan de Vlaamse lijn.

Het feest is al in drie gesplitst: gisterenmiddag voor vrienden, 's avonds voor familie en volgende week voor de bewoners van de serviceflats.
Jeanne, 100 jaar

Maar de uitdagingen schuilen soms niet in structuren of procedures, maar in de dagelijkse realiteit. Afstand houden is geen evidentie voor mensen die niet meer perfect helder van geest zijn. 'We merken dat afstand houden het moeilijke punt blijft', zegt Dirk, verpleger in De Gulden Lelie. 'Dat krijg je er pas in door het veel te herhalen en omdat mensen toch kuddedieren zijn.' Maar ook lang niet elk schaap wil in de kudde blijven. 'Er zijn zeker bewoners die zeggen: mij maakt het niet uit als ik corona krijg. Maar het is aan ons om hen uit te leggen dat de regels er zijn om ook anderen te beschermen', stelt Cole.

De bewoners worstelen nog met een andere vrees: die voor een nieuwe lockdown. 'Het zit er diep in, dat ze mogelijk hun familie niet meer zien', zegt Dirk. De schrik voor isolatie of kleinere bubbels delen ze met de bewoners van de serviceflats De Meere in Berchem. Het is er roomijsnamiddag wanneer het nieuws over de Nationale Veiligheidsraad binnenwaait: bubbels van vijf. Zwaar, en al helemaal voor Jeanne, die gisteren honderd jaar werd. 'Het feest is al in drie gesplitst: gisterenmiddag voor vrienden, 's avonds voor familie en volgende week voor de bewoners van de serviceflats.' Of dat kan doorgaan, net als andere activiteiten, is voor coördinator Piet Heylen onzeker. ''t Is erg', zegt een bewoonster. 'Het is niet anders', riposteert hij.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud