Fiscus eist 100 miljoen euro van Belgen in Monaco

©AFP

De Bijzondere Belastinginspectie (BBI) heeft sinds vorig jaar al 147 dossiers geopend van Belgen die doen alsof ze in Monaco wonen om te genieten van de belastingvoordelen die daarmee gepaard gaan. De fiscus claimt al 99,6 miljoen euro aan belastingen van Belgen die volgens de BBI ‘domiciliefraude’ plegen.

De BBI besloot in 2017 een specifiek onderzoek te openen naar vermogende Belgen die mogelijk een fictief domicilie hebben in Monaco. Daar zijn serieuze belastingvoordelen aan verbonden, zoals 0 procent personenbelasting. Voor erfenissen en schenkingen aan kinderen is het tarief eveneens 0 procent.

Ook om geld en inkomsten verborgen te houden voor onze fiscus kan het interessant zijn te doen alsof je in een land als Monaco woont. Tal van landen, ook Monaco, wisselen financiële gegevens uit met België over onze belastingplichtigen, maar als je officieel in Monaco woont, vallen geen gegevens uit te wisselen.

147
Sinds 2018 heeft de BBI al 147 dossiers geopend over rijke Belgen die mogelijk doen alsof ze in Monaco wonen.

De BBI heeft nagekeken welke verhuizingen naar Monaco echt lijken en welke niet. Als de belastinginspecteurs twijfels hadden, hebben ze een vooronderzoek geopend. In 2018 leidde dat tot 98 dossiers over Belgen die ten onrechte Monaco opgeven als thuisadres, goed voor 66,4 miljoen euro aan belastingclaims. Dit jaar heeft de BBI nog eens 49 dossiers geopend, goed voor 33,2 miljoen euro. Dat bevestigt de woordvoerder van de fiscus, Francis Adyns.

Geen sinecure

Hardmaken dat de geviseerde Belgen domiciliefraude plegen, is geen sinecure voor de BBI. De belastinginspecteurs moeten feiten aanbrengen om de fraude aan te tonen, maar ze hebben niet altijd de technische middelen om dat te onderzoeken en bloot te leggen, erkent woordvoerder Adyns.

Het gaat om een vermogend deel van de bevolking, dat zeer mobiel is en gemakkelijk heen en weer kan vliegen tussen België en Monaco. Het betreft ook mensen die sowieso geen halfjaar op eenzelfde plaats wonen. En in weinig gevallen is een zuiver fictieve woning opgegeven als thuisadres. Vaak gaat het om mensen die hun buitenverblijf in Monaco opgeven als hoofdverblijfplaats, waar ze belastingen verschuldigd zijn.

De belastinginspecteurs houden ook in de gaten wie nu nog verhuist naar Monaco. Een massale uitstroom lijkt er niet te zijn, met 26 verhuizingen in 2018 en dit jaar al 18 verhuizingen.

'High net worth individuals'

530
Onderzoek De Tijd
Al in december 2016 deed De Tijd een onderzoek naar de ruim 530 bestuurders en leiders van Belgische bedrijven die Monaco als hun officiële thuisadres opgaven.

De actie die de BBI in 2017 opstartte, was vooral gericht tegen zogeheten ‘high net worth individuals’ die een groot vermogen bezitten. Toeval of niet, enkele maanden voordat de BBI haar jacht opende op die rijke Belgen in Monaco, had De Tijd een onderzoek gepubliceerd over meer dan 530 bestuurders en leiders van Belgische bedrijven die Monaco opgaven als hun officiële thuisadres. Dat bleken er twee keer meer te zijn dan in 2013, toen De Tijd al dezelfde oefening had gemaakt op basis van Belgische jaarrekeningen en publicaties in het Staatsblad.

Nog meer dan het aantal Belgen in Monaco deden bij dat onderzoek vooral een aantal specifieke gevallen de wenkbrauwen fronsen. Zo bleken drie zakenmensen hetzelfde opmerkelijke adres op te geven als thuis basis in Monaco: de Avenue des Spelugues, nummer 12. Dat is geen appartementsgebouw, wel het adres van een groot viersterrenhotel met ruim 600 kamers, de Fairmont Monte Carlo. Er bleek een formule te bestaan om een jaar lang een hotel kamer af te huren voor 96.600 euro. Hoewel de huurder dan in een hotel verbleef, garandeerde het hotel dat hij zo toch recht had op een officiële verblijfsvergunning in Monaco.

Er bleken ook 21 zakenlui uit ons land op hetzelfde adres te wonen: in de Château Périgord, een van de ‘goedkopere’ appartementsblokken in het vorstendom. Voor 3.200 euro per maand kon u er een appartementje huren van 42m² met één slaapkamer en zonder terras. Voor 3,2 miljoen euro kocht u een appartement met drie kamers, maar ook zonder terras.

Tom Boonen

Uit de screening van De Tijd bleek destijds al dat lang niet alle Belgen in Monaco daar ook echt wonen. Dat viel soms al gemakkelijk te achterhalen zonder dat het nodig was naar het prinsdom af te zakken. Zo gaf een bestuurder in de finan ciële sector op de sociale media prijs dat hij gewoon in zijn West-Vlaamse geboortestad woonde. Een andere ondernemer liet op de sociale media dan weer wel uitschijnen dat hij in Monaco woonde, maar zijn kinderen bleken gewoon naar een Bel gische school en voetbalclub te gaan. En een socialistische oud- senator gaf Monaco op als zijn officiële domicilie, terwijl hij gewoon in de Belgische telefoongids stond en op het internet een brief circuleerde waarin hij zijn Belgische adres opgaf als thuisadres.

Tom Boonen in 2010 in Monaco, waar hij toen officieel woonde. ©Photo News

Dat neemt niet weg dat de BBI nu zelf aangeeft dat het allesbehalve vanzelfsprekend is de domiciliefraude ook te bewijzen. Dat vergt soms technische onderzoeksmiddelen die een belastinginspecteur niet heeft. Hoe kan worden bewezen dat iemand minder in zijn appartement in Monaco woont dan in zijn villa in België? Dat is zeker moeilijk als het om zeer vermogende Belgen gaat die de middelen hebben om vlot te pendelen tussen België en Monaco.

Bij sportlui heeft de fiscus wel een handig wapen: de whereabouts die topsporters moeten opgeven aan de dopinginstanties. Bij voormalig wielerkampioen Tom Boonen kon de BBI hardmaken dat Boonen tussen september 2005 en 2012 niet echt in Monaco woonde, al had de fiscus daarvoor wel de hulp van het gerecht nodig. Uiteindelijk ging Boonen overstag en betaalde hij naar verluidt 2 miljoen euro om niet op de beklaagdenbank te belanden. Wel meer sporters besluiten op het hoogtepunt van hun carrière even in Monaco te gaan wonen en geen belasting te betalen. Dat gebeurt precies op het moment dat ze miljoeneninkomsten verdienen aan sponsordeals en andere neveninkom-  sten. Onder anderen Axel Merckx, Justine Henin, Yanina Wickmayer en Stefan Everts waanden zich zo (even) Monegask.

Voor andere rijke Belgen is Monaco ook interessant als discrete springplank naar beruchte belastingparadijzen. Het onderzoek van eind 2016 bracht al aan het licht dat vanuit één appartementsgebouw, de Shangri-La aan de BoulevardAlbert 1er, honderden offshorevennootschappen waren opgezet via het beruchte Panamese advocatenkantoor Mossack Fonseca. Die vennootschappen waren goed voor495 links naar belastingparadijzen. Ook het topadres bij de Belgen, de Château Périgord, kwam in de Panama Papers meer dan 450 keer voor. Geen wonder dat de BBI na het onderzoek in gang schoot.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud