Elektriciteit en notaris vreten aan koopkracht

De elektriciteitsfactuur is het voorbije decennium een verkapte belastingbrief geworden. ©Photo News

De snel stijgende prijzen in ons land doen de koopkracht hier minder snel stijgen dan in de buurlanden.

De bruto-uurlonen in ons land zijn tussen 1996 en 2017 met bijna 60 procent gestegen, wat ongeveer even snel is als in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Maar in die periode lag de inflatie in ons land veel hoger, waardoor de Belgen minder overhouden van die loonsverhogingen. De Belgische lonen, gecorrigeerd voor de inflatie, zijn in dezelfde periode met 8 procent gestegen terwijl dat in de buurlanden gemiddeld 17 procent was.

De cijfers staan in een nieuw rapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB), een instelling van de vakbonden en de werkgeversorganisaties die adviezen geeft aan de overheid. In het rapport lijsten de sociale partners de grote uitdagingen op waarvoor ons land staat en geven ze aan waar de prioriteiten van de volgende federale regering moeten liggen. Het afremmen van te sterke prijsstijgingen is daar een van.

Als reden voor de sterke prijsstijgingen wijzen de sociale partners naar de gebrekkige werking van de Belgische markt. Vooral op de dienstenmarkt blijken de prijzen de voorbije jaren te snel te zijn gestegen.

De elektriciteitsfactuur is het voorbije decennium een verkapte belastingbrief geworden, waarbij allerlei kosten aan de consument worden doorgerekend. Bovendien wordt voor de stroomdistributie gewerkt met intercommunales, die een monopolie bezitten en hoge prijzen kunnen aanrekenen.

Horeca

De telecombedrijven en het openbaar vervoer hebben relatief weinig concurrentie, wat tot hogere prijzen kan leiden. Andere sectoren waar de prijzen sneller stegen dan die in de buurlanden zijn de horeca - wellicht door de invoering van de witte kassa - en bepaalde vrije beroepen. Die beroepen, zoals de notarissen, zijn vaak strikt gereguleerd, waardoor van een vrije prijszetting nauwelijks sprake is.

De hoge prijzen zijn niet enkel vervelend voor de consument, ze wegen ook op de Belgische economie. Omdat bedrijven in de bewuste sectoren hun kosten gemakkelijker kunnen doorrekenen aan de consument, hebben ze minder prikkels om in te zetten op efficiëntie en een hogere productiviteit. Tegelijk leidt het ertoe dat de inflatie hoger ligt en de lonen via de automatische indexering sneller stijgen, waardoor een nefaste dynamiek op gang komt.

Durf monopolies in vraag te stellen, zoals die bij het openbaar vervoer.
Edward Roosens
hoofdeconoom VBO

Edward Roosens, de hoofdeconoom van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), vindt dat de overheid bepaalde monopolies moet herbekijken. ‘De consument krijgt niet de best denkbare kwaliteit aan de laagste prijs. Durf monopolies in vraag te stellen, zoals die bij het openbaar vervoer. Of werk met striktere kwaliteits- en prijsvereisten waar monopolies onvermijdelijk zijn, zoals bij de distributie van elektriciteit.’

Voor de vakbonden bewijzen de cijfers dat de Belgische werknemers hun koopkracht onvoldoende hebben zien toenemen. ‘We kunnen hier slechts één conclusie uit trekken: we moeten worden verlost uit het carcan van de wet van 1996’, zegt Marie-Hélène Ska, de nummer twee van de christelijke vakbond ACV. Door die wet kunnen de lonen in ons land niet sneller stijgen dan die in de buurlanden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud