reportage

Vilvoorde City, de multiculturele schatkamer van het Belgisch voetbal

©Kristof Vadino

Met Nederlandse taallessen voor voetbalmama’s en een verlaagd inschrijvingstarief voor zijn spelertjes ziet voorzitter Faruk Akkus zijn superdivers Vilvoorde City als meer dan een club. Het is ook een stofzuiger voor miserie.

Het grootste voetbaltalent op aarde komt uit Vilvoorde. De Marokkaans-Belgische Rayane Bounida is op zijn twaalfde de diamant van de jeugdopleiding bij Anderlecht. Filmpjes van zijn dribbels en goals gaan viraal op de videosite YouTube en grote buitenlandse media strijken nu al neer in het trainingscentrum Neerpede voor de jonge voetbaltovenaar.

Bounida’s waanzinnige talent biedt geen enkele zekerheid dat hij de top haalt. Maar hij versterkt wel de reputatie van zijn thuisstad als multiculturele schatkamer van het Belgisch voetbal. De Rode Duivel Yannick Carrasco, kind van een Portugese vader en Spaanse moeder, is geboren en getogen in Vilvoorde.

Het fenomeen Rayane Bounida op VTM Kids

De Marokkaanse international Nabil Dirar, geboren Brusselaar, begon zijn profcarrière bij Diegem Sport in Machelen naast Vilvoorde. De vijf Vilvoordse clubs zijn de voorbije jaren afgezakt naar de onderste regionen van ons voetbal, maar de voetbalveldjes vol technisch begaafde straatvoetballers zijn populaire rekruteringsgrond voor de naburige profclubs KV Mechelen en Anderlecht.

De draaischijf van het Vilvoordse voetbal is sportpark De Drie Fonteinen in de schaduw van het beroemde viaduct. Naast een atletiekclub en terreinen voor padel, een mix tussen tennis en squash die door lokale held Carrasco voor het WK plechtig zijn geopend, zijn twee van de vijf voetbalclubs er gevestigd.

Derdeprovincialer Sporting Club Vilvoorde - eerder dit jaar nog voorpaginanieuws omdat de ploeg weigerde in haar kantine nog alcohol te serveren - en buur in vierde provinciale Vilvoorde City tellen samen 600 jeugdspelers.

Reeks: de zorgen van de gemeenten.

Mobiliteit, veiligheid of betaalbaar wonen. Er komen veel problemen af op de lokale besturen. De Tijd onderzoekt vijf weken lang hoe ze die oplossen. Vandaag: Vilvoorde.

De 350 jeugdspelers en het eerste elftal van Vilvoorde City worden wakker uit hun zomerslaap voor de eerste trainingen. Faruk Akkus kijkt vanuit de piepkleine kantine - hier wel nog pintjes in de frigo - met een half oog naar het trainingsveld.

De Belg met Turks-Koerdische roots, oprichter en president van Vilvoorde City, is met zijn 32 jaar een van de jongste clubvoorzitters van het land. Hij speelde in de jeugd onder meer bij de Brusselse traditieclub RWDM, maar zag zijn voetbaldroom door knieproblemen in rook opgaan. Hij is vandaag jobcoach bij een vzw die mensen met een beperking begeleidt in hun zoektocht naar werk.

Zijn professionele en sociale engagement brengt Akkus mee naar de club. Overal in Vilvoorde hangen posters van Vilvoorde City met in megaletters de naam en het gsm-nummer van de voorzitter. ‘Iedereen mag me bellen. Mijn telefoon staat nooit uit. Ik help mensen bij hun sollicitaties of paperassen voor de gemeente. Voor gelijk wat. Maakt niet uit.’

Door zijn centrale rol in het voetbal en het sociale leven van Vilvoorde kon het niet anders dan dat de politiek de jacht op hem opende. Akkus ging overstag en staat bij de gemeenteraadsverkiezingen vijfde op de lijst voor CD&V. ‘Ik vind dat er veel te weinig te doen is voor de jeugd: sport maar ook activiteiten voor kinderen die niets met voetbal hebben.’

Laatste sociale lift

Met Belgen, Congolezen, Marokkanen, Turken, Spanjaarden, Polen, Italianen en zelfs enkele Indiase sikhs is de club een spiegel van het moderne Vilvoorde. Door migratie - vanuit het buitenland en Brussel dat een steenworp verder ligt - is intussen meer dan de helft van de 43.000 inwoners van vreemde origine. Bijna drie op de vier kinderen die er worden geboren, hebben ouders met roots in het buitenland.

Met die migratie volgen ook problemen. Het gemiddelde inkomen in de gewezen industriestad ligt licht onder het Vlaamse gemiddelde. De werkloosheid en het armoedecijfer liggen er licht boven. De schoolse achterstand is echter dubbel zo hoog als  in de rest van Vlaanderen. Bovendien spoot de radicale islam langzaam vergif over de jeugd, met als triest gevolg dat 28 Syriëstrijders vanuit Vilvoorde afreisden.

Ik jaag mijn gasten tijdens de examens op als ik ze ’s avonds bezig zie op Facebook. Ze moeten studeren.
faruk akkus
voorzitter vilvoorde city

Voetbal is wat het Vlaamse onderwijs al decennia niet meer is: misschien wel de laatste sociale lift naar een beter bestaan.

Waar België worstelt om mensen met een buitenlandse achtergrond mee te krijgen op de arbeidsmarkt en in het onderwijs, kent het voetbal geen onzichtbare drempels. Het is de meritocratie in haar puurste vorm, alleen rauw talent telt.

De Rode Duivels en de Belgische jeugdelftallen worden met de dag diverser door een constante stroom talent uit Brussel, Antwerpen, Luik en hun rand die in sneltempo verkleurt. Yannick Carrasco en Nabil Dirar, miljonairs van bescheiden komaf, zijn rolmodellen voor de Vilvoordse jeugd. Beide topvoetballers tonen dat met talent en hard werken veel mogelijk is, wat je afkomst ook is.

Akkus wil met Vilvoorde City veel meer zijn dan een voetbalclub. Hij ziet zijn club als een sociaal project en stofzuiger voor miserie. Het inschrijvingsgeld ligt met 265 euro de helft lager dan bij de clubs in de buurt.

Superdiverse groeipool

Vilvoorde is een van de snelst groeiende en verkleurende steden van Vlaanderen. Tien jaar geleden waren er 38.000 inwoners, vandaag 43.000. In 2022 zullen dat er volgens prognoses 52.000 zijn. Ruim 22.000 inwoners hebben buitenlandse roots. Het is een mix van nieuwkomers en derde- en vierdegeneratiekinderen van migranten. Vilvoorde is het nummer zes in de lijst van Vlaamse gemeenten met het hoogste aantal inwoners met buitenlandse roots. Het hoogste contingent zijn Spanjaarden en Marokkanen.

Drie op de vier ouders van de spelers kunnen zelfs dat niet be talen. Dankzij de Vilvoordse Vrijetijdspas - een forse korting op het lidmaatschap van clubs en verenigingen die gesubsidieerd wordt door het stadsbestuur - betalen zij 50 euro per jaar. Vilvoorde City begint komend seizoen ook een meisjesteam, waarvoor een aparte coach is aangetrokken.

Cursus EHBO

Uniek aan Vilvoorde City is dat de club tijdens de trainingen aan voetbal mama’s cursussen aanbiedt - van les in solliciteren over media tot EHBO - om hun Nederlands bij te spijkeren. ‘We nodigen ook gastsprekers uit. Vorig jaar was het VRT-nieuwsanker Martine Tanghe hier’, zegt Akkus. Het jongste project is een samenwerking met een middelbare school in de buurt.

Het fanion- en reserveteam dit seizoen zijn allemaal 16- en 17-jarigen. Akkus kent ze één voor één van toen ze zes waren. De nieuwe coach is een agent van Marokkaanse afkomst. Hij moet discipline brengen en een rolmodel zijn voor jongeren die op straat vaak niet de beste ervaring hebben met de politie.

‘Mijn hoofddoel is niet voetballers opleiden, maar goede mensen. Ik leer mijn jongeren dat ze hun shit moeten achterlaten op het voetbal en vechten voor succes. Ik hoop dat ze die lessen ook gebruiken op straat: niet klagen of jammeren over racisme, tegenkanting op school of etnische profilering door de politie, maar loslaten en ervoor gaan.’

Akkus gaat ver in zijn engagement.

‘Ik jaag mijn gasten tijdens de examens op als ik ze ’s avonds bezig zie op Facebook: ze moeten studeren. En ik stap af op iedereen die ik op straat zie rondhangen. Ze krijgen mijn telefoonnummer en een uitnodiging om bij ons te komen voetballen. En elk spelertje krijgt na het seizoen een rapport, met de klemtoon op gedrag en positieve instelling. Voetbal geldt als de belangrijkste bijzaak in het leven. Bij Vilvoorde City is het een kwestie van leven of dood.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content