weekboek

Bart De Wever aan de zijlijn

Redacteur Politiek & Economie

Bart De Wever had graag als premier de coronacrisis bestierd, maar nu moet hij stilletjes toekijken langs de zijlijn. Als hij kritiek geeft op de krakkemikkige aanpak van de crisis door de regering-Wilmès klinkt hij als een slechte verliezer.

'In de partij zullen ze kwaad zijn dat ik het zeg, maar ja, ik had deze crisis graag gemanaged. Dan krijg je tenminste het gevoel dat je je pree waard bent. Misschien was dat premierschap een ramp geworden, maar dan heb je tenminste geleefd', zei een opmerkelijk openhartige De Wever kort na de mislukte poging om een regering van nationale eenheid te vormen in een interview met Humo. 

Ik wilde erin vliegen, maar werd in een politieke quarantaine geplaatst.
Bart De Wever
Voorzitter N-VA

De N-VA-voorzitter steekt niet onder stoelen of banken dat hij het moeilijk heeft dat hij aan de zijlijn staat, terwijl de coronacrisis woedt. 'Ik wilde erin vliegen, maar werd in een politieke quarantaine geplaatst. Gelukkig kan ik als burgemeester nog het verschil maken. In de Vlaamse regering doen we dat ook.'

De Wever heeft het moeilijk, want het beeld wordt opgehangen dat de regering-Wilmès het al bij al nog niet zo slecht doet. 'Niets dan lof voor Belgische aanpak', blokletterde Het Laatste Nieuws. Het voelt voor De Wever alsof hij gemuilkorfd is, want zijn kritiek wordt afgedaan als 'politieke spelletjes', terwijl het 'tous ensemble' moet zijn.

Ander vaatje

Opmerkelijk is dat aan Franstalige zijde uit een heel ander vaatje wordt getapt. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) ligt daar zwaar onder vuur. 'La rage des soignants contre De Block', kopte Le Soir vrijdag. De Block maakt nu mee wat destijds het groene boegbeeld Mieke Vogels als Vlaams minister van Welzijn ondervond. Wie aan de macht van de zuilen - de ziekenfondsen - durft te raken, zal het geweten hebben. Door te besparen op de ziekenfondsen heeft De Block zich de woede op de hals gehaald van Pascal Labille, de almachtige baas van het socialistische ziekenfonds, aan wie zelfs Elio Di Rupo als PS-voorzitter niets te zeggen had.

Dat neemt niet weg dat vragen kunnen worden gesteld. Waarom kan het zorgpersoneel nog altijd niet rekenen op de bescherming die het verdient? Vooral in de woon-zorgcentra is het wraakroepend hoe verzorgers en bewoners aan hun lot zijn overgelaten. Er dreigt nu ook een gebrek aan gepaste medicatie.

De uitbraak van het virus is onderschat, waardoor we te laat in gang zijn geschoten.

De uitbraak van het virus is onderschat, waardoor we te laat in gang zijn geschoten. Het blijft ook de vraag hoe we hier uit geraken, eens we over de coronapiek zijn en de lockdownmaatregelen kunnen worden afgebouwd. Dat lukt alleen als massaal kan worden getest.

Ondertussen komt op het terrein de handhaving van de ontelbare coronabeperkingen steeds meer onder druk te staan. De honderd-en-een regeltjes dreigen steeds minder afdwingbaar te worden, zeker als de parketten zich enkel nog baseren op het ministerieel besluit over de strijd tegen Covid-19. Daarin staan enkel de basisregels over social distancing, waarbij samenscholingen en niet-essentiële verplaatsingen uitdrukkelijk worden verboden. Maar er staat niet in dat niet mag worden gebasket op een speelpleintje of naar de zee gegaan, iets waarop de grondwetspecialist Hendrik Vuye blijft hameren.

Toevallige premier

Het is al even merkwaardig dat premier Sophie Wilmès (MR) in Franstalig België wordt opgehemeld als de redder des vaderlands, terwijl ze niet meer is dan een 'toevallige premier', zoals de Europese nieuwssite Politico haar onlangs nog portretteerde. Een premier die in de luwte haar best doet, maar op een broze machtsbasis steunt.

De PS en de N-VA hebben het kompas op oppositie gezet, tegen de door liberalen gedomineerde regering-Wilmès.

De 'tous ensemble'-gedachte brokkelt in sneltempo af. De groep van tien partijen die de regering met volmachten ondersteunen, komt zaterdag nog altijd bijeen, maar de neuzen staan allerminst in dezelfde richting. De PS en de N-VA hebben het kompas op oppositie gezet, tegen de door liberalen gedomineerde regering-Wilmès.

Zelfs in haar minderheidsregering is een oorlogje begonnen. Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten verwijt minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken Pieter De Crem (CD&V) een politiestaat te willen installeren, omdat hij zich zou opwerpen als een 'sheriff' die de politie in de strijd tegen privélockdownparty's toelaat woningen te betreden. Die politieke discussie doet de wenkbrauwen fronsen bij de lokale besturen, die in de praktijk vaak al zo optreden. De privacyzaak wordt nu doorgeschoven naar de vergadering van de tien op zaterdag.

Aan het werk

De Wever probeert ondertussen zo veel mogelijk gewicht in de schaal te werpen met de Vlaamse regering, die ook onder vuur ligt. Minister-president Jan Jambon (N-VA) moest minister van Welzijn Wouter Beke (CD&V) rugdekking geven, toen die het verwijt kreeg een kapitein met slappe handjes te zijn.

Jambon lag zelf ook onder vuur, toen hij zijn boodschap dat iedereen die dat kan aan het werk moet gaan nogal onhandig formuleerde. Maar dat is wel waar de N-VA naartoe wil om te vermijden dat gezondheidscrisis een ongeziene economische crisis wordt, waar we nog jaren onder gebukt gaan. 

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud