Advertentie
reportage

'Wat willen ze? Dat ik blijf werken tot ik doodval?'

België zat maandag tijdens de nationale staking andermaal gevangen tussen stakers en werkwilligen. De Tijd trok van piket naar piket. 'Wij betalen de sanering, terwijl de topbedrijven langs de kassa passeren'.

‘Wat wilt de regering? Dat ik blijf werken tot ik doodval?’ Het is half zeven ‘s ochtends, Leuven ontwaakt onder de uitlopers van een regenachtige nacht. Maar de druilerige ochtend heeft de woede aan het stakingspiket aan een ingang van Leuven station nog niet gedoofd. De paletten branden nog fel, de moraal zit goed. ‘Kijk, de Kerstman staakt mee met ons!’ Een militant wijst naar een afbeelding van een rode kerstman, die op zijn even rood gekleurd uniform gespeld zit.

Het is al snel duidelijk wat de gebeten hond is bij de militanten: de verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar. ‘Ik ben een spoorwegarbeider en ben al jaar en dag aan de slag, meestal in weer en wind’, klinkt het bij een groen vakbondshesje. ‘Ik heb echt geen zin om te blijven werken tot ik met een stok moet lopen of tot ik doodval’. De groep militanten treedt hem bij. Als ze mij vragen waar ik nog heentrek vandaag en ik de fabriek van AB Inbev iets verderop in Leuven opper, roepen ze lachend: ‘Pakt wat mee voor ons, hé!’ De moraal zit goed.

Kijk, de Kerstman staakt mee met ons!

De moraal zit minder goed bij een moegetergde reiziger vlak voor de vertrekhal van Zaventem. De man had zondagavond normaal gezien een vlucht naar Brussel, maar de luchtvaartmaatschappij moest zijn vlucht door de staking bij de luchtverkeersleiders omboeken naar Parijs. Dus volgde een busrit van Parijs naar Brussel. ‘I hate Belgium right now’, klinkt het.

Binnen volgt het verwachte beeld: een quasi lege vertrekhal, borden met alleen maar geannuleerde vluchten. Het aantal aanwezige journalisten overtreft bijna het aantal personeelsleden, de stakende en de werkwilligen opgeteld. Een van de stakers die het piket bemant, neemt ‘de asociale maatregelen van de regering’ op de korrel. ‘Allereerst ben ik al niet te spreken over die pensioenhervorming. Ik ben zelf 54 en ik kan plots op een aantal voorrechten geen beroep meer doen. Het is niet fair om de spelregels te wijzigen tijdens het spel’.

Naast de pensioenhervorming, is ook Luxleaks, waarin duidelijk werd dat internationale topbedrijven belastingakkoorden sloten met Luxemburg, duidelijk blijven hangen. ‘Wij betalen de sanering, terwijl al die internationale topbedrijven aan de kassa passeren. En het zijn niet alleen de bedrijven. Dat die Jambon lobbyist is voor de diamantsector, zegt toch al genoeg?’ Wanneer wij even inbrengen dat de staking toch wel duizenden reizigers treft, is het antwoord er snel: ‘Als de werknemers bij Delhaize niet tevreden zijn, dan doen die ook niet glimlachend de deuren van hun winkels open, hé.’

Bij de balie van Delta Airlines zien ze in het dode moment de ideale timing om wat kerstslingers op te hangen.

Iets verderop in de vertrekhal zijn er toch wat werkwilligen. Maar de gevreesde polarisatie blijft hier uit. ‘Iedereen is vrij om te doen wat ze willen’, klinkt het bij de stakers. De werkwilligen bij Lufthansa halen wat administratief werk in, bij de balie van Delta Airlines zien ze in het dode moment de ideale timing om wat kerstslingers op te hangen. Er kunnen zelf wat grappen en grollen over en weer vanaf. ‘Ik respecteer u, hé.’ ‘Oh, maar ik u ook hé’. Al klinkt het even later aan het piket toch dat ‘de werkwilligen waarschijnlijk zelf ook wel hopen dat de staking iets opbrengt’.

De sfeer tussen stakers en werkwilligen is iets venijniger aan de industriezone Mechelen-Zuid, vlakbij het technologisch doecentrum Technopolis. Stakers van de drie grote vakbonden blokkeren er een afrit van een rond punt, wat hen nu en dan op luid geclaxonneer komt te staan. Twee combi’s staan aan de inrit van Technopolis klaar, voor het geval dat.

De onrust is duidelijk merkbaar onder de stakers. ‘Wij moeten thuis met twee arbeiders drie kinderen onderhouden. We raken nu soms al niet meer rond op het einde van de maand. En dan wordt nu de kinderopvang duurder, gaat de factuur bij de sportclubs omhoog en verhogen de scholen hun maximumfactuur’. De stakers nemen de ongelijkheid op de korrel. ‘De kloof tussen arm en rijk wordt groter, de middenklasse valt er tussenuit.’

Ja, ik kom werken, ik wilde de stakers het genoegen niet gunnen dat ik niet zou komen werken.

Iets verderop glipt een werkwillige langs een weiland door de blokkade. ‘Ja, ik kom werken, ik wilde de stakers het genoegen niet gunnen dat ik niet zou komen werken. Ik snap dit niet. Dit is één procent van de bevolking die de andere 70 procent gijzelt. We hebben op 25 mei democratisch gekozen. Laat nu de regering doen wat de vorige regeringen, met de socialisten, 25 jaar lang niet konden’.

In Mechelen – en quasi aan elk ander piket – gaat de naam van Bart De Wever gretig over de tongen. ‘Hoe De Wever in de aanloop naar de betoging in Antwerpen dreigde te zullen ingrijpen met geweld, valt niet goed te keuren. Stakingsrecht is heilig, daar mag je niet aan raken’, zo hakken de militanten in Mechelen op hem in.

In de Antwerpse haven zelf is het maandag erg rustig. Een aantal strategisch neergezette piketten, hier en daar een vuurkorf met wat militanten, maar voor de rest geeft de haven de aanblik van een spookdorp. Aan de Westkaai is er bij veevoederbedrijf AVEVE wel wat activiteit, maar dat is bedrieglijk. ‘We houden hier de machines minimaal draaiende’, klinkt het bij wat arbeiders die buiten een sigaretje opsteken. ‘Wat haalt het bovendien uit? Elke vijftien à dertig jaar is er wel een regering die dit nodig vindt. Ze zouden beter zelf eens een inspanning doen. Misschien moeten ze zich al eens verplaatsen met het openbaar vervoer? Dan weten ze wat het is’.

De haven geeft de aanblik van een spookdorp.

Tegen de middag loopt het aan de meeste stakingspiketten al wat meer gelaten. Bij een voedingbedrijf in Schoten gaan de hamburgers op de barbecue. ‘Dat ze het geld gewoon eens halen waar het zit, namelijk bij hen die hun kapitaal verdubbelen alsof het niets is’, klinkt het bij een militant. Bij het bedrijf zijn er drie werkwilligen. ‘Ieder zijn overtuiging’, relativeert men aan het piket.

Toch valt het land niet helemaal uiteen in stakers of werkwilligen. Wanneer we even later toevallig voorbij de parking  van het Wijnegem Shopping Center rijden, blijkt die bomvol te staan. Staking of niet, Kerstmis komt duidelijk snel dichterbij. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud