Meyrem Almaci rekent af met rivaal Kristof Calvo

Calvo zag de dolksteek niet komen. Hij onderhandelde samen met voorzitster Almaci over de nieuwe Vivaldi-coalitie. Hij zag Vivaldi en het regeerakkoord als zijn baby. ©Photo News

De koude oorlog tussen de Groen-kopstukken Meyrem Almaci en Kristof Calvo is ontploft. Almaci maakte van de uitdeling van de ministerposten gebruik om Calvo kalt te stellen.

'Kristof, je wordt geen minister.' Nadat Groen-voorzitster Meyrem Almaci Kristof Calvo een dag lang in het ongewisse liet, kreeg hij een half uur voor het begin van het ledencongres over de regeringsdeelname het slechte nieuws te horen. Niet van Almaci persoonlijk, maar van Brussels minister Elke van den Brandt, buiten in het donker op een speelplein in Gent. 'Dat doe je toch niet', is binnen de partij te horen. 'Een politiek raspaard zoals we er in de partij amper hebben en misschien één van de grootste talenten van Vlaanderen is politiek vermoord. Meyrem verkoos haar eigen rekeningen te vereffenen en dat boven het partijbelang te plaatsen. Ze moet niet denken dat we dit blauwblauw zullen laten en zomaar de pagina zullen omslaan', luidt het na een wilde nacht.

Dit was mijn zwaarste nacht sinds ik lid ben van Groen.
Een partijtopper van Groen

Wat een moment van glorie had moeten worden - Groen maakte sinds 2004 geen deel meer uit van een regering - eindigde in drama. Na de stemming voor Vivaldi begon een crisis die tot bijna zes uur 's ochtends duurde, waar volgens ingewijden flink wat tranen bij te pas kwamen. 'Dit was mijn zwaarste nacht sinds ik lid ben van Groen', zegt een topper. Volgens ingewijden dreigde Almaci op de politieke raad - die op voorstel van de voorzitster beslist over de ministerposten - zelfs met ontslag als Calvo minister zou worden. 'Officieel is het basisdemocratie, waarbij de keuze uiteindelijk bij vrijwilligers ligt. Maar dit was een gemanipuleerde schijnvertoning met Meyrem die erop aan wist te sturen Kristof opzij te schuiven.'

Broedermoord

Dat de bom barstte, was de kroniek van een aangekondigde broedermoord. Calvo en Almaci verwijten elkaar de overwinningsnederlaag bij de verkiezingen vorig jaar. Groen ging er wel op vooruit, maar de grote doorbraak bleef uit. De kille relatie tussen Calvo en Almaci heeft ook te maken met een klassieke clash om de macht. De twee kopstukken zijn elkaars directe electorale concurrenten omdat ze allebei in dezelfde Antwerpse kieskring wonen. De twee verschilden ook strategisch van mening over regeringsdeelname. Calvo was voor, Almaci lang tegen. Almaci had ook vaak het gevoel dat ze door Calvo voor voldongen feiten werd geplaatst, omdat hij zonder intern overleg met de partij vrijuit zijn zin deed, wat Almaci dan weer met frisse tegenzin naar buiten moest verdedigen. Dat raakte ze beu, ook omdat ze intern het verwijt kreeg de partij onvoldoende smoel te geven, terwijl het net Calvo was die steeds weer buiten de lijntjes van de partij kleurde.

Maar Calvo zag de dolksteek niet komen. Daardoor was het extra pijnlijk. De twee onderhandelden samen over de nieuwe Vivaldi-coalitie. Dat maakt de ontgoocheling van Calvo er alleen groter op, omdat hij Vivaldi en het regeerakkoord als zijn baby ziet. Voor het luik politieke vernieuwing hield hij grotendeels de pen vast.

Het probleem voor Calvo was dat hij niet frontaal de aanval kon inzetten tegen de door Almaci voorgestelde kandidaten. Met Tinne Van der Straeten koos ze voor een getrouwe van Calvo. Die geniet ruime steun onder de Kamerfractie van Groen, waar hij een goed geolied machientje van maakte. Petra De Sutter wordt dan weer op handen gedragen door de hele partij.

De keuze van Almaci zou volgens insiders ook ingegeven zijn door de vrees dat Calvo de schietschijf van de oppositie zou worden.

Over de uiteindelijke beslissing lopen de versies uiteen. Waar in het ene kamp te horen is dat de stemming een close call was, is bij anderen te horen dat de keuze voor Van der Straeten en De Sutter breed gedragen wordt. Bovendien kan de keuze van Almaci voor verjonging en vernieuwing - zoals bij de meeste coalitiepartners - op grote instemming rekenen.

De keuze van Almaci zou volgens insiders ook ingegeven zijn door de vrees dat Calvo de schietschijf van de oppositie zou worden. Calvo's Belgitude maakte hem tot favoriete pispaal van de N-VA, als symbool voor de regering waar Vlaanderen niet voor gestemd had.

Uit het Calvo-kamp klinkt de kritiek dat Almaci de partij verdeelt, terwijl sp.a-voorzitter Conner Rousseau zijn partij opnieuw rond zich verenigt met de intrede in de regering en gejuich over de comeback van Frank Vandenbroucke. Bovendien wordt smalend gedaan over de ministerposten die Groen wist binnen te halen. Van der Straeten op Energie is recht in het Groene straatje, maar de post voor vicepremier De Sutter - grof gesteld ambtenarenzaken en weliswaar overheidsbedrijven maar zonder de NMBS - wordt als een aalmoes afgedaan. 'Energie is ook zonder klimaat en milieu. Het is simpel: Meyrem heeft zich in de ultieme vergadering met voorzitters laten rollen. Ze had dit nooit mogen aanvaarden.'

Ontgoochelende verkiezingen

De Nacht van de Lange Messen is het rimpeleffect van de ontgoochelende verkiezingen vorig jaar. Sindsdien borrelt het, met naar verluidt pogingen tot destabilisatie uit het kamp van zowel Calvo als Almaci. Er is zelfs sprake van een aanzet tot putsch, na Almaci's herverkiezing vorig jaar, een piste die verlaten werd toen de partij in de running bleek voor regeringsdeelname.

Hoewel er onder de militanten grote ontevredenheid was over de verkiezingsuitslag en het functioneren van de partijtop, werd Almaci in oktober vorig jaar toch herverkozen. Dat toont dat ze nog altijd populair is bij de basis. 'Populair. Dat iemand als Bjorn Rzoska bijna de helft van de stemmen haalde als tegenkandidaat, zegt genoeg. Het is gewoon een feit dat er grote onvrede is over Meyrem. De partij is organisatorisch een chaos en haar campagne vorig jaar een ramp. We kwamen over als een bende radicalen die de Vlamingen al hun geld zou afpakken. Een garantie op mislukking.'

We schuiven twee heel sterke mensen naar voren. Maar het is wrang. De manier waarop het is verlopen, had wel anders gekund.
Kristof Calvo
Groen

Calvo wilde op zijn defenestratie enkel kort reageren voor de camera's. 'We schuiven twee heel sterke mensen naar voren. Maar het is wrang. De manier waarop het is verlopen, had wel anders gekund. Ik zal het regeerakkoord met veel vuur verdedigen, maar ik ga me binnenkort wel bezinnen over wat gebeurd is in de partij.' Van een politieke exit is voorlopig geen sprake. Calvo blijft Kamerfractieleider van Groen. Binnen de partij klinkt het dat de bewogen nacht even moet bezinken. Maar het lijkt er niet op dat de oorlog door Almaci gewonnen is.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud