Geldverspilling bij instellingen parlement

Veel scheeftrekkingen bij de instellingen zijn ooit wel goedgekeurd door het parlement zelf. ©BELGA

Verschillende instellingen die afhangen van het parlement gaan gebukt onder geldverspilling. Er is sprake van een wirwar aan zitpenningen, premies, reis- en andere vergoedingen, alsook een inefficiënt gebruik van onder meer tolken en dienstwagens.

Quis custodiet ipsos custodes? Wie zal de bewakers bewaken? Verschillende instellingen die andere overheidsdiensten moeten controleren, worden zelf geplaagd door geldverspilling en inefficiëntie. De Kamercommissie Comptabiliteit somt de pijnpunten en de noodzakelijke hervormingen op in een verslag over 13 instellingen zoals het Rekenhof, het Comité P, het Comité I, het Grondwettelijk Hof, de Hoge Raad voor de Justitie, de federale ombudsmannen, de Gegevensbeschermingsautoriteit en de Federale Deontologische Commissie.

De essentie

  • De Kamercommissie Comptabiliteit heeft alle inefficiënties en buitensporige kosten geanalyseerd bij 13 instellingen die afhangen van het parlement.
  • Voor het verslag zijn ook de instellingen zelf gehoord in januari en februari.
  • Alle politieke partijen in de Kamercommissie hebben met eenparigheid van stemmen meerdere reorganisaties bij de instellingen goedgekeurd.

Een voorbeeld. Het Comité P schreef als toezichthouder al verschillende rapporten over het gegoochel met allerlei premies en vergoedingen bij de politie, maar de premies die de speurders van het Comité P zelf krijgen, roepen ook vragen op. Zo krijgen de enquêteurs van het Comité P elke maand zowel de premie van hun dienst van oorsprong (een taalpremie van 350 euro bruto per maand) als verschillende premies die het gevolg zijn van hun detachering naar het Comité P, zoals een maandelijkse detacheringspremie (900 euro bruto), een forfaitaire premie ‘bijkomende prestaties’ (280 euro bruto), de Brussels Hoofdstedelijk Gewest-premie (190 euro bruto) en nog andere vergoedingen. De Kamercommissie Comptabiliteit stelt voor te snoeien in de premies, ook al zijn die gebaseerd op statuten die de Kamer ooit zelf heeft goedgekeurd. Bij het Comité I, dat de inlichtingendiensten controleert, worden soortgelijke premies uitgedeeld.

Dat is slechts één van een hele reeks besparingen en inefficiënties die de commissie Comptabiliteit opmerkt. Waarom zijn er maar twee ombudsmannen, maar telt de Hoge Raad voor de Justitie liefst 44 leden? ‘Een vermindering van het aantal (permanente) leden van (sommige) instellingen lijkt mogelijk zonder dat de kwaliteit van de dienstverlening daaronder zou lijden,’ staat te lezen in het verslag. ‘Door de hoge loonlasten van de permanente leden zou dat besparingen opleveren.’

Het kan echt wel efficiënter en transparanter. We moeten daar eindelijk met de kam durven door te gaan, want in het postcoronatijdperk zal iedereen een zware inspanning moeten leveren.
Christian Leysen
Open VLD-Kamerlid

De Hoge Raad voor de Justitie beschikt bijvoorbeeld ook over tolken - goed voor een anderhalve voltijdse medewerker -, maar die worden niet eens voltijds ingezet. Kunnen die tolken dan niet beter ook werken voor de andere instellingen of voor het parlement zelf? Ook het delen van vertalers en zeker van IT-specialisten kan de kosten drukken.

En waarom gebruikt het Comité P zoveel meer dienstwagens dan de andere instellingen, die de instelling meer dan een half miljoen euro per jaar kosten? Het totale aantal dienstwagens bij de instellingen kan volgens het commissieverslag zelfs worden gehalveerd als de instellingen werken met één wagenpool. De Kamercommissie heeft het Comité P alvast gevraagd de aankoop van nieuwe wagens uit te stellen .

Zitpenningen

Bij verschillende instellingen worden nog ‘dagvergoedingen’ uitgekeerd als ambtenaren naar het buitenland gaan op dienstreis. Het is tijd om nog alleen de kosten te vergoeden die de ambtenaren echt maken, met de huidige dagvergoeding als maximumbedrag, luidt het. Ook de zitpenningen die de instellingen betalen aan externe leden gaan alle richtingen uit, van een uurtarief tot een aangedikte ‘all-in’-vergoeding. Een tarief per vergadering en een verplaatsingsvergoeding met bewijsstukken moeten ook hier geldverspilling tegengaan.

Maar het kan ook gewoon veel efficiënter. Zo blijken de bevoegdheden van verschillende instellingen elkaar te overlappen en gaat veel tijd verloren bij het nagaan wie nu juist bevoegd is voor een dossier of een klacht. Een gedeeld dienstverleningscentrum met één portaal voor de burger zou volgens de commissie soelaas brengen. Net als een centraal systeem om nieuwe krachten aan te werven, wat elke instelling nu nog apart doet.

Quick-wins

Alle politieke partijen in de Commissie Comptabiliteit steunen die hervormingen, gaande van 'quick wins', waarvoor geen wetswijziging nodig is, tot synergieën die wetswijzigingen vereisen en die nu worden uitgewerkt door werkgroepen, onder meer om de personeelsstatuten en de barema’s te harmoniseren.

‘Het is vandaag toch misschien wat van het goede te veel bij deze instellingen. Het kan echt efficiënter en transparanter. Als bedrijfsleider zie ik hier meteen een groot potentieel in’, zegt Open VLD-Kamerlid Christian Leysen, die het verslag samen met Ahmed Laaouej (PS) schreef. ‘Het Grondwettelijk Hof bleek vorig jaar 177.000 euro te hebben uitgegeven aan vertaalwerk. Maar moeten alle arresten wel in extenso worden vertaald, ook naar het Duits, zoals de wet nu oplegt? We moeten daar nu eindelijk met de kam durven door te gaan, want in het postcoronatijdperk zal iedereen een zware inspanning moeten leveren.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud