Politie slaagt er niet in meer vrouwen aan te trekken

©BELGA

De voorbije vier jaar zijn amper 3 procent meer vrouwen aan de slag gegaan bij onze politiediensten. Veruit de meeste vrouwen hebben dan nog administratieve en logistieke taken.

In maart 2012 kreeg de federale politie voor het eerst een vrouw als commissaris-generaal. Catherine De Bolle had het na een carrière bij de rijkswacht al in 2001 geschopt tot korpschef van de lokale politie van Ninove. En in mei vorig jaar brak ze helemaal door het glazen plafond toen ze aan het hoofd kwam van de Europese politiedienst Europol.

Maar het parcours dat De Bolle als vrouw kon afleggen bij onze politie blijkt anno 2019 nog altijd niet gangbaar. Zo mag De Bolle het al in 2001 geschopt hebben tot chef van een lokaal politiekorps, momenteel zijn er in ons land nog maar elf vrouwen korpschef, tegenover 172 mannelijke korpschefs.

Twee politiezones zijn niet meegenomen in die telling omdat ze even niet beschikken over een korpschef met volmacht. Dat blijkt uit cijfers die ontslagnemend minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem (CD&V) vrijgegeven heeft.

De top

Als we kijken naar de top van de federale politie, waarover De Bolle tussen 2012 en 2018 de leiding had, zijn er ook nog maar zes vrouwen die een directiepost uitoefenen. Het gaat om drie vrouwen op het niveau van het commissariaat-generaal, een vrouw bij de algemene directie bestuurlijke politie en twee vrouwen op het niveau van de algemene directie van het middelenbeheer en de informatie. Momenteel oefent er wel een vrouw een functie van directeur-generaal ad interim uit bij de federale politie.

11
Er zijn in ons land nog maar elf lokale politiekorpsen die een vrouw als korpschef hebben, tegenover 172 mannelijke korpschefs.

De hamvraag is dan hoe het gesteld is met de vertegenwoordiging van vrouwen bij alle politiediensten. Bij de lokale politie werken 5.685 vrouwen bij het basiskader, goed voor 26,5 procent. Maar bij het middenkader tellen we slechts 755 vrouwen en dat komt overeen met 16,1 procent van dat kader. En bij de officieren zijn er 226 vrouwen of nog maar 12,8 procent.

Die aantallen zijn er de voorbije jaren amper op vooruitgegaan. Bij het basiskader is het percentage vrouwen hetzelfde gebleven sinds eind 2014. En bij de midden- en officierenkaders is het aantal vrouwen sindsdien ook slechts met zo’n 3 procent toegenomen.

Bij de federale politie is de aanwezigheid van vrouwen nog kleiner. Bij het basiskader zijn ze met 1.082 of slechts 20,9 procent. Bij het middenkader maar met 363 of 13,5 procent. En bij de officieren met 136 of 10,6 procent. En ook bij de federale politie zijn de aantallen sinds eind 2014 maar met 2 à 3 procent gestegen.

Ladies@Police

En dan is er nog een kanttekening te maken bij al die aantallen en percentages die de aanwezigheid van vrouwen bij onze politie nog sterker relativeert. Want het is vooral bij de administratieve en logistieke kaders van de politiediensten dat er een meerderheid vrouwen werkt. Zeker bij de lokale politie waar zelfs twee op de drie van die administratieve en logistieke personeelsleden vrouwen zijn.

Nochtans levert de politie wel inspanningen om meer vrouwen in haar rangen te krijgen. Vorig jaar heeft de rekruterings- en selectiedienst van de federale politie zijn steun verleend aan ‘Ladies@Police’, twee jobdagen alleen voor vrouwen en door vrouwen. Dat was een initiatief van de politieschool Oost-Vlaanderen.

Bij rekruteringen en selectierondes is het ook een streefdoel van de federale politie om evenveel mannen als vrouwen in dienst te nemen, zowel bij het burgerpersoneel als bij de operationele diensten. En de federale politie past een actieplan toe dat de gelijkheid van mannen en vrouwen moet verbeteren.

Er is dus nog veel werk aan de winkel, ondanks de voorbeeldfunctie van De Bolle. Zij was het spuugzat om elke keer opnieuw vragen te moeten beantwoorden over haar atypische loopbaan als vrouw bij de politie. ‘Ja, ik ben toevallig een vrouw. Maar laat het nu eens over de inhoud gaan. Daar draait het om’, zei ze daarover in De Tijd bij haar aanstelling in 2012. ‘En wat de traditionele vraag betreft hoe ik deze job zal combineren met mijn drie kinderen? Ik heb goede afspraken gemaakt met mijn man.’

Politie denkt niet aan toezicht op etnisch profileren
Politie denkt niet aan toezicht op etnisch profileren

De politiezone MechelenWillebroek begon twee jaar geleden met het registreren van alle identiteitscontroles die haar agenten deden en waarom die gebeurden. Dat was om te verhinderen dat bepaalde etnische groepen meer te maken krijgen met politiecontroles dan andere. Maar er zijn geen plannen om zo’n toezicht op etnisch profileren algemeen te verplichten bij de politie, meldde ontslagnemend minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem (CD&V) aan Groen-Kamerlid Stefaan Van Hecke. ‘Waterdicht is een dergelijk systeem ook niet: er kijkt immers niemand mee over de schouder van de controlerende politieambtenaar’, stelt De Crem. Er wordt ook gevreesd voor ‘contraproductieve effecten’ als zo’n systematische controle op etnisch profileren zou worden ingevoerd. Politiemensen leren de juiste technieken tijdens hun opleiding en mensen die zich onheus behandeld voelen, kunnen een klacht indienen bij de controleorganen zoals het Comité P, luidt het.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect