Reynders haalt keihard uit naar CD&V

©BELGA

‘Toen ik minister van Financiën was moest ik jarenlang aanhoren dat er een Vlaming moest komen op mijn plaats. Maar intussen zitten we aan de tweede CD&V-minister op Financiën en er is nog nooit zoveel discussie geweest over de fiscaliteit.’ Dat zegt MR-topman Didier Reynders in zijn boek ‘Zonder taboes’, waarin hij keihard uithaalt naar de Vlaamse christendemocraten.

Reynders stelde vanmorgen de Nederlandstalige versie van zijn boek voor in Antwerpen, met een extra hoofdstuk dat gaat over Vlaanderen ('Reynders, made in Vlaanderen'). Het is in dat hoofdstuk dat Reynders zeer scherp is voor CD&V.

Reynders’ uithaal is verbazingwekkend, want eerder zette MR-voorzitter Charles Michel de as MR-CD&V in de verf als alternatief voor de PS-N-VA-as. Maar daar lijkt Reynders zich niet te veel van aan te trekken. De MR-vicepremier wil samen met Open VLD de grootste politieke familie worden na de verkiezingen van 25 mei. Stilletjes droomt hij op die manier premier te kunnen worden. En daarvoor zet hij alle middelen in. Inclusief een aanval tegen CD&V.

Reynders suggereert in het boek dat CD&V hem opzijgeschoven heeft op Financiën, zodat de Vlaamse christendemocraten het Arco-dossier in handen kregen. ‘Ik had snel door dat ik de redding van Dexia niet kon afronden als er geen oplossing kwam voor de Arco-coöperanten. (…). Niet ik, maar Karel De Gucht (Open VLD) nam toen de woorden chantage in de mond.’

Volgens Reynders was het van in het begin een verkeerde keuze van CD&V om Steven Vanackere, iemand van het ACW, als minister van Financiën aan te duiden, wetende dat het Arco-dossier nog niet afgerond was. ‘Dat was een vergissing van CD&V. Je kan zo’n dossier onmogelijk correct afhandelen als je zo verstrengeld bent met het ACW.’

Volgens Reynders is het onder de bevoegdheid van CD&V op Financiën dat de ‘de pestbelastingen’ er gekomen zijn. ‘Gedurende dertien jaar heb ik als minister van Financiën geprobeerd te vermijden dat werkende mensen, bedrijfsleiders en kmo’s werden aangepakt. Als ik sommige ontgoochelde bedrijfsleiders ontmoet, maak ik hen duidelijk dat zij het waren die niet langer een Franstalige op Financiën wilden. Nu hebben jullie een Vlaming, kom dus niet klagen.’

‘Sinds ik minister van Financiën af ben, zijn we intussen toe aan de tweede CD&V-minister van Financiën. En ik stel vast dat er nog nooit zoveel discussie is geweest over de belasting op bedrijfswagens, over de hogere belasting op spaargeld, over de monsterboete van 309 procent, … (…). Ook de hogere belasting voor liquidatieboni heeft de Vlaamse bedrijfsleiders de gordijnen in gejaagd. Toen ik minister van Financiën was, vermeed ik dat de regering maatregelen nam die Unizo en Voka als crimineel bestempelen.’ ‘Het zijn pestbelastingen die mensen treffen en weinig opbrengen.’

Ook de sp.a moet het ontgelden in het boek van Reynders. ‘Ik sta versteld van wat de sp.a op de tribune verkondigt en wat ze er achteraf van bakt. De sp.a vermoordde me haast in het parlement als het ging over de notionele intrestaftrek en dan zie je dat de patron van de socialistische vakbond de notionele intrestaftrek in een vastgoedstructuur gebruikt(…). Ik bezit geen vennootschappen waarin ik mijn gebouwen steek om minder belastingen te betalen.

Ook in het debat over de salarissen bij overheidsbedrijven hangt het er volgens Reynders van af met welke socialist je te maken hebt. ‘Ik stel voor dat een Vlaamse minister dat punt nu en dan eens zou aansnijden bij haar papa (Luc Vandenbossche, red.). Het zou haar een idee kunnen geven van wat socialisten als loon vragen wanneer ze het roer in handen hebben.’

Martin Buxant, Francis Van de Woestyne. Didier Reynders. Zonder taboes, 2014. 252 blz., 21,50 euro

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud