nieuwsanalyse

Een regering tussen twee vuren

Alexander De Croo dreigt te worden belaagd op de rechterflank, Paul Magnette op de linkerflank. ©BELGA

De Vivaldi-regering zal vanuit Vlaanderen door het Vlaams Belang en de N-VA op haar rechterflank worden belaagd, en vanuit Wallonië door PTB/PVDA op haar linkerflank. Het wordt elkaars hand vasthouden in het centrum.

Nog voor de Vivaldi-regering een feit is, toonden Tom Van Grieken en Bart De Wever zondag dat ze de regering van socialisten, liberalen, groenen en CD&V zullen bestrijden van Opgrimbie tot De Panne, om gewezen CD&V-kopman Yves Leterme te parafraseren. Ook bij Leterme luidde het dat het een regering zonder Vlaamse meerderheid tegen Vlaanderen zou zijn die de wil van de Vlaamse kiezer niet zou vertegenwoordigen. De Vlaams Belang-voorzitter organiseerde een Vlaamse autokaravaan naar Brussel, de N-VA-voorman liet zich opmerken in de studio's van 'De zevende dag' en 'VTM nieuws'.

Van Grieken en De Wever zullen Vivaldi bestrijden van Opgrimbie tot De Panne, om gewezen CD&V-kopman Yves Leterme te parafraseren.

De regering mag dus gebeuk op de rechterflank verwachten. Het is een beetje het spiegelbeeld van hoe de regering-Michel, met aan Franstalige zijde alleen de liberalen van de MR aan boord, vooral vanuit Wallonië door de verzamelde oppositie op haar linkerflank werd aangevallen. Een extra moeilijkheid voor Vivaldi is dat de regering wel de rechterflank kan proberen af te dekken, maar dan maakt ze haar linkerflank kwetsbaar voor het oppositiegeweld van de PTB/PVDA vanuit Wallonië.

Geen Vlaams front

De Wever maakte in 'De zevende dag' overigens duidelijk dat hij niet van plan is een Vlaams front te vormen met het Vlaams Belang. De N-VA zal haar rechterflank wel afschermen om een verdere uittocht van kiezers naar het Vlaams Belang tegen te gaan, maar de partij wil vooral de aanval openen op het politieke centrum. De N-VA is er met andere woorden niet op uit kiezers van het Vlaams Belang terug te halen, wel om Open VLD leeg te zuigen en de centrumrechtse kiezers van CD&V op te slokken.

De N-VA is er niet op uit kiezers van het Vlaams Belang terug te halen, wel om Open VLD leeg te zuigen en de centrumrechtse kiezers van CD&V op te slokken.

Het past ook in het politiek-strategische plaatje, zoals Van Grieken het ziet. Het Vlaams Belang krijgt het monopolie op de rechterzijde, terwijl de N-VA zich vanuit de oppositie versterkt in het centrum. Dat moet het Vlaams Belang en de N-VA samen aan een meerderheid helpen, waardoor de N-VA 'incontournabel' zou worden in Vlaanderen. De N-VA komt dan voor de verscheurende keuze te staan om met het Vlaams Belang in zee te gaan of niet.

Eerst zal moeten blijken of de Vivaldi-regering een zekere schwung vindt. Het is een ijzeren wet in de Wetstraat dat een meerderheid zelden in de problemen komt door het vuurwerk van buitenaf. Alles staat of valt met de interne samenhang. Het was niet het gebeuk van de PS en de groenen dat de regering-Michel in de problemen bracht, wel dat Kris Peeters (CD&V) op de bagagedrager zat en met twee voeten afremde, zoals De Wever het zei. En premier Charles Michel (MR) bleek ook niet de carrure te hebben om de boel bijeen te houden. Uiteindelijk viel de regering-Michel, omdat de N-VA eruit trok naar aanleiding van het Marrakeshpact.

Ervaren kapitein

Met Alexander De Croo (Open VLD) ziet het ernaar uit dat Vivaldi een ervaren kapitein en een politiek sluwe vos aan het roer krijgt. Hij kan het schip in woelig water op koers houden, zelfs als zijn team van onervaren matrozen zeeziek zou worden. Voor de Vlaamse partijen aan boord wordt het een kwestie van politiek overleven, en dus moeten ze elkaar helpen om niet kopje-onder te gaan. De groenen zien voor zichzelf al een belangrijke rol weggelegd, door het de andere partijen niet moeilijk te maken.

De groenen zien voor zichzelf al een belangrijke rol weggelegd, door het de andere partijen niet moeilijk te maken.

Het gevaar zit vooral aan Franstalige zijde in de regering, waar de PS en de MR elkaars grootste concurrenten zijn om het politiek marktleiderschap in Franstalig België. Dat is andermaal het spiegelbeeld van de regering-Michel. Daar bleek niet de Franstalige minderheidspositie van de MR de zwakte, maar de electorale strijd aan Vlaamse zijde, met partijen die allemaal in dezelfde centrumrechtse electorale vijver visten.

Nieuwe Kris Peeters

MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez dreigt een nieuwe Kris Peeters te worden. Hij krijgt nu wellicht met De Croo een liberale premier aan het hoofd van een als links gepercipieerde regering, waar hij loyaal tegenover zal moeten zijn. In de laatste rechte lijn van de onderhandelingen is Bouchez ook vakkundig kaltgestellt, waardoor hij inhoudelijk weinig of niets heeft kunnen binnenhalen om zich electoraal aan op te trekken in het eeuwige gevecht met de PS.

Het cement zal moeten zijn dat Vivaldi een herstelregering na corona wordt.

Vivaldi heeft nood aan een project waarachter alle zeven de Vivaldi-partijen zich eensgezind scharen. Een 'positief' project met een Belgicistisch sausje erover heen zal niet volstaan. Vivaldi moet zijn kracht putten uit het feit dat er nu eindelijk een regering is, wat goodwill kan opleveren aan de start. En dan moet het cement zijn dat Vivaldi een herstelregering na corona wordt, zoals ook de regering-Michel de ambitie had een sociaal-economische herstelregering te zijn. Grote hervormingen staan deze keer niet meteen op het programma, het zal al een hele prestatie zijn groter onheil te voorkomen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud