Begrotingsevenwicht is voor na 2024

Informateur Paul Magnette (PS). ©Photo News

Ook de volgende regering zal de begroting van de NV België niet in evenwicht krijgen. De enige manier om de PS aan de Zweedse partijen te koppelen, is het milderen van het saneringstempo.

België krijgt vandaag een budgettaire uitbrander van de Europese Commissie. Dat is niet de eerste keer. En ook het gezelschap waarin we vertoeven, is niet nieuw: de ‘Club Med-landen’. Maar nooit ging dat met een grotere onverschilligheid gepaard dan nu. Dat het tekort oploopt naar 2,3 procent bruto binnenlands product (bbp) is al zo lang bekend dat het zou verwonderen, mocht dat de trigger zijn die de federale formatie in een stroomversnelling brengt.

Bovendien weerhoudt het er de deelstaten niet van te avonturieren. In Brussel, waar 500 miljoen euro aan investeringen buiten een begroting van nog geen 6 miljard worden geduwd, lijken de teugels helemaal los. Het leidt tot ergernis in de federale restregering. ‘Dat de deelstaten en de gemeenten maar 10 procent van de sanering van België moeten dragen terwijl ze 45 procent van de budgetten vertegenwoordigen, is niet meer te verdedigen’, is te horen.

Flexibiliteit

De begroting snel in evenwicht krijgen lijkt ook niet de hoofdbekommernis in de gesprekken die Paul Magnette (PS) met tien partijen voert. Dat de informateur ging praten met toekomstig eurocommissaris voor Begroting Paolo Gentiloni zegt genoeg. In het onderhoud zou onder meer zijn gesproken over het inroepen van een flexibiliteitsclausule voor investeringen, hetzelfde waarop Brussel hoopt. Maar daar blijft het vermoedelijk niet bij. Het algemene gevoel bij meerdere onderhandelaars is dat er maar één manier is om de belangen van de PS te verzoenen met die van Open VLD, CD&V en/of de N-VA: het saneringstempo milderen.

Dat zit zo: Magnette doet op dit moment verwoede pogingen om een alternatief op de been te brengen voor een regering met de N-VA. Hij mikt op paars-groen of een regenboogcoalitie met CD&V. Daarbij stelt de PS zich volgens bronnen coulanter op dan ex-preformateur Geert Bourgeois (N-VA) liet uitschijnen. Om de liberalen over de streep te trekken zou Magnette bijvoorbeeld wél stappen willen zetten in het flexibeler maken van de arbeidsmarkt en het degressiever maken van de werkloosheidsuitkering. Daarnaast zou de PS niet langer doorduwen voor het terugdringen van de pensioenleeftijd. In ruil zouden de Vlaamse partijen wel moeten instemmen met het verhogen van de laagste pensioenen en het optrekken van de laagste lonen.

Afstraffing

Bij Open VLD en CD&V is het debat over paars-groen volop aan de gang. In beide partijen is de teneur nog altijd dat de risico’s op afstraffing torenhoog zijn, maar dat een oppositiekuur naast de N-VA en het Vlaams Belang evenmin een aantrekkelijk vooruitzicht is. ‘De ambitie is nog altijd om met de N-VA in een regering te stappen’, klinkt het bij CD&V. Maar wil de N-VA dat nog wel? De indruk is van niet.

Paars-groen lijkt maar op één voorwaarde mogelijk: als Open VLD en/of CD&V de garantie krijgen dat het niet uitdraait op een rondje werkende en ondernemende Vlamingen pesten. Concreet betekent dat voor de liberalen dat de belastingen niet worden opgetrokken. En met diezelfde houding zit ook de N-VA nog altijd aan tafel. Koppel dat aan de sociale eisen van de PS en er blijft amper geld over voor de sanering.

Dat leidt tot de conclusie: zowel een paars-gele als een paars-groene regering zal tegen 2024 niet in evenwicht gaan.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect