weekboek

Eerste barstjes in Vivaldi

Met een welgemikte stoot tegen Frank 'schokeffect' Vandenbroucke (sp.a) deed Bart De Wever de liberalen in de regering-De Croo pijn. 'Ik ga oppositie voeren... en oppositie voeren zal ik', klinkt het vanop het hoofdkwartier van de N-VA.

De regering-De Croo is inmiddels twee maanden oud en wie in het oog springt, is Frank Vandenbroucke. De professor die sp.a-voorzitter Conner 'bitches' Rousseau terug naar de Wetstraat bracht, is het gezicht en de stem geworden van de strijd tegen de coronacrisis. Het lijkt soms wel de regering-Vandenbroucke.

Wat niet wil zeggen dat premier Alexander De Croo zijn mannetje niet zou staan. Vandenbroucke kan maar floreren omdat hij politieke rugdekking krijgt van de premier, die van in het begin een tandem vormt met zijn socialistische minister van Volksgezondheid. Een sterke en strenge Vandenbroucke is nodig, wil De Croo de coronacrisis onder controle krijgen en de vaccinatiecampagne in goede banen leiden, zoals De Croo in zijn beleidsverklaring de bevolking heeft beloofd. En Vandenbroucke is nuttig om het vuile werk op te knappen, als er moeilijke boodschappen moeten worden gebracht.

Aan die paarse tandem mag nog minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden worden toegevoegd. Dat CD&V-voorzitter Joachim Coens de fiscale topadvocate uit Schoten in de regeringsploeg dropte, was een even verrassende zet als die van Rousseau met Vandenbroucke. Maar het werkt wel. De Croo, Vandenbroucke en Verlinden vormen het Vlaamse trio dat Vivaldi domineert, wat tot tandengeknars leidt aan Franstalige zijde, waar men vanop het balkon toekijkt op de coronacrisis.

De Croo, Vandenbroucke en Verlinden vormen het Vlaamse trio dat Vivaldi domineert, wat tot tandengeknars leidt aan Franstalige zijde, waar men vanop het balkon toekijkt op de coronacrisis.

Verlinden haalde ondertussen zelfs het wereldnieuws. Er wordt internationaal de spot gedreven met haar 'this must be Belgium'-beslissing om mensen in de kerstperiode wel toe te laten rond de vuurkorf in de tuin, als de gasten daarvoor niet door het huis moeten. Er mag dan wel slechts één persoon binnen naar het toilet gaan. Wie bedenkt dat eigenlijk?

Geen weerwraak

Maar wie echt onder vuur kwam te liggen deze week was Vandenbroucke. De socialist was in de communicatie kort door de bocht gegaan. Toen hij voor de televisiecamera's sprak over een 'schokeffect' dat de regering had willen creëren met de sluiting van de niet-essentiële winkels, aarzelde De Wever geen moment om dat uit te vergroten. In een tweet hekelde hij dat Vandenbroucke de 'middenstanders ten gronde wil richten'.

Met de frontale aanval op Vandenbroucke wilde De Wever naar eigen zeggen geen weerwraak nemen voor de manier waarop de socialist hem eerder had weggezet als een nobody. Met 'wie is De Wever in deze?' had Vandenbroucke een dodelijk zinnetje gelanceerd. Met zijn uithaal naar Vandenbroucke wilde De Wever de sp.a-vicepremier niet persoonlijk tackelen, maar de liberalen pijn doen. Driebanden in de politiek is van alle tijden.

Collateral damage

Dat daarbij ook Jan Jambon in verlegenheid werd gebracht - de Vlaamse minister-president had in een interview met De Tijd hetzelfde als Vandenbroucke gezegd, maar met andere woorden - hield De Wever niet tegen. Het lijkt collateral damage, die automatisch volgt uit het feit dat Jambon als Vlaams minister-president mee beslist in het Overlegcomité. 'Dat Overlegcomité is momenteel een pest voor ons. We worden er omsingeld en achteraf mee verantwoordelijk gehouden voor alle onnozelheden', klinkt het vanop het N-VA-hoofdkwartier.

Het oppositiewerk miste zijn effect niet. Na het vuur te hebben opgepookt, kwamen er bij liberale burgemeesters heel wat kwade telefoontjes binnen van zelfstandigen en ondernemers die zich koud gepakt voelen. De CEO van Paira Daiza, Eric Domb, ging ook flink tekeer. Hij zette Vandenbroucke neer als een Romeinse keizer die met de duim omhoog of omlaag beslist over het levenswerk van ondernemers.

Als toppers uit het bedrijfsleven op de barricades klauteren, zoals ook de CEO van Ackermans & van Haaren, Luc Bertrand, destijds beenhard uithaalde naar de 'marxistische' regering-Di Rupo, dan komt dat hard aan bij de liberalen.

Als toppers uit het bedrijfsleven op de barricades klauteren, zoals ook de CEO van Ackermans & van Haaren, Luc Bertrand, destijds beenhard uithaalde naar de 'marxistische' regering-Di Rupo, dan komt dat hard aan bij de liberalen. Dat is nu niet anders, bleek uit de felle reacties van de Franstalige liberalen op Vandenbrouckes 'schokeffect'.

Er was een boze tweet van gewezen minister van kmo's Denis Ducarme (MR), die daarmee na zijn defenestratie ongetwijfeld in de eerste plaats zijn eigen voorzitter Georges-Louis Bouchez wilde treffen. Bouchez zelf retweette ook een bijtende tweet van ex-minister van Energie Marie-Christine Marghem (MR), waarin ze de 'schokmaatregelen' van Vandenbroucke hekelt.

Binnendraaien

Waarna Rousseau zich verplicht zag in de televisiestudio's van 'Terzake' de verdediging van Vandenbroucke op zich te nemen. Rousseau zou Rousseau niet zijn als hij daarbij ook niet zelf controverse zou uitlokken. 'We moeten ervoor zorgen dat er perspectief is, op op café gaan, op elkaar weer kunnen vastpakken of op een onbekende binnendraaien op een festival', klonk het. Dat 'binnendraaien' ging op de sociale media een eigen leven leiden.

Rousseau joeg in één beweging ook Bouchez op stang, door erop te wijzen dat de coronamiserie die Vandenbroucke moet opkuisen de erfenis is van de regering-Wilmès, die in de zomer de teugels te makkelijk heeft gevierd. In de regeringsonderhandelingen stonden de jonge en flamboyante voorzitters Rousseau en Bouchez vaker tegenover elkaar. Het zijn nu ook de eerste barstjes in Vivaldi.

Georges-Louis Bouchez is een kwaaie klant voor Vivaldi, misschien nog meer dan de groenen dat zijn.

Bouchez is een kwaaie klant voor Vivaldi, misschien nog meer dan de groenen dat zijn. De leider van de Franstalige liberalen is in de regeringsonderhandelingen zodanig kaltgestellt dat hij met lege handen in de regering zit. Dat de liberalen de Zestien hebben, is geen troost voor Bouchez. Integendeel, hij moet zich loyaal gedragen naar De Croo toe, waardoor hij zich maar moeilijk kan profileren ten opzichte van de PS, waarmee de MR strijdt om het politieke marktleiderschap in het zuiden van het land.

Grootste zwakte

In de Franstalige media wordt opgemerkt dat Bouchez een strategie van 'particip-opposition' volgt. Met één been in de regering, met een ander been eruit. Daarin schuilt volgens de Franstalige Wetstraatwatchers de grootste zwakte van Vivaldi. Zeker als de gezondheidscrisis straks plaatsmaakt voor de gevreesde economische crisis. Dan zullen de klassieke links-rechtstegenstellingen de eenheid in Vivaldi pas echt op de proef stellen.

En dan zal ook het oppositiewerk van De Wever & co. pas echt losbarsten. 'Er zit zoveel politieke en personele splijtstof in die club en ze hebben zo weinig doorgesproken', zo verkneukelen ze zich bij de N-VA al op het gebeuk in post-coronatijden.

Er zit zoveel politieke en personele splijtstof in die club en ze hebben zo weinig doorgesproken.
N-VA-bron

Blik op CD&V

De blik zal zich dan ook richten op CD&V, want het zijn CD&V-ministers die werk moeten maken van de twee enige grote hervormingen - een fiscale en een institutionele - die op het menu van Vivaldi staan. Minister van Financiën Vincent Van Peteghem wil met het nodige voluntarisme een grote fiscale hervorming doorvoeren, zijn collega Verlinden moet de contouren uittekenen van een zevende staatshervorming. Het zijn twee dossiers die het gelijk van CD&V-voorzitter Coens bij zijn keuze voor de regeringsdeelname moeten bewijzen.

De fiscale hervorming en de voorbereiding van de zevende staatshervorming zijn twee dossiers die het gelijk van CD&V-voorzitter Coens bij zijn keuze voor de regeringsdeelname moeten bewijzen.

Maar opnieuw mag stevig weerwerk van Bouchez worden verwacht. De MR-voorzitter zal zich als de behoeder van het regeerakkoord - of beter gezegd: onder de dekmantel van een al bij al vaag gebleven regeerakkoord - met man en macht verzetten tegen het 'dual income tax'-verhaal dat CD&V van de fiscale hervorming wil maken. Het spook van een meerdewaardebelasting dreigt dan snel weer op te duiken.

Ook als CD&V voor een verdere regionalisering wil tekenen, waarmee CD&V de V hoog kan houden, zullen de christendemocraten Bouchez op hun weg tegenkomen. Vivaldi dat België verder uitkleedt, hoe moet de Belgicist Bouchez dat nog verkocht krijgen?

Lees verder

Gesponsorde inhoud