analyse

CD&V voelt drietand van Vlaams Belang in de rug

Het stikstofdossier plaatst CD&V voor een duivels dilemma: het is de laatste trouwe vleugel - de Boerenbond - ontgoochelen of riskeren dat de hele economie wordt meegesleurd. En intussen dingt het Vlaams Belang naar de kolenschoppen van de boer.

Het was woensdag zelfs nogal wat CD&V’ers opgevallen na een dagje stikstofdebat in het Vlaams Parlement en de Vlaamse media: wie de tussenkomst van Tinne Rombouts (CD&V) in het halfrond naast die van Boerenbond-topvrouw Sonja De Becker in 'Terzake' legde, kon alleen maar vermoeden dat ze dezelfde debatfiches hadden gekregen.

‘Dat driekwart van de stikstofdepositie in Vlaanderen van de landbouw komt, is een vertekend beeld’, klonk het synchroon, ‘want de helft van de neerslag komt uit de buurlanden aangewaaid’.

Verbazen hoeft dat allerminst: Rombouts is een van de vier Vlaamse parlementsleden van CD&V die bij de Boerenbond werkzaam waren voor ze verkozen werden. De anderen zijn Bart Dochy, Lode Ceyssens en Stijn De Roo. Vooral Rombouts en Dochy wegen al jaren sterk op het regeringsbeleid, getuigt een gewezen minister van een andere partij.

‘Dochy zal nooit minister worden. Maar zijn gewicht in CD&V, op de kabinetten en in West-Vlaanderen - de provincie minister van Landbouw Hilde Crevits (CD&V) - is indrukwekkend. We moeten er niet flauw over doen: het klimaat- en ruimtedebat is zo moeilijk in Vlaanderen, omdat jarenlang minder inspanningen zijn gevraagd van de landbouw. Maar goed, de sector heeft het heel moeilijk.’

CD&V dekt de belangen van de boeren al sinds jaar en dag zorgvuldig af. Ter illustratie: sinds landbouw een Vlaamse bevoegdheid is, was die maar één legislatuur niet in handen van een christendemocraat: ten tijde van de regering-Dewael.

Op boerenbetogingen werd minister Vera Dua (Agalev) toen de beoefenaar van het oudste beroep ter wereld genoemd. Volgens een bekende CD&V-burgemeester zijn de boeren een dankbaar publiek voor zijn partij: ‘Ze zijn trouw, ze vertegenwoordigen grote families, ze bemoeien zich niet met onze ideologische lijn en ze vallen ons niet aan. Dat kan van Beweging.net niet gezegd worden. Maar als het over landbouw gaat, zijn ze niet te vermurwen.’

Dit gaat over meer dan 22.000 landbouwbedrijven. Dit gaat over de agrovoedingscluster, de grootste industriële sector van Vlaanderen.
Robrecht Bothuyne (CD&V)
Vlaams Parlementslid

Onder de regering-Bourgeois werden de coalitiepartners N-VA en Open VLD er hoorndol van dat ruimtelijke ordening en landbouw in één CD&V-hand zaten, namelijk die van Joke Schauvliege.

Dat moest en zou in de regering-Jambon rechtgezet worden. Bij CD&V leeft het gevoel dat huidig minister van Omgeving Zuhal Demir (N-VA) er vooral zit om de boeren aan te pakken. ‘Wij hebben vaak het gevoel dat wij nog de enigen zijn die de sector verdedigen’, zegt een CD&V’er. ‘Open VLD had vroeger een sterke link met het Algemeen Boerensyndicaat, maar sinds mensen als Karlos Callens en Francesco Vanderjeugd weg zijn uit het parlement is dat bekoeld. En bij de N-VA krijgen groene jongens als Wilfried Vandaele veel ruimte, als ze de Antwerpse haven en de industrie maar niet hinderen. Dan komt de rekening van het stikstofvraagstuk uiteraard bij de boeren te liggen.’ En niet bij andere sectoren als bijvoorbeeld de bouw en het transport.

Verkiezingsborden

Wie naast CD&V wel volop de kaart van de landbouw trekt, is het Vlaams Belang. De verhaallijn van een platteland dat in de steek wordt gelaten door Brussel of van een traditiesector die verdrukt wordt door de klimaateisen van Europa, gaat er steeds beter in bij landbouwfamilies.

Bij CD&V beseffen ze dat gevaar zeer goed sinds de verkiezingen van 2019. In landelijke kantons als Eeklo, Oostrozebeke of Vleteren haalde het Vlaams Belang toen tussen 20 en 27 procent. ‘Ik verdedig de belangen van de boeren al langer dan vandaag, hoor’, reageert Vlaams Parlementslid Stefaan Sintobin (Vlaams Belang). ‘Maar het is waar dat steeds meer boeren ontvankelijk zijn voor onze boodschap. De schroom om verkiezingsborden van het Vlaams Belang te plaatsen is weg.’

Binnen CD&V vindt lang niet iedereen dat de partij tot het uiterste moet gaan om de laatste trouwe vleugel niet voor het hoofd te stoten.

‘CD&V moet een aanbodpartij zijn, niet proberen te redden wat rest, want dan verlies je altijd’, zegt een zwaargewicht. ‘En we moeten eerlijk zijn: de landbouw zal een inspanning moéten opbrengen die pijn zal doen. Gelukkig slaat Hilde Crevits een realistischer toon aan dan de Boerenbonders. Zij zegt niet dat aan de landbouw niet geraakt mag worden, maar dat de boeren niet mogen verarmen. Dat is een belangrijke nuance.’

Volgens Vlaams Parlementslid Robrecht Bothuyne (CD&V), een boerenzoon uit de middenstandsvleugel, is het verkeerd om van het stikstofdebat een gevecht tussen de landbouw en de rest van de economie te maken. ‘Dit gaat over meer dan de 22.000 landbouwbedrijven die er in Vlaanderen nog zijn. Dit gaat over de agro-voedingscluster, die met honderdduizenden jobs de grootste industriële sector van Vlaanderen is. Haal daar één schakel uit en het hele weefsel loopt schade op', zegt Bothuyne. 'Dit dossier kunnen we wél winnend afsluiten, met name als we kunnen vermijden dat er een vergunningsstop komt zoals in Nederland.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud