Een op drie inwoners van België heeft migratieroots

©Tim Dirven

Van de 11,5 miljoen inwoners in ons land hebben er 7,8 miljoen een puur Belgische achtergrond. Het aandeel mensen met een migratieachtergrond is in tien jaar gestegen van een op vier tot een op drie.

België is de voorbije tien jaar diverser geworden. Dat blijkt uit een update van de herkomstcijfers door het Belgische statistiekbureau Statbel voor de periode 2010-2020. Op 1 januari telde ons land ruim 7,81 miljoen Belgen (67,9%), 2,26 miljoen Belgen met een buitenlandse achtergrond (19,7%) en 1,43 miljoen buitenlanders (12,4 %).

Mensen met een migratieachtergrond hebben een flink groter aandeel in de bevolking dan tien jaar eerder. Van 10,8 miljoen inwoners waren er in 2010 nog 8,15 miljoen Belg (75,2%), 1,63 miljoen hadden een buitenlandse achtergrond (15 %), 1,06 miljoen waren niet-Belgen (9,8%). Opvallend: in tien jaar zijn er bijna 653.000 mensen bijgekomen in ons land, mee een gevolg van migratie. Ook zijn er minder Belgen met een puur Belgische achtergrond. Hun aantal is met 348.426 gezakt tegenover tien jaar geleden.

Wie is Belg en wie niet?

Eerst even een kort lesje theorie omdat de definitie door Statbel van tel is. Statbel beschouwt iedereen als Belg wanneer hun huidige en eerste nationaliteit die in het bevolkingsregister is geregistreerd Belg is en wanneer bij geen van beide ouders een indicatie wordt gevonden voor eerste registratie met buitenlandse nationaliteit. Mensen met een grootouder die de Turkse of Marokkaanse nationaliteit heeft, kunnen dus in bepaalde omstandigheden worden beschouwd als Belg met puur Belgische achtergrond. Wie zelf ooit met een buitenlandse nationaliteit is ingeschreven of minstens één ouder heeft met buitenlandse link in het bevolkingsregister wordt opgenomen als Belg met buitenlandse achtergrond. Het gevolg is dat in werkelijkheid een nog groter aandeel mensen in ons land een buitenlandse achtergrond heeft dan in de officiële statistieken opgenomen. Statbel benadrukt ook dat migratie-achtergrond niets zegt over migratiebewegingen zelf. Er zijn buitenlanders die in België geboren zijn en Belgen die in het buitenland ter wereld kwamen. Die aparte opsplitsing wordt ook door Statbel gemaakt. Zo is bijna 16 procent van de buitenlanders in ons land geboren en 1,7 procent van de Belgen in het buitenland.

Het aandeel van mensen met een migratieachtergrond verschilt ook sterk tussen de gewesten. In het Brussels Gewest is driekwart van de bevolking intussen Belg met een buitenlandse achtergrond of een buitenlander, tegenover twee op de drie in 2010. Dik een op de drie is geen Belg. In Wallonië heeft een op de drie inwoners migratiewortels of een buitenlandse nationaliteit, in Vlaanderen is dat bijna een op de vier. Dat laatste is wel een behoorlijke stijging tegenover tien jaar geleden, toen het nog om 16 procent van de inwoners van Vlaanderen ging.

Daarnaast zijn er verschillen in de buitenlandse afkomst tussen de gewesten. Puur gekeken naar Belgen met buitenlandse achtergrond en niet-Belgen - 'Belgo-belges' dus buiten beschouwing gelaten - heeft één op de vijf inwoners van ons land zijn herkomst in de buurlanden (Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk), 28 procent in de rest van de EU en dik de helft daarbuiten. In Brussel is de niet-EU-groep het grootst (60,7 % van alle Belgen met migratieroots en niet-Belgen). In Wallonië is de grootste groep mensen uit de EU27 (39,6%), terwijl in Vlaanderen net de grootste groep mensen met een buitenlandse herkomst of nationaliteit van buiten de EU afkomstig is (56,9%).

West-Vlaanderen grootste groei

Weinig verrassend is dat niet alle provincies even divers zijn. Limburg, Antwerpen en Oost-Vlaanderen tellen in Vlaanderen het meeste inwoners met buitenlandse roots of een buitenlandse nationaliteit. Oost- en West-Vlaanderen het minst.

Opmerkelijk is dat West- en Oost-Vlaanderen de voorbije tien jaar de grootste groei kenden in het buitenlands aandeel in de bevolking, met respectievelijk 70 en 60 procent. Het is een goede indicatie dat de diversiteit - aanvankelijk geconcentreerd in onze grootsteden - zich als een olievlek verspreidt. Dat ook de rest van Vlaanderen 'verkleurd' is geraakt, heeft ook een politieke dimensie. Vlaams Belang heeft zich wat teruggetrokken uit de grootstedelijke context, en zet nu in op het capteren van het ongenoegen over de toenemende diversiteit daarbuiten. Dat vertaalde zich mee in een kiesoverwinning in 2019.

18%
Groei in centrumsteden
Het aandeel van mensen met een buitenlandse achtergrond en buitenlandse nationaliteit groeit het snelst in Roeselare (van 7 naar 18%), Brugge (van 9 naar 15%) en Oostende (van 15 naar 25%).

Eenzelfde beeld in de dertien Vlaamse centrumsteden, Brussel inclusief. Ondanks een nog altijd bescheiden aantal mensen met een buitenlandse achtergrond en buitenlandse nationaliteit, groeit hun aandeel het snelst in Roeselare (van 7 naar 18%), Brugge (van 9 naar 15%) en Oostende (van 15 naar 25%).

In Brussel is de grootste groep van buitenlandse herkomst Marokkaans, voor Fransen en Italianen. In Vlaanderen staan Nederlanders op een, voor Marokkanen en Turken. In Wallonië staat Italië op één voor Frankrijk en Marokko. In België was de grootste influx in 2019 van Roemenen, Marokkanen en Fransen. De meest voorkomende herkomstnationaliteit is nu Marokkaans - voor Italianen, die in 2010 nog de statistieken aanvoerden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud