opinie

Dagboek Marc Noppen | 'Ik hou mijn hart vast voor de VS'

België lijkt de crisis relatief goed te doorstaan in vergelijking met de VS, Spanje en Italië. 'Dat moet ons twee keer doen nadenken als we de gezondheidszorg verder willen opsplitsen', schrijft UZ Brussel-directeur Marc Noppen in zijn dagboek.

'Vandaag sprak ik met een hoofdverpleegkundige van de vakbond, die me vertelde dat andere ziekenhuizen niet communiceren met hun personeel over het aantal opgenomen patiënten en besmette personeelsleden. Die transparantie vinden wij heel belangrijk. Elke ochtend om 8 uur geven wij via een videoconferentie zoveel mogelijk informatie door.'

'Het aantal interne besmettingen valt al bij al nog mee. Er zijn de voorbije drie weken een dertigtal personeelsleden die positief getest hebben. Ons ziekteverzuim ligt slechts licht boven het gemiddelde van anders.'

'We hebben al 164 patiënten gehad die positief testten. Van hen zijn er 15 overleden, 32 op intensieve zorg beland en al 61 naar huis gestuurd. In België lijken we de crisis relatief goed te doorstaan. Maar opnieuw: hout vasthouden.'

Ik heb Amerikanen gezien die voor één pil naar de apotheek gingen.
Marc Noppen
Directeur UZ Brussel

'Ik bel geregeld met vrienden uit New York en die zijn wanhopig. De ziekenhuizen zijn niet voorbereid en de berichten van het lokale en federale niveau spreken elkaar tegen. Ik hou mijn hart vast voor wat nog op de VS afkomt.'

'Zo'n vijftien jaar geleden was ik gastdocent aan de Harvard Medical School. Ik werkte ook in Boston aan een van de meest prestigieuze ziekenhuizen van de VS. Ik heb toen zelf kunnen merken hoe kaduuk het systeem er is. Enerzijds heb je er topziekenhuizen met de beste artsen ter wereld, anderzijds ligt de volksgezondheid er op apegapen.'

'Een enorme groep kan er geen beroep doen op de klassieke zorg. Ze kunnen enkel terecht op de spoeddiensten en belanden daarna weer op straat, zonder enige opvolging. Ik heb Amerikanen gezien die voor één pil naar de apotheek gingen. En er zijn nu al 160.000 besmettingen daar.'

'Ook in Italië en de Spanje is de toestand niet rooskleurig. Het aantal besmettingen is er per hoofd van de bevolking ongeveer hetzelfde als bij ons, maar het aantal overlijdens is dubbel zo hoog. Deels ligt dat aan het feit dat ze minder voorbereidingstijd hadden, zeker in Italië.'

Het zou heel bizar zijn om in een crisis als deze, waar je resources sowieso al beperkt zijn, alles nog eens te gaan opsplitsen.
Marc Noppen
Directeur UZ Brussel

'Maar er speelt nog iets: sinds de crisis in 2008 is de gezondheidszorg er in grote mate geregionaliseerd. Wat zie je nu in Italië? De ziekenhuizen in Lombardije zijn overspoeld door patiënten uit het zuiden, die massaal naar het noorden trokken voor hun zorg. Ook in Spanje zie je grote verschillen tussen regio’s met topzorg, zoals Valencia, Catalonië en Andalusië, en andere gebieden.'

'Al die regio’s werken volgens andere reflexen. Als je dan geen nationaal rampenplan hebt met één commandopost, loopt het fout. Beeld je in dat in Vlaanderen, Brussel en Wallonië verschillende richtlijnen zouden gelden?'

'Ik spreek uit ervaring, omdat wij als Vlaams universitair ziekenhuis in Brussel in de vreemde situatie zitten waarbij we opereren met twee verschillende sociodemografische gewesten als basis. Het lijkt me niet evident om met een geregionaliseerde gezondheidszorg op één plek met twee systemen te werken.'

'We zagen dat al bij de aanvang van de crisis, toen de regionale zorginspectie de directe omgeving van de eerste patiënten moest controleren. Je zag toen dat patiënten die op dezelfde kamer lagen, soms twee verschillende procedures ondergingen, enkel omdat ze in een verschillend gewest woonden. Dat moeten we in ons land onthouden: het zou heel bizar zijn in een crisis als deze, wanneer je resources sowieso al beperkt zijn, alles nog eens te gaan opsplitsen.'

Lees verder

Gesponsorde inhoud