Advertentie

Almaar meer asielzoekers vroegen eerder bescherming in ander land

©BELGA

2.374 mensen die vorig jaar in ons land de vluchtelingenstatus vroegen, hebben eerder in een ander land asiel aangevraagd. Dat blijkt uit het jaarverslag van de Dienst Vreemdelingenzaken.

In het jaarrapport 2020 van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ), die het verblijf in ons land regelt en controleert, valt één cijfer op in een regen statistieken. 6.179 mensen die vorig jaar in ons land asiel aanvroegen, bleken al in een Europese lidstaat een verzoek tot vluchtelingenstatus te hebben ingediend.

Dat komt neer op bijna de helft (45,5 procent) van alle 13.568 biometrische gegevens van asielzoekers - kinderen jonger dan 14 buiten beschouwing gelaten - die zijn ingegeven in de Europese databank Eurodac. Daarin kunnen lidstaten vingerafdrukken ingeven om te checken of een asielzoeker eerder sporen heeft achtergelaten in een ander Europees land. Die controle gebeurt omdat mensen volgens de Europese Dublinregel in principe hun erkenningsprocedure voor vluchtelingenstatus moeten doorlopen in het land waar ze de EU zijn binnengekomen.

Nuance bij cijfer

Navraag bij DVZ leert dat er nuance hoort bij dat cijfer. Het is niet zo dat de helft van de asielzoekers in ons land een beschermingsverzoek in een ander Europees land had. Want in de statistieken zitten ook 3.800 gevallen die eerder al in België een asielaanvraag hadden ingediend. 2.374 mensen dienden dus een asielaanvraag in bij ons terwijl ze al de vluchtelingenstatus aanvroegen in een ander land.

Het komt almaar vaker voor dat asielzoekers bij een Eurodac-check in het systeem blijken te staan. Dat tonen de cijfers over de voorbije vijf jaar die De Tijd opvroeg bij DVZ. Dat ging van bijna 37 procent positieve hits naar net geen 50 procent in 2019. De lichte daling in 2020 heeft veel te maken met corona. De grenzen waren lang dicht en er is zowel legaal als zonder geldige documenten veel minder gereisd.

Het aantal mensen dat hier asiel aanvroeg terwijl dat ook al in een andere lidstaat gebeurde, gaat naar de kern van het asiel- en migratiebeleid waar de Europese lidstaten maar niet uitraken. De twistappel blijft dat mensen zonder geldig toegangsticket voet op Europese bodem zetten en daarna reizen om in het land van keuze asiel aan te vragen. Een aantal probeert het ook elders nog eens als het in een land niet lukt. Dat aantal groeit, zoals de cijfers in het DVZ-verslag aantonen.

Arbeidsmigratie bleef stabiel ondanks corona

De Dienst Vreemdelingenzaken heeft vorig jaar 4.887 nieuwe migranten van buiten de EU toegestaan om in ons land te komen werken. Het gaat om expats die een verzoek indienden in de nieuwe procedure van de gecombineerde vergunning - de gezamenlijke afgifte van de werk- en verblijfskaart. De belangrijkste nationaliteiten waren Indiërs, Turken en Japanners. Opvallend is dat DVZ ondanks corona meer gecombineerde vergunningen afleverde dan in 2019 (4.217).

De groei van die specifieke groep is een uitloper van de grote crisis van 2015 toen op korte tijd ruim 1 miljoen mensen ongecontroleerd de Zuid-Europese buitengrenzen overstaken. Nog altijd is er heel weinig zicht op hoe het met al die mensen nadien gelopen is. Maar een deel doet dus aan asielshoppen, blijkt ruim vijf jaar later. Dat kunnen ze ook door het vrij personenverkeer in de Europese Schengenzone, die geen echte grenscontroles tussen landen kent.

Op Europees niveau blijft alles vastzitten. De zuidelijke lidstaten willen dat de rest solidair zijn deel doet voor de opvang, de noordelijke willen een einde aan de praktijk dat nieuwkomers na hun aankomst in Italië, Griekenland of Spanje doorreizen tot bij hen. Oostelijke landen willen niet weten van de opvang van migranten.

Verslag in parlement

Freddy Roosemont. ©BELGA

DVZ-topman Freddy Roosemont presenteert het jaarverslag van zijn dienst woensdag in het parlement. De belangrijkste cijfers - zoals over asiel, vluchtelingen en terugkeer van wie geen verblijfsrecht verdient - waren al bekend. Corona maakt de cijfers ook moeilijk te vergelijken. Grote conclusies vallen daarom niet te trekken. Wel nieuw is dat het jaarverslag fors uitgebreid is met extra cijfers. Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi (CD&V) wil er een jaarlijkse gewoonte van maken het rapport te presenteren in het parlement.

'Te vaak wordt het debat over asiel en migratie gevoerd op basis van buikgevoel of foutieve informatie. Ik wil erover waken dat burgers de juiste informatie krijgen. Zo kunnen we een dam opwerpen tegen fake news', zegt Mahdi in een persbericht.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud