analyse

Een vuile politieke campagne

Tom Meeuws (sp.a) ©BELGA

In een vuile verkiezingscampagne zijn alle middelen goed om een politieke opponent te vloeren. De Antwerpse sp.a-voorzitter Tom Meeuws, minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) en Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) kregen het deze week hard te verduren.

‘Ik heb een paar maanden geleden voorspeld dat dit de vuilste campagne gaat worden die we ooit gekend hebben. De campagne is al bezig en vanaf het prille begin is ze zeer vuil’. Dat zei sp.a-voorzitter John Crombez donderdag, in een reactie op het nieuws van VTM dat het gerecht een onderzoek is begonnen naar de omstreden contracten die de Antwerpse sp.a-voorzitter Tom Meeuws, toen hij nog directeur van De Lijn was, had gesloten met het cultuurhuis De Roma.

Crombez sprak van een ‘georkestreerde campagne’, waarbij op de man wordt gespeeld. Hij suggereerde dat de voorzitter van De Lijn, de N-VA’er Marc Descheemaecker, erachter zat. Toeval bestaat niet, klonk het. Waarop VTM liet weten dat toeval wel bestaat. De commerciële zender had in naam van de openbaarheid van bestuur de contracten opgevraagd bij De Lijn, en had nu het antwoord gekregen dat die niet konden worden vrijgegeven ‘omdat de in dit dossier opgevraagde documenten het voorwerp uitmaken van een strafrechtelijk onderzoek’.

Is de stukgelopen liefdesaffaire tussen Tom Meeuws en Liesbeth Homans politiek relevant?

De storm woedde nog volop, toen het weekblad Knack donderdagavond de grenzen nog wat meer verlegde. Online publiceerde het weekblad het artikel ‘Waarom de N-VA Tom Meeuws kapot wil’, waarin de moddercampagne rond Meeuws in het licht werd geplaatst van de stukgelopen relatie die hij en N-VA-boegbeeld Liesbeth Homans van 2013 tot 2015 hebben gehad.

Waarop Homans prompt liet weten ‘uitermate’ te betreuren dat haar privéleven op straat werd gegooid.‘Tot op heden respecteerde de pers het privéleven van politici zolang er geen politieke relevantie is. Net zoals jaren geleden, heeft ook vandaag mijn vroegere relatie met Tom Meeuws geen enkele politieke relevantie. En dus is er ook geen enkele aanleiding of verantwoording om mijn privéleven op straat te gooien.’ Ook N-VA-voorzitter Bart De Wever betreurde het ‘niveau onder de gordel’ waarin de saga rond Meeuws is beland.

Self fulfilling prophecy

Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck liet daarop weten dat de politieke relevantie van het artikel ‘zonneklaar’ was. ‘De politieke situatie in Antwerpen kan je niet juist inschatten, als je de achtergrond ervan niet kent.’ Een dag later noemde ook Pol Deltour van de Vlaamse Vereniging van Journalisten de stukgelopen relatie een ‘relevant feit’, waardoor de pers volgens hem het recht heeft erover te berichten, ‘zij het in het gepaste kader en met voldoende terughoudendheid’.

De ‘politieke relevantie’ is het argument dat steevast wordt uitgespeeld als de pers over smeuige privéaffaires in de politiek bericht. Het is een flinterdunne lijn. En het is een pervers mechanisme. Door liefdesaffaires in de politiek op de straat te gooien, worden ze politiek relevant.

Zo krijg je een self fulfilling prophecy. Iedereen heeft het er dan over. Overal doken de insinuaties op die de voorbije maanden - verdoken en minder verdoken - zijn gemaakt over de affaire tussen Homans en Meeuws. Het wordt meteen een bevestiging van de vuile oorlog tussen socialisten en Vlaams-nationalisten. Het klinkt overtuigend als Crombez nu beweert dat de aanvallen op Meeuws een ‘persoonlijke beschadigingsoperatie’ zijn.

Crombez wil zo de rangen te sluiten tegen de vijand N-VA. Dat lukte wonderwel, na het uiteenspatten van Samen, het bondgenootschap tussen de sp.a en Groen. Het leek wel alsof de sp.a bevrijd was. En met de onafhankelijke lijsttrekker Jinnih Beels leken de socialisten opnieuw een vuist te kunnen maken tegen burgemeester De Wever. De nieuwe opdoffer dreigt de socialistische heropstanding evenwel te breken. Dus is de positie van Meeuws wankel. Temeer omdat partijvoorzitter Crombez eerder al liet verstaan dat hij Meeuws liever kwijt dan rijk is, omdat hij een blok aan het been is.

Steven Vandeput (N-VA) ©Photo News

Het valt overigens op dat de N-VA de sp.a er ook van beschuldigt een ‘georkestreerde beschadigingsoperatie’ op poten te hebben gezet tegen ‘haar’ minister van Defensie Steven Vandeput. Het was van een andere orde dan het geval-Meeuws, maar ook Vandeput is beschadigd, gaf De Wever toe.

Net zoals Meeuws’ politieke carrière onzeker is, gaf Vandeput zelf al aan een tweede termijn als minister van Defensie geen goed idee te vinden. Vandeput lijkt zijn zinnen te hebben gezet op Hasselt. In 2012 bood hij Ivo Belet (CD&V) al de burgemeesterssjerp aan, maar de CD&V’er koos voor zijn comfortzone in het Europees Parlement. Het gevolg was dat de ondertussen ook al afgeserveerde Hilde Claes (sp.a) burgemeester werd van een roomsrode coalitie en de N-VA naar de oppositiebanken verbannen werd.

Criminele jongeren

Jo Vandeurzen (CD&V) ©Photo News

Dat de politiek beenhard is, ondervond deze week ook de Vlaamse minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V). Vanuit de meerderheid pakte Vlaams Parlementslid Lorin Parys (N-VA) hem keihard aan, nadat vier criminele jongeren op vrije voeten waren gesteld, omdat er geen plaats was in Everberg. ‘De overheid faalt in een van haar kerntaken: veiligheid. We zijn straffeloosheid aan het organiseren’, klonk het hard. Vandeurzen werd verweten niets te hebben gedaan, terwijl hij wel genoeg bijkomende middelen - 500 miljoen euro - heeft gekregen om het probleem aan te pakken. Vandeurzen kreeg daarna nog eens de volle laag, omdat hij in zijn reactie op de kritiek niet meer en beter had gedaan dan vier plaatsen vrij te maken in de aftandse gevangenis van Tongeren.

Vandeurzen heeft al heel wat kilometers op de teller staan, maar hij lijkt het gehad te hebben met de genadeloze politiek. Er wordt gezegd dat hij na de verkiezingen van het nationale politieke toneel zal verdwijnen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud