portret

De advocate die de regering in het zand doet bijten

Kati Verstrepen, de voorzitster van de Liga voor de Mensenrechten, won deze week een proces tegen de federale regering over de lockdownmaatregelen.

In de Griekse mythologie wordt Antigone veroordeeld door Kreon, de heerser van Thebe, omdat ze ondanks zijn verbod haar broer heeft begraven. De tragedie stelt de vraag of de menselijke wetten mogen ingaan tegen de goddelijke wetten.

Het verhaal prijkt prominent op de website van Antigone Advocaten, het kantoor dat geleid wordt door Kati Verstrepen. De goddelijke wetten uit het verhaal vertonen ‘erg veel gelijkenis met wat we nu grondrechten noemen’, staat er.

Kati Verstrepen

  • Als voorzitster van de Liga voor Mensenrechten won ze deze week een proces tegen de federale regering over de lockdownmaatregelen. De regering gaat in beroep.
  • Verstrepen leidt het kantoor Antigone Advocaten, een van de topkantoren in Vlaanderen voor vreemdelingenrecht.
  • Sinds 1988 is ze advocaat aan de balie van Antwerpen. Van 2014 tot 2016 was ze er de eerste vrouwelijke stafhouder.
  • De twee zonen van Verstrepen zijn begeesterd door motoren en mechanica, terwijl zij, als kleindochter van een bibliothecaris, gepassioneerd is door boeken.

Verstrepen haalde deze week het nieuws met die grondrechten. Als voorzitster van de Liga voor Mensenrechten won ze voor de Franstalige rechtbank van eerste aanleg in Brussel een proces tegen de federale overheid. De rechter verplicht de staat binnen 30 dagen het lockdownbeleid stil te leggen of een degelijke wet te schrijven die de inbreuken op de vrijheden steviger rechtvaardigt.

Federaal minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V) tekende beroep aan. Maar omdat de Kamer op diezelfde dag in plenaire zitting over de voorbereidingen van een pandemienoodwet sprak, kreeg de rechtszaak meteen politieke ampleur.

Verstrepen mijdt doorgaans de media. Als stafhouder van de Antwerpse balie - de eerste vrouw die ooit de functie bekleedde - legde ze de advocaten in het Sharia4Belgium-proces een spreekverbod op. In het Radio 1-programma ‘Touché’ zei ze eind vorig jaar liever twee uur over mensenrechten te spreken dan over zichzelf.

Toch vertelde ze hoe haar tweelingzonen een passie voor motors en mechanica hebben terwijl zij - als kleindochter van een bibliothecaris uit Boechout - een voorliefde voor boeken heeft. Ze noemde onder meer twee werken van de Amerikaanse schrijver Dave Eggers: ‘De cirkel’ en ‘Wat is de Wat?’. Het eerste is een les over privacy, zei ze, het tweede over vluchtelingen.

En zo ging het toch weer over mensenrechten. Als ze wel in het openbaar spreekt, gaat het doorgaans heel gericht daarover. In dat ‘Touché’-gesprek ging het over Sanda Dia, die stierf in een Reuzegom-studentendoop, over Jozef Chovanec, die overleed in een Belgische politiecel, en over Jonathan Jacob, die hetzelfde droeve lot onderging.

Als voorzitster van de Liga voor Mensenrechten kantte ze zich de voorbije jaren tegen het asiel- en migratiebeleid van Maggie De Block (Open VLD) en Theo Francken (N-VA) en tegen de repressie in gesloten opvangcentra voor wie het land wordt uitgewezen. Ze sprak op de begrafenis van de tweejarige Mawda, die stierf toen de politie een schot loste tijdens de achtervolging van een bestelwagen met vluchtelingen. ‘Meisjes van twee mogen niet sterven’, zei ze toen. ‘En zeker niet tijdens de zoektocht naar een beter leven. We zijn allemaal beschaamd dat we jou dat niet hebben kunnen bieden.’

Verstrepen behoort tot het kleine kransje Vlaamse topadvocaten in vreemdelingenrecht. Ze verdedigde Parweiz Sangari, de Afghaanse twintiger die als zestienjarige naar België was gevlucht, vlot Nederlands sprak en werk had en toch het land werd uitgezet. Ze vindt nog altijd dat hij in het land had moeten kunnen blijven.

De coronazaak van deze week toont dat ze mensenrechten niet verengt tot vreemdelingenrecht, ook al is het als advocaat haar expertise. Sinds de aanslagen van 9/11 is ook in België de balans tussen veiligheid en mensenrechten uit evenwicht geraakt, vindt ze. Hetzelfde gebeurt volgens haar in de coronacrisis. Met te weinig debat wordt het recht op leven - de strijd tegen de pandemie - als argument gebruikt om andere rechten op te schorten: die op arbeid, op privacy, op vereniging en op de vrijheid je te begeven waar je wil.

Op het einde van het Griekse verhaal sterft Antigone. Zelf zegt Verstrepen ondanks het leed van al haar cliënten optimistisch te blijven en altijd het goede te zien in iedere mens en in iedere situatie. Tegenover de federale regering deed ze een andere lezing van Antigone alle eer aan. Een van de Griekse betekenissen van de naam luidt: ‘Zij die is geboren om tegen te werken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud