Nog één Vlaamse partij te veel aan federale onderhandelingstafel

©BELGA

Voor de N-VA en de PS met de federale formatie kunnen beginnen moet nog één Vlaamse partij de bons krijgen. Het is de inzet van een eerste krachtmeting tussen de N-VA en de PS.

Als de Waalse regering volgende week gevormd is en kort nadien ook witte rook opstijgt vanop het Martelaarsplein, waar de Vlaamse minister-president kantoor houdt, kan eindelijk een versnelling hoger worden geschakeld bij het leggen van de federale puzzel.

Die federale formatie zal draaien rond de N-VA en de PS, zoveel is duidelijk. Zeker nadat de groenen vorige week woensdag op het ‘Egmontoverleg’ van de partijvoorzitters, een initiatief van de informateurs Johan Vande Lanotte (sp.a) en Didier Reynders (MR), gelost werden. Sindsdien is paars-groen uit beeld verdwenen en blijft alleen paars-geel als optie over. Het laatste alternatief zijn nieuwe verkiezingen, maar die dreigen een zegetocht te worden voor het Vlaams Belang in Vlaanderen en het extreemlinkse PTB in Wallonië.

Het Egmontoverleg van de partijvoorzitters nam vorige week, tot ergernis van Vande Lanotte, een andere wending dan hij voor ogen had. Quid de groenen? Dat werd de inzet van de vergadering nadat N-VA-voorzitter Bart De Wever Groen-voorzitster Meyrem Almaci zwaar had aangepakt. ‘Wat komt ge hier eigenlijk doen?’, tackelde De Wever zijn collega. Almaci werd gedwongen kleur te bekennen. Wilde ze zich met Groen engageren voor een federale regering zonder Ecolo? Dat zou betekenen dat Groen en Ecolo, die in de Kamer één fractie vormen, zich moeten loskoppelen. Uiteindelijk maakte Almaci duidelijk dat Groen niet zal springen zonder Ecolo, waardoor de groenen niet meer meedoen.

Paars-geel

Er ligt dus geen andere optie meer op tafel dan paars-geel, waarbij de N-VA en de PS hun verantwoordelijkheid nemen en samen een onmogelijke federale regering vormen. Volgens een partijvoorzitter moet daarom de druk worden opgevoerd op de N-VA en de PS om ook daadwerkelijk aan die federale regeringsonderhandelingen te beginnen.

De informateurs en de koning kunnen daar een rol in spelen door de PS en de N-VA aan zet te brengen. ‘Ik wil nog wel eens zien dat de N-VA en de PS dan zeggen dat ze hun verantwoordelijkheid niet willen nemen. En als dat zo is, moet dat maar blijken’, aldus een partijvoorzitter.

Een struikelblok op het pad naar onderhandelingen tussen de N-VA en de PS is het feit dat nog één Vlaamse partij te veel aan de federale onderhandelingstafel zit. Sp.a-voorzitter John Crombez maakte al duidelijk dat hij alleen zal meedoen als de Vlaamse socialisten mathematisch nodig zijn.

Zolang een partij meepraat die overbodig is, zal geen enkele andere partij het achterste van zijn tong willen laten zien in de onderhandelingen. Het begrotingstekort dreigt op te lopen tot 12 miljard euro in 2024. Dat betekent dat harde noten moeten worden gekraakt voor het opkrikken van de werkzaamheidsgraad, vooral in het zuiden van het land. Dat lijkt de sleutel tot succes voor een volgende regering. Anders wordt het een malgoverno, met alleen het Vlaams Belang en de PTB als winnaars.

Gevangene

Welke Vlaamse partij zal afvallen, is nog maar de vraag. De PS waarschuwde al dat ze de Zweedse coalitie niet zal depanneren. De PS wil er de sp.a bij. Anders dreigt ze opgesloten te zitten in een rechtse federale formatie.

De sp.a is het glijmiddel voor paars-geel. Maar in de Vlaamse coalitievorming heeft de N-VA, na een grondige afweging van de gevolgen voor de federale formatie, uiteindelijk niet voor de Vlaamse socialisten gekozen, maar wel voor de Zweedse partners Open VLD en CD&V. De N-VA wil niet de gevangene worden in een linkse federale coalitie.

De strijd om die laatste Vlaamse afvaller wordt een eerste krachtmeting tussen de N-VA en de PS om tot de onmogelijke federale regering te komen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect