Redacteur Politiek

De prille terugkeer van de positieve rente is ook de voorzichtige terugkeer naar de normaliteit, na een reis door een waanzinnige wereld. Voor de overheid betekent het dat we vroeg of laat de coronaproblemen zullen inruilen voor de oude zorgen.

Veel twintigers of prille dertigers hebben nog nooit op hun bankrekening gezien wat rente is of aan de supermarktkassa gevoeld wat inflatie is. Zolang je op school zit, ben je doorgaans niet intens bezig met geldzaken. Dat begint pas bij je eerste job en je eerste inkomen.

Al vanaf 2014 geeft de Europese Centrale Bank banken die bij haar geld deponeren geen rente meer, maar laat ze die strafrente betalen. Dat maakte dat de Belgische staat, ook al is die met schulden beladen, op den duur niet alleen gratis maar aan negatieve rente kon lenen.

Daar kwam bij dat de coronacrisis de vraag naar olie zo deed opdrogen dat vorig jaar de olieprijs zelfs even negatief werd. Daardoor brandde een van de belangrijke aanstokers van inflatie - de energieprijzen - ook op een laag pitje.

Voor het eerst sinds lang lijken we te ontwaken uit die rare wereld. Afgelopen weekend maakten we nog eens mee wat vroeger een normaliteit was: dat geweld in het Midden-Oosten in België voelbaar wordt aan de pomp. Een mislukte droneaanslag van Jemenitische rebellen op de grootste oliehaven van Saoedi-Arabië deed de prijs van een vat ruwe Brent-olie weer opveren tot boven 70 euro, vooral uit vrees dat nog meer aanvallen volgen. Het komt op een moment dat de prijzen voor huisbrandolie verdubbeld zijn op minder dan een jaar.

Ook de Belgische staat is uit de absurde wereld gestapt dat hij geld krijgt om te lenen. Als hij op tien jaar leent, moet hij tegenwoordig weer iets betalen aan wie hem het geld uitleent. Het is nauwelijks iets, maar het doet de klok weer in de goede richting draaien. Vandaag consumeren zou goedkoper moeten zijn dan morgen consumeren. Net zoals geld sparen je iets zou moeten opleveren, zodat je iets kan opbouwen.

Een wereld met rente en inflatie zal de Belgische staat kwetsbaarder maken.

We beleven voor alle duidelijkheid geen grote schok. De gezette stapjes zijn piepklein. Maar ze zijn belangrijk genoeg om iedereen eraan te herinneren dat de economische absurditeit van de voorbije jaren niet voor eeuwig is.

Daardoor staan we stilaan voor de denkoefening hoe de wereld mét rente en inflatie er zal uitzien. Het zal de Belgische staat kwetsbaarder maken, omdat de overheidsschuld is opgelopen tot ruim 500 miljard euro.

Het zal de politieke wereld dwingen tot de gevechten van voor 2020: besparen of belasten? Het zal klimaatinvesteringen niet gratis maken en belastingbetalers herinneren aan de niet gefinancierde beloftes voor de vergrijzing.

De coronacrisis maakt wat makkelijk was moeilijk: met vrienden een pint drinken, op kantoor vergaderen of met je kinderen je ouders bezoeken. Ze maakt ook sommige dingen die moeilijk waren makkelijk. De belangrijkste is overheidsgeld vinden om dringende noden te ledigen, ook al wil de belastingbetaler daar niet voor betalen.

Wie naar de rente, de inflatie en de olieprijzen kijkt, ziet dat die financiële staat van genade niet eindeloos is. En dat we de kwetsbaarheid voor het coronavirus dreigen in te ruilen voor een financiële kwetsbaarheid.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud