Dermagne zet achterdeur voor extra opslag open

©BELGA

Minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) belooft zich inschikkelijk op te stellen als de sociale partners een creatieve manier vinden om de lonen met meer dan 0,4 procent te verhogen. De werkgeversorganisaties voelen zich onder druk gezet.

Nog voor het goed en wel begonnen was, hadden de vakbonden het loonoverleg opgeblazen. Uit het loonkostenrapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven bleek dat de lonen dit en volgend jaar met maximaal 0,4 procent mogen stijgen boven op de verwachte indexering van 2,8 procent. Samen geeft dat een maximale loonsverhoging van 3,25 procent. Meer is niet mogelijk. Anders stijgen de lonen in ons land sneller dan die in de buurlanden en worden onze bedrijven minder concurrentieel.

De vakbonden spreken over een 'aalmoes' en weigerden vorige week de onderhandelingen met de werkgeversorganisaties aan te vatten. Het ACV, het ABVV en de ACLVB zeiden te begrijpen dat sommige bedrijven hard getroffen zijn door de coronacrisis, maar dat niet alle ondernemingen het moeilijk hebben. Waar het kan, moet volgens hen meer opslag worden gegeven.

Dermagne reanimeert

Minister van Werk en Economie Pierre-Yves Dermagne (PS), die woensdag eerst samenzit met de vakbonden en vervolgens met de werkgeversorganisaties, heeft een plan klaar om het overleg te reanimeren. In de Kamercommissie Sociale Zaken toonde hij zich bereid 'creativiteit' aan de dag te leggen om meer marge te creëren. Hij verwees naar een vage passage in het regeerakkoord, waaruit af te leiden valt dat een loonakkoord kan worden gefaciliteerd met behulp van omzendbrieven.

Die techniek werd al eens gebruikt. De omzendbrief-Cox laat toe dat collectieve bonussen die via de CAO90 worden toegekend of bijdragen voor aanvullende pensioenen buiten de loonnorm vallen. Toegepast op de onderhandelingen: de brutolonen kunnen maximaal met 0,4 procent stijgen, maar via de achterdeur kan werknemers een beetje extra worden gegeven.

Er wordt druk gezet opdat we inschikkelijker zouden zijn.
Werkgeverskringen

Wantrouwige werkgevers

Bij de werkgeversorganisaties vertrouwen ze de zaak niet. 'Er wordt druk gezet opdat we inschikkelijker zouden zijn', klinkt het. Hun vrees is dat fantasieën uit de kast worden gehaald om extra loonsverhogingen in sectoren die minder hard zijn getroffen door de crisis mogelijk te maken. 'De inventiviteit van de vakbonden kent op dat vlak geen grenzen.'

Bij het VBO, Unizo en co. steekt het dat Dermagne de koppeling tussen het loonoverleg en de discussie over de welvaartsenveloppe - het potje om de uitkeringen en pensioenen te verhogen - doorknipt. Bij gebrek aan een akkoord zal de regering nu zelf een voorstel uitwerken. De werkgevers vrezen dat de bonden via de socialistische ministers hun eisen beantwoord zullen zien en dat ze zo een stok achter de deur verliezen om druk te zetten in het loonoverleg.

Doorn in het oog

Toch is dat niet de gedroomde oplossing van de vakbonden. Stiekem hoopten ze op meer. Ze zouden graag de Wet van 1996, die bepaalt dat de lonen in ons land niet sneller kunnen stijgen dan die in de buurlanden, openbreken. De verstrengingen die de regering-Michel doorvoerde, waardoor er steevast minder loonmarge is, zijn hen een doorn in het oog. De liberalen willen niet van aanpassingen aan de wet weten.

De bonden zijn voorts koele minnaars van constructies als de CAO90. Ze zien loonsverhogingen het liefst vertaald in bruto-opslag, omdat werknemers dat hun hele loopbaan meenemen en het helpt de sociale zekerheid te financieren. Al leeft bij de bonden het besef dat ze het overleg niet te veel kunnen laten escaleren. 'Mensen zijn nu met andere dingen bezig', klinkt het.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud