column

Als vaccins niet volstaan, hoe moet het dan verder?

Redacteur Politiek & Economie

Wordt de actualiteit in het noorden en het zuiden van het land anders bekeken? Die vraag proberen we te beantwoorden in deze kroniek. Elke week kruisen Wim Van de Velden (De Tijd) en Alain Narinx (L’Echo) de degens. Ditmaal is het onderwerp de vierde coronagolf.

Beste Alain,

Ik moet je iets vertellen, Alain. Ik word er moedeloos van. Het lijkt wel alsof alle inspanningen om mensen te vaccineren voor niets zijn geweest, want we beginnen van voor af aan, nu de vierde golf officieel over ons land rolt.

Ik weet het wel, ik mag niet te zwartgallig zijn, want uiteindelijk probeert de regering-De Croo te maken dat het gewone leven verder kan. We trekken de dekking tegen het coronavirus weer wat op, nadat we - zeker in Vlaanderen - alle remmen hadden gelost en zowat het meest bevrijde land van West-Europa waren geworden.

Maar toch. Toen ik er onlangs met minister van Defensie Ludivine Dedonder (PS) over sprak, dan hoorde ik haar ook zuchten. Ook zij vreest dat de bal snel weer aan het rollen gaat en dat scholen weer de deuren moeten sluiten, waardoor hardwerkende Vlamingen en Walen weer opvang moeten zoeken of zelf thuis moeten blijven. Sowieso zal weer meer moeten worden thuisgewerkt, en we weten ondertussen allemaal hoe zwaar dat kan vallen.

Moedeloos word ik er van, omdat de overheden eigenlijk een stilzwijgend akkoord met de bevolking waren aangegaan. Laat je vaccineren en treed het rijk der vrijheid binnen. Geen mondmaskers meer, het was letterlijk een verademing. Jongeren die eindelijk geen boete meer riskeerden als ze elkaar nog eens zagen. Bedrijven die eindelijk weer konden opstarten. Het dreigt allemaal weer terug naar af te worden, denk je niet?

Zeker in Brussel en Wallonië is het bang afwachten wat het geeft. Zoals Inge Neven van de Brusselse gezondheidsinspectie al opmerkte: de volgende stap in de hoofdstad is dat de horeca weer de deuren moet sluiten, want veel andere opties zijn er niet. De hoge vaccinatiegraad in Vlaanderen blijft een troef, al was het maar omdat die een buffer vormt tegen al te drastische maatregelen.

Het brengt me tot de vraag waarom het zo moeilijk loopt met de vaccinaties in het zuiden van het land. De antivaxbeweging lijkt er sterker te staan dan in het noorden. Is het omdat het druppelt in Brussel als het regent in Parijs? In elk geval, door de coronapas verplicht te maken, heeft de Franse president Emmanuel Macron de vaccinatiegraad in Frankrijk stevig kunnen optrekken.

De pasjesmaatschappij wilden we niet in ons land, maar ondertussen zijn ook Brussel en Wallonië die weg ingeslagen en komt Vlaanderen steeds meer onder druk om te volgen. Voor mij persoonlijk is het simpel, Alain. Als de coronapas me de toegang tot het rijk der vrijheid biedt, dan heb ik er eigenlijk geen probleem mee. Jij wel?

Wat ik wel verontrustend vind, is dat almaar meer kan worden getwijfeld of vaccinaties ons wel toelaten het gewone leven te hernemen. Daarom valt die vierde golf me zo zwaar. Ik twijfel er niet aan dat vaccins belangrijk zijn, maar ze volstaan blijkbaar niet. En ik wil niet doen alsof de terugkeer van het mondmasker het einde van de wereld is, maar de vraag rijst toch wel hoe we dan in godsnaam moeten gaan 'samenleven' met het virus, zoals wordt gezegd.

Hoe gaan we ons sociaal en economisch leven moeten herorganiseren, omdat gewoon de draad weer oppikken na twee of drie prikken niet lijkt te lukken? We kunnen toch niet blijven jojoën tussen dreigende lockdowns en het rijk der vrijheid? Of is dat ons lot, Alain?

Wim

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud