interview

Ex-Dexia-topman Axel Miller: ‘Nee, ik word geen minister'

©Saskia Vanderstichele

Wat komt ex-D’Ieteren-baas en gevallen topbankier Axel Miller op een sleutelpositie bij de Franstalige liberalen doen? ‘De politiek en de bedrijven kennen elkaar te weinig. Ik kan ze dichter bij elkaar brengen.’

Officieel begint hij pas maandag aan zijn nieuwe job. Er hangt nog niks aan de muren van zijn kantoor en zijn bureau is leeg, negen hoog in het hoofdkwartier van de MR in Brussel. Miller heeft wel een schriftje van Moleskine bij de hand, het Italiaanse bedrijf dat de dealmaker bij zijn vorige werkgever, de Brusselse holding en Volkswagen-importeur D’Ieteren, nog voor een half miljard euro heeft ingelijfd.

Een aandenken? ‘Helemaal niet. Gewoon een uitstekend gebruiksvoorwerp.’ Hij lacht fijntjes. Wat er straks aan de muren komt? ‘Misschien een grote foto van Nelson Mandela. Die man inspireert me enorm.’

Bio

 De 54-jarige Brusselaar studeerde rechten aan de ULB.

 Maakte carrière als zakenadvocaat bij Stibbe Simont Monahan Duhot en CliffordChance.

Ging na 2001 aan de slag bij de bank-verzekeraar Dexia, werd er in 2006 CEO. Het bijna-faillissement van de groep twee jaar later is het grootste financiële debacle uit de Belgische geschiedenis.

> Werd CEO in 2009 van het beurshuis Petercam, en in 2013 van de holding D’Ieteren.

> Wordt maandag kabinetschef van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez en hoofd van de studiedienst van de partij.

 

Miller maakt geen grap. Ook koning Boudewijn is een inspiratie, vertelt hij. En François Narmon, ex-voorzitter en een van zijn mentoren bij Dexia. ‘Intelligente mensen met een hart voor het algemeen belang. Georges-Louis Bouchez (MR-voorzitter, red.) is ook zo iemand.’

Voor ons zit een nieuwe Miller, lijkt het. Na zijn exit bij D’Ieteren - waar hij werd gekapitteld wegens zijn ‘leiderschapsstijl’ - heeft hij een ‘heel mooi 2019’ gehad, zegt hij. Hij heeft gereisd, gemediteerd, veel tijd met de familie doorgebracht. En veel geluncht. ‘Ja, er waren ook gesprekken om weer het bedrijfsleven in te trekken.’

Hij is ontspannen. De ramp met Dexia, de bank die hij leidde op het moment dat ze meer dan tien jaar geleden bijna omviel en de Belgische staat net niet in het faillissement duwde, de troebele passage bij het beurshuis Petercam erna en de breuk met de familie D’Ieteren vorig jaar - iets waarop hij niet wil terugkomen - het lijkt verwerkt, geklasseerd, opgeborgen verleden.

Hij vertelt over hoe hij en Bouchez elkaar de voorbije weken wonderwel vonden. Een sms’je in de kerstvakantie, twee ontmoetingen, zoveel was nodig om de samenwerking te bezegelen. Miller start maandag als Bouchezs kabinetschef, en als hoofd van het Centre Jean Gol, de studiedienst van de MR.

Opmerkelijk, omdat je op beide posities een inhoudelijke klasbak verwacht. Miller heeft dan wel veel kilometers op de tellers in het bedrijfsleven, maar is een absoluut groentje in de politiek.

Hoe bent u op de shortlist van de MR beland?

Axel bij zijn exit bij Dexia op 30 september 2008 ©REUTERS

Axel Miller: ‘Geen idee. Dat moet u aan meneer Bouchez vragen. Hij heeft op voorhand wel een aantal telefoontjes gedaan, maar ik weet niet met wie. Ik weet wel dat de beelden van mijn exit bij Dexia iets losgemaakt hebben bij hem (Het personeel vormde een erehaag en applaudisseerde op Millers laatste dag, red.). Ons contact was goed, er was een hoog niveau van energie.’

Hoe bedoelt u?

Miller: ‘We konden het direct goed met elkaar vinden. Hij is jong, heeft veel energie, veel gezonde ambitie, en hij wil zijn verantwoordelijkheid opnemen en impact hebben.’

Was u uitgekeken op het bedrijfsleven?

Miller: ‘Nee. Al aasde ik nu niet op een topfunctie, een hoge verloning, zichtbaarheid... I’ve been there. Ik wil nu mijn bijdrage aan dit land leveren. En ik behoud ook mijn bestuursmandaten bij de kalkgroep Carmeuse, de Spa-bottelaar Spadel en de brouwer Duvel-Moortgat.’

Voor die bedrijven is het vast interessant dat ze nu een bestuurder hebben in het hart van een politieke partij.

Miller: ‘Ik zal die functies strikt gescheiden houden. Ik denk wel dat het een goede zaak is dat iemand met veel ervaring in de bedrijfswereld in de politiek terechtkomt. De bedrijfswereld kent de politiek niet goed, en omgekeerd. Ik kan daar een bijdrage leveren, door die twee dichter bij elkaar te brengen.’

Is dat de manier waarop u uw rol bij de MR wilt invullen?

Miller: ‘Het is te vroeg om daar diep op in te gaan. Ik heb wel krachtlijnen waarrond ik wil werken. In de MR moeten we een structuur uitbouwen om zo goed mogelijk te kunnen samenwerken. We moeten ons meer verbinden met mensen in andere partijen en we moeten een brug slaan naar kennis die buiten de politieke wereld ligt.’

De MR zat in een isolement en u moet ze eruit halen?

Miller: ‘Nee, dat zeg ik niet. Maar politici begrijpen de ondernemers soms niet, en omgekeerd. Ik voel polarisatie. Hoe kan de MR als partij sneller registreren wat er leeft, bijvoorbeeld bij ondernemers, en snel de juiste synthese maken en schakelen? Ik kan daar een bijdrage aan leveren.’

Dat blijft wat vaag. Kunt u een voorbeeld geven van hoe dat kan werken?

Miller: ‘Nog niet direct. Geef me even de tijd om me in te werken.’

Axel Miller: ‘De Belgische structuren zijn heel complex. Zijn het de juiste? Daar moeten we over nadenken.’ ©Saskia Vanderstichele

Bent u een liberaal?

Miller: ‘Zeker. Ik denk dat iedereen uniek is en dat iedereen recht heeft zich te ontplooien. Maar je hebt ook een kader nodig opdat dat die vrijheid goed georganiseerd raakt. Intrinsiek ben ik heel, heel liberaal. Ik kom van een niet bepaald vermogende familie. Ik had de kans onderwijs te volgen in goede publieke scholen en aan de universiteit, en ik heb mijn verhaal kunnen schrijven. Ik ben dit mooie land heel dankbaar. Hoe komt het dat we niet kunnen genieten van wat we hebben en waarom kunnen we niet samenwerken?’

Antwoordt u eens zelf op de vraag die u opwerpt. Waarom loopt die samenwerking zo moeilijk?

Miller: ‘De wereld verandert in sneltempo en de menselijke structuren lopen achter. Dat is altijd zo, maar nu gaat de verandering heel snel. En de Belgische structuren zijn heel complex. Zijn het de juiste? Daar moeten we over nadenken.’

Komt u geen ervaring tekort om die denkoefening grondig te doen?

Miller: ‘Ik ben geen specialist in de klassieke politieke codes en ik heb geen zin om dat te worden. Voor bepaalde problemen is een gezonde dosis boerenverstand nodig. Je moet geen specialist in de politieke wetenschappen zijn om te weten of je naar links of naar rechts moet gaan.’

Gelooft u dat, van dat boerenverstand? De Belgische situatie is toch dermate complex dat iemand op uw positie politieke finesse nodig heeft?

Miller: ‘In de politieke onderhandelingen heb je politieke finesse nodig. Maar daarin ben ik niet geïnteresseerd.’

Het is toch uw job om voorzitter Bouchez net daarbij te assisteren?

Miller: ‘Zeker weten. Maar ik moet dat niet alleen doen. De MR heeft een rijke traditie op dat vlak.’

De PS en haar studiedienst staan bekend als een geoliede oorlogsmachine. Boezemt u dat geen angst in?

Miller: ‘Het is een goede zaak dat de PS goed uitgerust is. Wij kunnen daar inspiratie uit putten. Ik wil niet over oorlog of vijanden spreken. Het zijn mensen met wie we in dezelfde richting moeten gaan. Een andere partij is niet per se slecht.’

In de politiek gaat het over macht. Die macht verwerven gaat ten koste van andere partijen.

Miller: ‘Dat is in de bedrijfswereld ook zo. Het is niet dat de ene wereld ideaal en simpel is en de andere complex. Overal speelt de menselijke natuur. Mensen worden gedreven door macht, geld, imago, externe erkenning. Welcome to the world.

Wat als de mensen in die andere partijen waarmee u wilt samenwerken straks uw verleden als Dexia-bankier tegen u gebruiken?

Miller: ‘Ik heb daar geen schrik voor. Mensen mogen een visie hebben, maar dat betekent nog niet dat ze klopt.’

En als morgen wordt gezegd dat de MR de partij van de bankiers is...

Miller: ‘Dan is dat is niet de realiteit. De MR is een partij die vecht voor haar ideeën, en die haar verantwoordelijkheid wil opnemen.’

In de politiek gaat het niet altijd over wat juist is, het gaat ook over perceptie.

Miller: ‘Laat ze maar doen. Noemen ze mij morgen monsieur Dexia? Oké. Dan is dat een vooroordeel. Ad hominem bovendien. Maar ik geloof niet dat mij dat echt parten zal spelen.’

Wat is uw langetermijnplan? Wordt u straks minister?

Miller: ‘Ik ben aan al mijn jobs begonnen met het idee er een onbepaalde tijd te blijven zitten. Ook nu. Er is geen haar op mijn hoofd dat vandaag aan iets anders denkt dan aan wat ik nu doe.’

Zijn er afspraken gemaakt over uw positie als de MR straks in de regering komt?

Miller: ‘Absoluut niet.’

Denkt u dat u een goede minister zou zijn?

 Miller: ‘Dat is niet waar mijn troeven liggen.’

Stel u voor dat u minister van Financiën wordt. Wie weet moet u dan de beursgang van Belfius, de Belgische bank die afgesplitst werd toen Dexia in de financiële crisis onderuitging, in goede banen leiden.

Miller: (bloost) ‘Ik ga nu focussen op de functie die ik net opgenomen heb.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud