Affaire-Kir: electorale strategie PS keert als boemerang terug

©BELGA

De top van de Brusselse PS moet de zeilen bijzetten over de spectaculaire uitsluiting van het stemmenkanon Emir Kir. Een jarenlange electorale strategie keert als een boemerang terug.

De uitsluiting van burgemeester en Kamerlid Emir Kir uit de PS zindert dagen later nog na. Kir betaalt de prijs voor een ontmoeting op het gemeentehuis van Sint-Joost-ten-Node, waar hij de sjerp draagt, met enkele Turkse burgemeesters van de partij MHP. Dat is de politieke tak van de ultranationalistische beweging Grijze Wolven, een bondgenoot van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan.

De timing van de uitsluiting is opvallend. Het geflirt van Kir met Turks extreemrechts is vrij algemeen bekend. Bovendien dwepen wel meer politici met Turkse roots in Brussel en daarbuiten - en niet alleen PS’ers - met de nationalistische, autoritaire koers van Erdogan.

De komst van de MHP-burgemeesters paste ook in een officieel bezoek op uitnodiging van het Comité van de Regio’s, een officieel EU-orgaan. De voorzitter van dat comité, Karl-Heinz Lambertz (PS), beoordeelt dat bezoek tegenover de krant GrenzEcho als perfect normaal.

Het maakt de beslissing van de PS nog opmerkelijker. Zeker omdat de politieke gevolgen groot zijn. Paars-groen, een piste die PS-voorzitter Paul Magnette genegen was voor een federale coalitie, verliest haar krappe meerderheid van 76 zetels op 150 in de Kamer.

Uit protest tegen het besluit nam Emin Özkara ontslag uit de PS-fractie in het Brussels Parlement. Daar heeft de PS nu één zitje meer dan de 16 zetels van dichtste achtervolger Ecolo. Bovendien zetelen er met vicevoorzitter Hasan Koyuncu, Ibrahim Dönmez en Sevket Temiz nog drie PS-politici met openlijke Erdogan-sympathie.

Dissidentie

De nieuwe Brusselse PS-chef Ahmed Laaouej laat verstaan geen dissidentie van de partijlijn meer te tolereren. Kir week er geregeld vanaf over thema’s die voor zijn achterban belangrijk zijn, zoals het ritueel slachten en de hoofddoek. Dat botst met de vrijzinnige flank van de PS.

De affaire-Kir gaat veel ruimer over een electorale strategie die de partij nu parten speelt. De macht van de klassieke PS-elite wordt door een nieuwe klasse allochtone politici uitgedaagd. Ze halen hun macht uit de diaspora met dezelfde roots. Vanuit de Turkse gemeenschap klinken geluiden dat ‘hun politici wel goed zijn om stemvee aan te leveren maar kaltgestellt worden als hun macht te groot wordt’, een perceptie die de partij moeizaam kan keren.

De vrees is dat het gemor overslaat van de Turkse op de Marokkaanse gemeenschap. Er wordt verwezen naar een scenario als dat van de Nederlandse partij Denk, een entente tussen gefrustreerde sociaaldemocraten van Turkse en Marokkaanse origine, die in sommige wijken de grootste partij is. Een dergelijke strategie wordt bij ons weinig kansen toegedicht.

Cruciaal

Toch lijkt de kans klein dat de PS in eigen rangen grote kuis houdt. Daarvoor is de etnische stem te cruciaal.

Kir betaalde de prijs voor een samenloop van factoren. Er is de recente Franstalige heisa over het cordon sanitaire, na een dubbelinterview tussen Peter Mertens (PVDA) en Tom Van Grieken (Vlaams Belang), de uitsluiting van een PS-schepen die de Rom-bevolkingsgroep wegzette als parasieten, zware interne tegenkanting tegen Kir en de machtsstrijd aan de Brusselse PS-top. In de recente voorzittersrace bij de Brusselse PS zat Kir in het kamp van verliezer Rachid Madrane.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud