Bonden zetten toch ‘atoombom' in

De drie vakbonden, het ACV, de ABVV en de ACLVB, roepen toch op tot een algemene staking op 30 januari. Die beslissing lijkt op een vlucht vooruit. De jongste dagen waren, zeker aan Vlaamse kant, twijfels gerezen over de stakingsbereidheid tegen beslissingen die toch niet teruggedraaid kunnen worden. Bovendien hadden het ABVV en de ACLVB hun ‘ultieme’ vergadering pas volgende week gepland.

Maar het ACV evalueerde de toestand gisteren al. Dat was altijd zo gepland, klonk het bij de christelijke bond. De ACV-leiding stelde vast dat het overleg met de regering te weinig opgeleverd heeft om de staking zonder gezichtsverlies af te blazen. Men wou ook niet dat de andere bonden zich achter het ACV zouden wegsteken als dat de actie afblies.

Voorafgaand overleg met het ABVV en de ACLVB maakte het mogelijk meteen met een communiqué uit te pakken dat de staking als ‘onvermijdelijk’ bestempelt. Het verwijst ook naar de nieuwe besparingsmaatregelen die in aantocht zijn voor de begrotingscontrole van februari. Tegelijk benadrukt het vakbondsfront dat het zich ‘bewust is van zijn verantwoordelijkheid en het overleg wenst voort te zetten’.

Vanuit werkgevershoek werd scherp gereageerd. Unizo stelde ‘dat de bedrijven de factuur betalen voor de onverantwoorde staking’. Voka hield het erg kort: ‘De Vlaamse ondernemingen werken voort.’

In de regering ging vooral Open VLD in de tegenaanval. Zowel voorzitter Alexander De Croo als minister van Pensioenen Vincent Van Quickenborne betreurde de staking.

In politieke en werkgeverskringen wordt stil gehoopt dat de bonden na op 30 januari stoom afgelaten te hebben weer bedaren. Dan moet wel zonder verdere averij de klip van de begrotingscontrole genomen worden.

 

‘Het ergste is de tweede golf die uit Europa op ons afkomt’

Rudy De Leeuw (ABVV)

Normaal zou het ABVV pas volgende week beslissen over het al dan niet doorgaan van de algemene staking. Vanwaar plots die hogere versnelling? Schrik om het terrein aan het ACV te laten?

Rudy De Leeuw: ‘Nee, we evalueren de toestand voortdurend in het gemeenschappelijk vakbondsfront. En we hadden van ons federaal comité een mandaat voor deze beslissing. Het was nodig om snel duidelijkheid te scheppen. Het overleg met de regering en de werkgevers gaat tergend traag en heeft tot nu toe maar heel weinig opgeleverd. Ondertussen worden we met allerlei gespin geconfronteerd. Maar het ergste is de tweede golf die vanuit Europa op ons afkomt. Dat is echt de druppel die de emmer doet overlopen. We worden voortdurend met nieuwe zaken bestookt. Ook de index komt weer op tafel. Genoeg is genoeg. Trop is te veel.’

Toch horen we dat lang niet alle sectoren even enthousiast zijn om te staken.

De Leeuw: ‘Ik heb niet de indruk dat er sectoren zijn die twijfelen. Iedereen wordt geraakt. Maar iedere sector organiseert de actie natuurlijk vertrekkend van de eigen mogelijkheden.’

Tegelijk zegt u dat u voort wil onderhandelen. Is dat realistisch? Zeker de werkgevers zullen het overleg nu op een laag pitje zetten.

De Leeuw: ‘We hebben het overleg alle kansen willen geven en we willen dat blijven doen. Maar de mensen zijn zo verontwaardigd dat er iets moest gebeuren. We zullen zien hoe de regering ermee omgaat.’

Uw stakingsdag valt samen met een Europese top.

De Leeuw: ‘Dat is meteen een duidelijk signaal aan Europa dat het zo niet verder kan. Wat Europa ons nu voorschotelt, is echt uitzichtloos.’

U hebt met de algemene staking uw ultieme wapen ingezet. Wat gaat u doen als de regering in februari toch op haar elan voortgaat en de index op de schop neemt?

De Leeuw: ‘Uw vraag bewijst dat we op ons federaal comité van volgende week zeker nog gespreksstof zullen hebben.’

 

‘Ik heb niets gemerkt van een gebrek aan actiebereidheid’

Marc Leemans (ACV)

Het lijkt erop dat de vakbonden voor de vlucht vooruit kiezen.

Marc Leemans: ‘Als ACV hebben we altijd gezegd dat we midden januari het overleg zouden evalueren. Dat is gebeurd en we konden enkel vaststellen dat het allemaal veel te traag gaat.’

Vreest u niet dat u een groot deel van de Vlaamse publieke opinie tegen u krijgt?

Leemans: ‘Ja, maar we stellen ook vast dat de mensen heel ongerust aan het worden zijn over hun toekomst en die van hun kinderen. Alleen al bij onze leden zijn er 100.000 werklozen wier inkomen teruggevoerd wordt tot het niveau van het leefloon. Daarbovenop komt Europa met een beleid dat enkel focust op besparingen. Het Belgische beleid is weinig meer dan een kopie daarvan.’

Maar wat wil u met deze staking nog bereiken? U hebt zopas zelf geschreven dat u beseft dat u dit regeerakkoord nooit meer weg krijgt.

Leemans: ‘Wat we willen, is overleg over een meer solidaire en rechtvaardige samenleving, waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Dat gebeurt nu totaal niet. De frustraties dreigen daardoor op te lopen tot een ni-veau dat niet meer beheersbaar is.’

U wilt overleg afdwingen door te staken. U weet ook wat de werkgevers daarvan vinden.

Leemans: ‘Zij reageren vanuit hun eigen achterban. Als vakbond reageren we vanuit de onze. Ik kan alleen zeggen dat heel veel mensen nu erg ongerust zijn.’

Is de stakingsbereidheid echt zo groot? Ik hoor in uw eigen rangen dat vooral de Franstaligen aan de staking vasthielden. En die staan zelf onder druk van de Waalse FGTB.

Leemans: ‘Werkelijk? Vreemd dat ik dat in ons comité niet gemerkt heb. De actiebereid was daar heel groot. Zelfs zo groot dat er niet moest worden gestemd.’

U zet nu de atoombom onder de actiemiddelen in. Wat kan er daarna nog komen?

Leemans: ‘Dat zullen we de komende weken uitmaken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud