Rijke textielbaas mag fraude en corruptie in Monaco afkopen

Pierre Salik en zijn twee dochters gaven jarenlang drie adressen in Monaco op als hun thuisadressen om hier in België belastingen te kunnen ontduiken.

De steenrijke voormalige textielbaas Pierre Salik mag zijn vervolging afkopen voor het jarenlang ontduiken van belastingen door te doen alsof hij in Monaco woonde. Hij betaalt het federaal parket miljoenen euro's. De affaire was uniek omdat ook politiemensen in Monaco waren omgekocht.

Honderden bestuurders en bedrijfsleiders van Belgische ondernemingen geven Monaco op als hun officieel adres, maar wonen ze daar ook echt? De Belgische fiscus doet grote moeite om dat te achterhalen, maar het blijft moeilijk. Bewijzen dat iemand vaker in zijn Belgische villa vertoeft dan in zijn klein appartement in Monaco, vergt vaak onderzoekstechnieken die een belastingcontroleur niet heeft. Bedrijfsleiders die het slim spelen, kunnen dus blijven profiteren van de belastingvoordelen die het prinsdom biedt.

100
miljoen
Salik verkocht enkele jaren geleden nog voor bijna 100 miljoen euro aan topkunstwerken van Francis Bacon, René Magritte, Joan Miró, Modigliani en Giacometti via veilingshuis Christie's.

Ook de steenrijke zakenman Pierre Salik (89) en zijn twee dochters hadden het slim gespeeld. Zij konden zelfs jarenlang politieagenten in Monaco omkopen, onder andere door een van hen een Porsche cadeau te doen, om de nodige verblijfsvergunningen op te kop te tikken, terwijl ze hun appartementen in Monaco stiekem doorverhuurden via een lokaal immokantoor. Al zeker sinds 2009 gaven Salik en zijn dochters in hun Belgische jaarrekeningen drie verschillende thuisadressen in Monaco op, hoewel ze in werkelijkheid in het Brusselse woonden.

Salik, die zijn fortuin verdiende in de textielsector en enkele jaren geleden nog voor bijna 100 miljoen euro aan topkunstwerken van Francis Bacon, René Magritte, Joan Miró, Modigliani en Giacometti verkocht via veilingshuis Christie's, leefde als pater familias officieel in een appartement in de grote Shangri-La-building in Monaco. Alleen al in de Panama Papers dook dat adres aan de Boulevard Albert I honderden keren op als een springplank naar de meest beruchte belastingparadijzen in de wereld.

Telefoongesprekken afgeluisterd

Een van Saliks dochters gaf een miljoenenappartement in het kleinere 'Le Mirabel' op, aan de Avenue des Citronniers, waar ook het Belgische ereconsulaat gevestigd is en waar een tweekamerappartement nu 5,5 miljoen euro kost. De andere dochter gaf een appartement op aan de Avenue Princesse Grâce, in 'Le Sardanapale', waar je kan doorverhuren voor 7.500 euro per maand.

Wie is Pierre Salik?

Pierre Salik is in april 1930 geboren in Charleroi als zoon van een textielimporteur. Hij maakte in de jaren 60 en 70 furore als producent van de gelijknamige jeans en lichte regenvestjes. Aan dat Belgische succesverhaal kwam een einde toen de fabrieken failliet gingen. De omvang van Saliks vermogen is niet gekend, maar valt niet te onderschatten als je weet dat hij enkele jaren geleden voor bijna 100 miljoen euro aan kunst heeft verkocht, onder meer van Francis Bacon en René Magritte. Salik was vroeger ook goed geïntroduceerd in PS-kringen waarbij hij naar verluidt dure Zwitserse polshorloges schonk aan goede politieke contacten. Hij kwam ook al in opspraak in verschillende gerechtelijke affaires, maar zou finaal slechts één keer zijn veroordeeld in 1987, voor belastingfraude.

Maar het federaal parket en de Brusselse onderzoeksrechter Michel Claise doorprikten de constructie. In november 2016 luisterden ze zelfs Saliks telefoongesprekken af, om daarna binnen te vallen op negen plaatsen in het Brusselse, Knokke-Heist en de regio Namen. Kort voordien had het Monegaskische parket-generaal verontrustende info doorgespeeld aan het Belgische gerecht. Er was niet alleen sprake van domiciliefraude, maar ook van corruptie. Zeker één politieagent hielp Salik en co aan inwonerskaarten tegen een jaarlijkse vergoeding. Op die manier kon de familie in ons land op grote schaal belastingen ontduiken. Het dossier was ook uniek in de geschiedenis van Monaco, maar Salik bleef de aantijgingen destijds met klem ontkennen via zijn advocaat.

Na jaren onderzoek krijgt het dossier nu een andere wending. Salik heeft een minnelijke schikking betaald aan het federaal parket, vernam De Tijd uit goede bron. Het exacte bedrag is niet bekend, maar het loopt op in de 'miljoenen euro's'. Daardoor zullen Salik, zijn twee dochters en nog twee medeplichtigen nooit in deze zaak op de beklaagdenbank belanden. Intussen geven Salik en zijn dochters hun echte adressen op in Brussel, Ukkel en Watermaal-Bosvoorde. Het federaal parket lijkt eieren voor zijn geld te hebben gekozen vermits Salik binnenkort 90 jaar oud wordt en de procedure kan aanslepen.

Nog verdachten

Het onderzoeksdossier tegen de omgekochte Monegasken is een zaak van het gerecht in Monaco. Maar ook ons gerecht is nog niet klaar met het dossier. Want naast de vijf verdachten die hun vervolging hebben afgekocht, zijn er nog vijf andere verdachten in het Belgische dossier die dat nog niet deden en die wel nog op de beklaagdenbank kunnen belanden.

De speurders hebben het filiaal in Monaco van een Franse bank nog in hun vizier.

Bovendien zou het gerechtelijk onderzoek nog niet klaar zijn voor een andere verdachte. De speurders hebben het filiaal in Monaco van een Franse bank nog in hun vizier. Er wordt uitgezocht of dat bankfiliaal zijn boekje te buiten is gegaan in de affaire. Hoe lang dat onderzoek nog kan aanslepen, is niet duidelijk. De Brusselse raadkamer heeft de procedure 'sine die' uitgesteld.

Het federaal parket geeft geen commentaar over de zaak. Ook de advocaat van Pierre Salik, Jean-Philippe Mayence, was vrijdag niet bereikbaar voor commentaar.

Het gerechtelijk onderzoek naar de fictieve domicilies van de familie Salik was uitzonderlijk, maar de Bijzondere Belastinginspectie opende in 2017 een onderzoek naar meerdere Belgen met valse thuisadressen in Monaco. In augustus vorig jaar meldde de fiscus dat die zoektocht sinds 2018 al 147 dossiers had opgeleverd. De teller stond al op 99,6 miljoen euro aan belastingen die de fiscus claimde in die dossiers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud