De Wever kan langst zetelende partijvoorzitter ooit worden

Theo Francken en Bart De Wever. ©BELGA

Bij de N-VA is alles in gereedheid gebracht om Bart De Wever minstens tot 2023 op de voorzittersstoel te houden. Vrije man Theo Francken gaat daarin mee. ‘Ik ga niet tegen Bart opkomen.’

BDW, voorzitter voor het leven: het is een grapje dat bijna niet meer gemaakt wordt bij de N-VA. De realiteit heeft de scherts al lang ingehaald. Afgelopen weekend gaf de partijraad De Wever voor de vierde keer een uitzondering op de interne regel die stelt dat een N-VA-voorzitter slechts twee termijnen van drie jaar kan regeren. 16 jaar zit de Antwerpenaar inmiddels aan de knoppen. Antwoordt hij ja op de vraag van het partijbestuur - en dat is de verwachting - dan steekt hij Karel Dillen (Vlaams Blok) voorbij als langst zetelende partijvoorzitter ooit. Een uitermate somber zomerinterview in Het Laatste Nieuws, waarin De Wever te kennen gaf dat hij tegenwoordig met lood in de schoenen naar Brussel trekt, wordt gerelativeerd. 'Dat is typisch Bart', zegt een ingewijde.

93 procent van de partijraadsleden gaf zaterdag zijn fiat voor een nieuwe kandidatuur. Dat is ongezien voor een voorzitter die op 26 mei 2019 bijna 300.000 kiezers zag weglopen en er onlangs niet in slaagde zijn partij in de federale regering te loodsen. Bij veel andere partijen wacht dan een ezelsstamp of 'bloemen en een fles porto', zoals De Wever het zelf weleens verwoordt. Niet bij de N-VA. ‘Het antwoord is simpel’, zeggen meerdere N-VA-kopstukken die De Tijd contacteerde, ‘Bart blijft gewoon de beste die we hebben. Dat hij alleen Antwerps burgemeester zou zijn, dat kan je je toch niet voorstellen?'

Piepzak

Maar er speelt uiteraard meer. De partij beseft goed dat ze voor een lastige evenwichtsoefening staat tussen het uit de verf laten komen van de Vlaamse regering en de federale oppositie naast het Vlaams Belang. 'We zitten in de piepzak', zei De Wever onlangs in 'De zevende dag'. Vooral de juiste positionering tegenover het Vlaams Belang vinden, is cruciaal voor de toekomst van de N-VA. Sommige leden dromen bijna van een flamingante meerderheid in 2024, anderen gruwen van de gedachte aan een samenwerking met Filip Dewinter, Dries Van Langenhove en co. Als de N-VA en het Vlaams Belang in 2024 een meerderheid in het Vlaams Parlement hebben, staat de N-VA voor een existentiële keuze.

Ik schurk niet tegen het Vlaams Belang aan. Wat Dries Van Langenhove op sociale media doet, is om te kotsen.
Theo Francken (N-VA)

‘De andere partijen duwen ons het liefst in de armen van het Vlaams Belang. Maar we zijn het Vlaams Belang niet en een meerderheid van de partij wil daar ook helemaal niet tegen aanschuren’, zegt een man van het eerste uur. ‘Het voordeel van Bart is dat hij niet in een kamp te steken is. Hij is scherp van tong, maar zijn ideologisch verhaal is verbindend. Hij is geen vriend van het Vlaams Belang, dat weet iedereen. Als de partij in de handen van Theo Francken zou komen, riskeert ze een Volksunie-scenario. Maar om het Vlaams Belang af te blokken heb je Francken wel nodig.’

In populariteit moet de ex-staatssecretaris voor Migratie alleen De Wever laten voorgaan. Maar hij is straks wel de enige topper zonder een uitvoerend mandaat. 'Als Bart zou stoppen als voorzitter, had ik me wellicht kandidaat gesteld', zegt Francken. 'Maar ik ga niet tegen Bart opkomen. Na 15 jaar toppolitiek de populairste politicus van Vlaanderen zijn, dat moet je maar doen.’

Over de precieze jobverdeling bij de N-VA is niet alles gezegd. De Wever plant de komende weken gesprekken over de juiste casting. Een herschikking waarbij Francken naar de Vlaamse regering trekt, lijkt niet aan de orde. ‘Onze ministers zijn daar goed bezig’, zegt Francken. Het fractieleiderschap in de Kamer? Ook daar lijkt het niet meteen het plan Peter De Roover te degraderen. ‘De libero in de Kamer’, is de rol die Francken wordt toegedicht.

‘Ik weeg zwaar in de Wetstraat', zegt Francken. 'Ik ben burgemeester en parlementslid en ken mijn dossiers. Wie denkt me uit te kunnen dagen op mijn thema’s, mag afkomen.’ Twijfels over zijn houding tegenover het Vlaams Belang drukt hij de kop in. ‘Ik schurk er niet tegen aan. Ik ben Dries Van Langenhove niet. Wat hij op sociale media doet, is om te kotsen. En ik ben niet bang de strijd met het Vlaams Belang aan te gaan. Ze zitten in een état de grâce, maar ik ben ervan overtuigd dat we het onderscheid maken met sterk inhoudelijk werk, sterke mensen en onderbouwde voorstellen. Zoals toen ik er in 2019 in geslaagd ben in Vlaams-Brabant het Vlaams Belang klein te houden, ondanks hun nieuwe wonderboy. Het Vlaams Belang is veel getoeter, maar onwerkbare voorstellen en veel lichtgewichten. Wie daar bang voor is, heeft de strijd bij voorbaat verloren.’  

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud