'Ik ga Avanti door ons congres sleuren'

'Was mijn houdbaarheidsdatum overschreden? Nog niet, maar ik heb in mijn carrière nooit de gewoonte gehad dat zover te laten komen.' ©BELGA

Terwijl CD&V davert op zijn grondvesten past vicepremier Koen Geens voor de volgende regering. Niet uit balorigheid, zweert hij. 'Ik ga Avanti steunen en door ons congres sleuren.'

Het was niet de bedoeling dat zijn beslissing nu uitlekte. De vicepremier, die er deze zomer al over begon na te denken, wou ze pas na het toetredingscongres voor de Vivaldi-regering bekendmaken, zegt hij.

Dat in de Wetstraat niks nog binnenkamers blijft, is een van die zaken waar Geens het steeds moeilijker mee heeft. Bij CD&V is het al maanden opendeurdag. Het WhatsApp-groepje van de CD&V-burgemeesters, dat Coens na zijn aantreden opzette, lijkt wel gehackt: alles wat burgemeesters er zeggen, belandt op redacties. Vooral dan als de boodschap is: 'De christendemocratie is dood als we in een regering met paars-groen springen.'

Over de houding van Geens, die fans maar ook tegenstanders heeft, bestaat vooral speculatie. Geens toonde zich openlijk voorstander van paars-geel en allesbehalve een voorstander van Vivaldi. Maar altijd weer werd de bedenking gemaakt dat hij in staat was daarover te stappen als hij het hoogste ambt, het premierschap, kon grijpen.

Net daarover klonk al weken steeds luider dat CD&V-voorzitter Joachim Coens voor die functie helemaal niet aan Geens dacht. De voorzitter heeft het plan opgevat om in de regering te gaan voor radicale vernieuwing, om het overleven van zijn partij te bestendigen. Idealiter kwam Hilde Crevits - tegen haar zin - over van het Vlaamse niveau. Met het jong geweld van Sammy Mahdi naast haar.

Op een bepaald moment moet iedereen achter de voorzitter gaan staan.
Koen Geens
Vicepremier

Heeft Geens gevoeld uit welke richting de wind kwam en de eer aan zichzelf gehouden? Nee, klinkt het.

'Ik heb zelf al enige tijd geleden uitgemaakt dat het niet goed was voor de partij als ik op het voorplan bleef. Het is aan de nieuwe voorzitter en de nieuwe gezichten om hun stempel te drukken. Was mijn houdbaarheidsdatum overschreden? Nog niet, maar ik heb in mijn carrière nooit de gewoonte gehad dat zover te laten komen. We zijn daar in de partij heel open over geweest. Ik heb zelf de ruimte aan Hilde (Crevits, red.) gelaten, toen bleek dat ik niet de evidente premier was.' Ook dat hielp niet: intussen is duidelijk dat het premierschap niet naar CD&V gaat.

Afhaken op het moment dat de tent in brand staat en de voorzitter de slagen niet meer kan tellen: is dat geen desavouering van Coens en het zogenaamde Avanti-project waarin hij de partij gestort heeft? Dat het tussen Coens en Geens niet geweldig botert, is geen geheim. Toen Geens zich in samenwerking met het paleis dit voorjaar tegen de wil van Coens in informateur liet maken, zag die laatste als een ondermijning van zijn gezag.

Maar Geens zegt dat hij zijn voorzitter net wil steunen. 'Op een bepaald moment moet iedereen achter de voorzitter gaan staan. Mijn beslissing heeft niks met Avanti te maken. Ik ga dat steunen en zelfs door ons congres sleuren. Ja, mijn voorkeur ging uit naar paars-geel. Maar ik sta nu achter Avanti, omdat het nog de enige mogelijkheid is. En je moet altijd kijken naar hoe de zaken er nu voorstaan.'

Wraak van Open VLD

Toch staat zijn beslissing niet los van wat sinds de val van de regering-Michel allemaal gebeurd is. Dat Geens na de exit van N-VA in het kernkabinet alleen met liberalen van de tweede garnituur achterbleef, was geen pretje. Hij had op de stoel van premier Sophie Wilmès kunnen zitten - en blijven zitten. Geens probeerde de Zestien naar zich toe te trekken toen Charles Michel en Didier Reynders (MR) vorig jaar de wijk naar Europa namen. Maar Open VLD liet hem tegen de muur lopen. Dat de professor - vaak charmant, soms pedant - hen in de regering-Di Rupo in de luren legde met de liquidatiebonus zijn de liberalen nooit vergeten.

Men ziet in mij vaak een verschrikkelijk haantje, maar dat ben ik niet.
Koen Geens
Vicepremier

Geens liep ook tegen de muur toen hij de sleutel dacht gevonden te hebben om de N-VA en de PS aan elkaar te lijmen: een verregaande regionalisering. De ezelsstamp van PS-voorzitter Paul Magnette leidde tot zijn uitspraak 'wij zijn niet de dweil van de Wetstraat.'

Op Magnette is Geens niet langer kwaad. Het zijn de liberalen die paars-geel tot Geens' grote frustratie aan flarden hebben geschoten.

Haantje

Nochtans is de justitieminister niet per se een N-VA-fan. Maar Geens was ervan overtuigd dat dit vastgelopen land alleen met een zevende staatshervorming verder kan. Zijn frustratie daarover kan hij nu niet van de daken schreeuwen. De poging van Coens om Vivaldi bij de achterban te laten slikken, staat of valt met de geloofwaardigheid van het institutionele pakket in het regeerakkoord. Alleen is 'the proof of the pudding in the eating' en is de appetijt bij de liberalen en de groenen klein.

Dat hij met het premierschap de kroon op het werk gemist heeft, spreekt Geens tegen. 'Men ziet in mij vaak een verschrikkelijk haantje, maar ik ben dat niet.'

Hij keert terug naar de Kamer, waar volgens bronnen het voorzitterschap op hem wacht. Geens wuift dat weg: 'Ik heb mijn voorzitter niks gevraagd.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud