Advertentie

De Balans | Raf De Rycke (Broeders van Liefde)

Raf De Rycke ©Emy Elleboog

Na een aanslepend conflict over euthanasieverlening besliste het Vaticaan deze week dat de twaalf psychiatrische zorginstellingen van de Broeders van Liefde niet langer katholiek zijn. Raf De Rycke (73) is bestuursvoorzitter van de vzw, die ook scholen, woon-zorgcentra, kinderdagverblijven en orthopedagogische centra heeft en ruim 13.000 medewerkers telt. Hier maakt hij zijn persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?

‘Ik zet mijn kennis en ervaring in voor de missie van de Broeders van Liefde, een familie en een bedrijf. Mijn geloof levert de basiswaarden. Ikzelf ben geen geestelijke, maar ik hecht al heel mijn leven belang aan zingeving, vanuit mijn christelijke inspiratie. Materieel heb ik enkele dingen nodig voor een kwaliteitsvol leven, maar niet echt veel. Tijdens de coronacrisis leer ik nog meer om rustig te genieten van kleine dingen.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Mijn ouders gaven me gedrevenheid en ondernemerschap door. Ze waren hardwerkende zelfstandigen, bij wie ik ook moest meehelpen. Ik heb dat omgezet in sociaal ondernemerschap, inclusief de bijbehorende risico’s. Ik dank ook veel aan mijn leerkrachten bij de Broeders van Liefde in Zelzate, zoals broeder Lucien De Priester, die economie gaf. En aan professoren aan de UFSIA, waar ook veel jezuïeten lesgaven. Ik denk aan de historicus pater Karel Van Isacker. Last but not least is er mijn echtgenote. We zijn al 47 jaar gelukkig getrouwd.’

Investeert u in anderen?

‘Dat probeer ik al 51 jaar dagelijks te doen bij de Broeders van Liefde. Niets voelt beter dan samen met anderen je schouders onder een project te zetten. Ik ben ook leerkracht geweest en geef nu nog wat les aan de EHSAL Management School, naast gastcolleges en voordrachten. Ook in boeken en artikels probeer ik mijn kennis, ervaring en waarden door te geven.’

Gaat u soms in het rood?

‘In theorie werk ik nog halftijds, in realiteit is het een dikke fulltime. Het vergt veel energie, maar ik krijg ook veel terug. Ik bewaak mijn grenzen en kan neen zeggen. Een inzinking heb ik nooit gehad. Relativeringsvermogen en humor helpen daartegen. Ik beschik ook over een vrij grote veerkracht. In 2017 moesten we een zoon afstaan. De kardinale deugden geloof, hoop en liefde zijn mijn diepste drijfveren, en helpen om dat te dragen. Ook mijn geloof in een hiernamaals geeft kracht, waardoor ik er sterker uitkom. Mijn geloof heeft nooit gewankeld. Het evolueert wel. Na een vrij strenge opvoeding bracht de universiteit een nieuwe context. Ik ben ook een mei 68’er. En in deze plurale maatschappij is terugkeren naar de bron nog belangrijker. Ik ga graag in dialoog met andersdenkenden, maar dat heeft nooit een geloofscrisis meegebracht.’

Wie zetelt in uw raad van bestuur?

‘Mijn collega’s in directies en bestuursorganen - ook onafhankelijken. En privé: mijn echtgenote, kinderen, familie. Goede vrienden vormen de algemene vergadering. Het beste advies ooit? Doe wat je zegt en zeg wat je doet. Je kunt veel mooie teksten schrijven, maar je moet ze ook in daden omzetten en daar goed over communiceren.

Als Jezus nu leefde, zou hij inzake euthanasie handelen zoals wij, denk ik.

Ik heb geleerd dat bepaalde concepten lang kunnen meegaan en dat je eraan kunt sleutelen, maar dat je soms de stap naar iets anders moet zetten. Je moet de moed hebben om te veranderen wat kan worden veranderd, de wijsheid om te aanvaarden wat niet veranderd kan worden, en inzicht om het onderscheid te zien. Als Jezus nu leefde, zou hij inzake euthanasie handelen zoals wij, denk ik. Er zijn patiënten voor wie we alles hebben geprobeerd, maar wier psychische pijn ondraaglijk blijft. Hen in de steek laten zou niet christelijk zijn.’

Schrijft u soms mensen af?

‘Soms valt er een ontslag, maar dat betekent niet dat je iemand afschrijft. Je kan die mensen verder helpen, of bij verslavingen: hen eerst stimuleren om in behandeling te gaan. Sommigen leren nooit uit hun fouten, maar om Gandhi te citeren: vergeving is het wapen van de sterke. Ook patiënten die met het strafrecht in contact kwamen en wegens ontoerekeningsvatbaarheid werden geïnterneerd, vangen we op. Samen met anderen hebben we voor die groep pionierswerk verricht.’

En staat er winst op uw balans?

‘Ja. Er is overgedragen winst die ik heb omgezet in reserves en nu als dividend uitkeer aan mijn gezin, de samenleving en doelgroepen zoals drugsverslaafden en kwetsbare kinderen en jongeren. Ik ben trots op mijn bijdrage tot strategisch denken in de socialprofitsector, waar management lang taboe was. En door mijn functie in tal van adviesorganen kan ik het beleid beïnvloeden. Op mijn 73ste ben ik wel geneigd mijn ambities te temperen. Na de korte eeuwigheid op aarde komt de echte eeuwigheid dichterbij.’

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud