interview

‘Politieke verleiding groot om met onderhoud bruggen te schuiven'

Het viaduct van Merksem, een deel van de Antwerpse Ring. ©Wim Kempenaers (WKB)

Een drama zoals in Genua lijkt bij ons niet meteen aan de orde. Maar de combinatie van besparingen en een verouderde infrastructuur vormt wel een risico. Dat zegt CEO Jan Bosschem van ORI, de brancheorganisatie van de advies- & ingenieursbureaus in België.

Wat dacht u bij het zien van de beelden uit Italië?

Jan Bosschem: 'Zo’n ramp verrast natuurlijk. Je houdt het niet voor mogelijk dat zoiets in Europa gebeurt. Een brug die instort, is heel uitzonderlijk. In ons land dateren de jongste gevallen al van decennia geleden.'

'De eerste commentaren wijzen zowel op ontwerpfouten als op een gebrekkig onderhoud. Ik vermoed dat de ramp door een combinatie van die twee factoren werd veroorzaakt.'

Waar zit de ontwerpfout?

Veiligheid moet een topprioriteit zijn, maar het spanningsveld met de begroting is een pijnpunt dat we al lang aanklagen
Jan Bosschem
CEO ORI (organisatie van advies- en ingenieursbureaus in België)

Bosschem: 'De brug in Genua werd aan elke kant slechts door twee tuikabels gedragen. Zo’n constructie kan vandaag niet meer gebouwd worden. Als één kabel breekt, ben je meteen de helft van de draagkracht kwijt. Omdat de staalkabels bij dit type brug in het beton zitten, kunnen ze visueel niet geïnspecteerd worden op spankracht en eventuele corrosie. Er staan nog dergelijke bruggen in de wereld. Men zou uit dit voorval het best lessen trekken.'

Staan er ook in ons land?

Bosschem: 'Niet van dit type, voor zover ik weet. In Luik wordt de Maas overspannen door een tuikabelbrug, maar die heeft veel meer kabels dan in Genua. We hebben in ons land natuurlijk wel een aantal grote snelwegviaducten, zoals in Gentbrugge, Vilvoorde en Merksem.'

Hoe is het met de staat van de bruggen in Vlaanderen?

Over de Vlaamse bruggen mogen we redelijk gerust zijn, al zijn er een dertigtal probleemgevallen.
Jan Bosschem
Topman brancheorganisatie ingenieursbureaus

Bosschem: 'Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) voert regelmatig inspecties uit. Ik denk dat we daar redelijk veilig zitten. Maar het toenemende verkeer veroorzaakt wel toenemende belasting en slijtage. In theorie worden bruggen voor 100 jaar ontworpen, maar in de praktijk kan je ze na 50 jaar het best heel grondig bekijken. Vlaanderen telt heel veel bruggen van die leeftijd, waarvan een dertigtal probleemgevallen (bekijk de lijst hier, red), de zogenaamde ‘prioritaire kunstwerken’.

Een onderzoek van Knack vorig jaar toonde aan dat ruim de helft van die bruggen al tien jaar of langer op de lijst van probleembruggen stond.

Jan Bosschem ©rv

Bosschem: 'Ik ken dat onderzoek niet, maar te lang wachten met renovatie is een risico. We weten dat daar de voorbije jaren op bespaard is. Men investeert liever in spectaculaire nieuwe dingen dan in het onderhoud van bestaande bouwwerken. De verleiding is groot om de werken wat naar achter te schuiven. In Brussel was er zelfs sprake van grove nalatigheid, wat geleid heeft tot de afbrokkelende tunnels. In Vlaanderen is vooral bespaard op het onderhoud van wegen, maar is men zich wel voldoende bewust van het belang van de stabiliteit van de kunstwerken.'

Ook in andere landen, zoals Duitsland, moet veel geïnvesteerd worden in de vernieuwing van bruggen en wegen. Is het een Europees probleem?

Bosschem: 'Veel infrastructuur in Europa dateert uit de jaren 50 tot 70 van de vorige eeuw en komt op een leeftijd waarop meer aandacht nodig is. Dat betekent dat men daarvoor de nodige budgetten moet voorzien. Dat is een politieke verantwoordelijkheid. Veiligheid moet een topprioriteit zijn, maar het spanningsveld met de begroting is een pijnpunt dat we al lang aanklagen. Er bestaan weinig structurele onderhoudsprogramma’s, al verschilt de situatie van land tot land.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud