Advertentie
nieuwsanalyse

Rechtse CD&V'ers roepen in de woestijn

Pieter De Crem krijgt weinig steun van voorzitter Wouter Beke. ©BELGA

Pieter De Crem en Hendrik Bogaert laten als laatst overgebleven boegbeelden van de rechtervleugel van CD&V weer luid van zich horen. Maar ze roepen in de woestijn.

Over CD&V werd in zijn glorietijd gezegd dat het een huis met veel kamers was. Het was een referentie aan de vele standen – ACW, Unizo en Boerenbond – die politiek onderdak hadden gevonden bij CD&V, waar ook een Vlaamse en een onafhankelijke rechtse vleugel te vinden waren. De Vlaamse volkspartij strekte zich uit van links naar rechts.

Met de deelname aan centrumrechts, zonder socialisten en met de Vlaams-nationalisten van de N-VA als de grootste politieke formatie, leek bij CD&V het accent meer te  liggen bij de Unizo-gezinden, de Vlaamsgezinden en de rechtervleugel.

Temeer omdat de partijtop voor het eerst in jaren, met voorzitter Wouter Beke en boegbeeld Kris Peeters, niet behoort tot de stal van het ACW, de christelijke arbeidersbeweging die inmiddels is omgedoopt tot Beweging.net.

Nieuwe rol

Maar doordat CD&V bij de regeringsonderhandelingen het premierschap verspeelde, door zonder omkijken in te zetten op Marianne Thyssen als Europees commissaris, kwamen de christendemocraten in een nieuwe rol terecht. Ze zijn niet langer de grootste, en moeten dus ook niet langer het compromis in de regering smeden.

Met het adagium van Herman Van Rompuy in het achterhoofd -  ‘in een liberale regering zijn alle CD&V’ers ACW’ers’ – kozen Beke & co. ervoor om links tegenwicht te bieden in de centrumrechtse regeringen.

Zo konden ze het verschil maken met de N-VA, die ze al hadden gedwongen een communautaire stilstand te slikken en zodoende afstand te doen van hun communautaire corebusiness.

Nog voor de regering-Michel goed en wel op dreef was, sloot CD&V zich aan bij de eis van de vakbonden, die met een nationale betoging een politieke krachtmeting aangingen met de regering, om te streven naar meer fiscale rechtvaardigheid. Dat werd concreet vertaald naar de eis om een meerwaardebelasting. Het bleek het paard van Troje, waarmee CD&V de linkse oppositie de regering binnenbracht.

Leegloop

Het heeft de N-VA-droom van een centrumrechts beleid aan diggelen geslagen, maar het heeft ook de kamer waar de ondernemers en rechtervleugel van CD&V samenhokten, doen leeglopen.

De gewezen Unizo-topman Kris Peeters werd in de regering-Michel de vaandeldrager van de meerwaardebelasting. Vandaar ook dat er sprake is van een ‘miscast’. En Marianne Thyssen – die ook van Unizo-signatuur is – vervelde tot het ‘sociaal gezicht’ van Europa.

De rechtervleugel bleef verweesd achter.

De onafhankelijke Van Rompuy’s ontpopten zich tot de N-VA-bashers van dienst. Eric Van Rompuy leek in zijn ijver zijn eigen rechtse en Vlaamse roots wel eens te veronachtzamen.

De ‘rechtse’ CD&V-boegbeelden Pieter De Crem en Hendrik Bogaert zagen dan ook nagelbijtend hoe hun achterban langs de achterdeur naar de N-VA is overgelopen. N-VA-voorzitter Bart De Wever moet ter rechterzijde alleen nog omkijken naar het Vlaams Belang.

De rechterzijde betekent bij CD&V nog weinig. De Crem werd ook niet ‘gesoigneerd’ door Wouter Beke, toen hij van vicepremier in de regering-Di Rupo werd gedegradeerd tot staatssecretaris van Buitenlandse Handel in de regering-Michel. ‘Wat doet die man heel de dag?’, strooide De Wever ooit nog zout in de wonde. De Crem werd helemaal gekraakt, toen hij in een mediastorm werd fijngemalen omdat hij was gaan studeren in Boston.

Wanhoopsdaad

Als De Crem nu straffe interviews geeft, waarbij hij fors uithaalt naar de meerwaardebelasting of zijn vrees uitspreekt voor de islam, dan klinkt dat een beetje als een wanhoopsdaad.

Door zich af te zetten tegen de partijlijn, probeert De Crem zichzelf en de rechtervleugel weer op de kaart te zetten. Waarop Beke vriendelijk maar kordaat laat verstaan dat De Crem opnieuw in zijn kot moet. Kamerlid Hendrik Bogaert krijgt van Beke ook telkens lik op stuk, als hij probeert een stem te geven aan de Vlaamsgezinde rechtervleugel van CD&V.

Beke ontkent overigens steevast dat CD&V een travaillistische partij geworden is. Hij wil CD&V op koers houden als een centrumpartij, die nog altijd de ambitie heeft de Vlaams volkspartij te zijn. Maar dat is dan blijkbaar wel zonder een rechtervleugel.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud