analyse

Hielp Crédit Suisse rekeningen van Belgen verbergen?

©AFP

Het Belgische gerecht viseert Crédit Suisse, de op een na grootste bank van Zwitserland. Meer dan 2.600 Belgische klanten konden er mogelijk jarenlang terecht om rekeningen te verbergen voor onze fiscus.

Hebben Belgen jarenlang bij Crédit Suisse zwart geld kunnen verbergen voor de fiscus? Verschillende Belgen die hun belastingzonden al opbiechtten bij het Contactpunt Regularisaties gaven in elk geval rekeningen aan die ze hadden bij die Zwitserse bank. Zoals ex-klant E.K. die tot juli 2010 verschillende rekeningen had bij Crédit Suisse in Genève. Crédit Suisse moest in dat regularisatiedossier toegeven dat de rekening op naam stond van een bedrijf op de Seychellen, terwijl de Belg de enige begunstigde was van de rekening. De firma op de Seychellen was een scherm om anoniem te blijven voor de fiscus.

Maar het Contactpunt Regularisaties mag die opgebiechte zonden niet doorspelen aan de Bijzondere Belastinginspectie. Een Chinese muur tussen beide diensten van Financiën verhindert dat. Sowieso volstaat het niet dat verschillende fiscale regularisatiedossiers al verwezen naar Crédit Suisse, de tweede bank van Zwitserland na UBS, om te concluderen dat het ook op grote schaal is gebeurd.

Een Belg die zijn rekening bij Crédit Suisse al regulariseerde, bleek een schermvennootschap op de Seychellen te gebruiken om de rekening te verbergen.

De Tijd vernam dat het federaal parket nu toch een lijst te pakken heeft gekregen met gegevens van meer dan 2.600 Belgische klanten van Crédit Suisse. De gelekte gegevens slaan op een periode tussen 2003 en 2014, bevestigt het federaal parket. Het parket laat ook weten dat het de info vorig jaar in handen kreeg via de Franse autoriteiten. Ook de fiscus heeft de gelekte gegevens begin dit jaar doorgespeeld gekregen, maar die wil niet prijsgeven wat de bron is.

Zwarte berg

Het is wel bekend dat onder andere het Nederlandse gerecht al langer jacht maakt op landgenoten die geheime rekeningen hadden bij Crédit Suisse. Deze week nog maakte de Nederlandse krant De Telegraaf bekend dat er onderzoeken lopen met de codenamen Monte Negro (zwarte berg) en Beurszwam. De dossiers zouden berusten op een tip die al in 2015 toekwam bij het Team Criminele Inlichtingen van de opsporingsdienst. Daarbij zouden niet alleen de namen van enkele duizenden Nederlandse klanten van Crédit Suisse zijn gelekt, maar van meer dan 55.000 rekeninghouders uit verschillende landen.

In maart 2017 was er al een internationale operatie tegen Crédit Suisse in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Australië, Duitsland en Frankrijk. De gelijktijdige huiszoekingen, verhoren en arrestaties werden gecoördineerd door Eurojust. Bij het Franse gerecht was al in april 2016 een strafdossier geopend. Onder anderen de Franse ex-premier Raymond Barre dook op als een van de klanten. In Nederland nam de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst bij de betrapte klanten allerlei zaken in beslag, van vastgoed over juwelen tot 35 schilderijen. Opmerkelijk is dat het Zwitserse gerecht toen niet betrokken werd bij de acties, tot ergernis van de Zwitserse magistraten. De Zwitserse bankenwaakhond heeft Crédit Suisse in september 2018 wel op de vingers getikt voor de gaten in zijn antiwitwasbeleid.

Witwassen

Nu is ook in ons land een opsporingsonderzoek begonnen tegen Crédit Suisse en zijn Belgische klanten die hun toestand nog niet regulariseerden. Volgens parketwoordvoerder Eric Van Duyse wordt onderzocht of sprake is geweest van het witwassen van geld en de illegale uitoefening van het beroep van financiële tussenpersoon. Crédit Suisse heeft immers geen officieel kantoor in ons land. Credit Suisse was wel lang actief in verzekeringen in ons land, maar verkocht die activiteiten in 2006 aan AXA.

Waarom het Belgische dossier tegen Crédit Suisse niet eerder werd opgestart, blijft een vraagteken. Na de acties in Nederland in 2017 antwoordde onze federale regering op een parlementair antwoord daarover dat onze fiscus als belastingadministratie niet mag deelnemen aan een actie van Eurojust, en dat de fiscus geen gerechtelijke info mag vragen aan Nederland, maar dat Nederland wel zelf relevante fiscale info mocht doorspelen aan onze fiscus.

800 miljoen
Opbrengst dossier HSBC
Een soortgelijk dossier tegen de Zwitserse poot van HSBC leidde al tot een strafrechtelijke schikking van bijna 300 miljoen euro met de bank en bijna een half miljard euro aan fiscale claims van de klanten.

Het nieuwe strafdossier doet denken aan dat tegen het Zwitserse kantoor van HSBC. Vorige zomer raakte bekend dat HSBC bijna 300 miljoen euro betaalde aan het Brussels parket om die zaak zonder vervolging af te sluiten. Ook bij HSBC was sprake van gelekte bankgegevens van 2.450 Belgen die klant waren in Genève. De schikking kwam boven op bijna een half miljard euro dat de Bijzondere Belastinginspectie had geclaimd bij de betrapte HSBC-klanten. Het valt af te wachten of het Crédit Suisse-dossier ook zulke bedragen kan opleveren. Met de Amerikaanse autoriteiten sloot Crédit Suisse al in 2014 een schikking van ruim 2,4 miljard dollar.

Belastingparadijs

Dat de gelekte bankgegevens in het dossier-Crédit Suisse gaan over 2003 tot 2014 is niet verwonderlijk. Al in 2005 werd de Europese spaarrichtlijn van kracht. Die moest een einde maken aan het niet-aangeven van buitenlandse rekeningen, maar verschillende Zwitserse banken bleven hun klanten oplossingen aanbieden om die richtlijn te omzeilen en hun (zwart) geld toch nog langer verborgen te houden voor de belastingdiensten. Onder andere door hun Zwitserse rekening op naam te zetten van een schermvennootschap in een belastingparadijs, die alleen op papier bestond, met een postbusadres, en waarvan niemand kon achterhalen wie de uiteindelijke begunstigde was.

Vandaag is er een automatische uitwisseling van financiële gegevens tussen de Europese lidstaten, Liechtenstein, Monaco én Zwitserland, waarmee de Europese Unie akkoorden sloot. Dat heet de Common Reporting Standard (CRS). België heeft daarvoor op 29 oktober 2014 een multilateraal akkoord ondertekend. Intussen zijn veel Belgen zelf boven water gekomen met hun buitenlandse rekeningen of levensverzekeringen. De fiscus kon voor het aanslagjaar 2018 meer dan 207.000 compliancebrieven versturen naar Belgen die nog niets hadden aangegeven, maar die via de CRS wel op de radar van de fiscus waren beland. Er zijn vorig jaar ook 11.223 dossiers gecontroleerd dankzij de internationale gegevensuitwisseling.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud