Noodscenario op tafel om verkiezingen te vermijden

Premier Sophie Wilmès zoekt op vraag van koninklijk opdrachthouder Koen Geens discreet naar steun voor een noodbegroting.

Premier Sophie Wilmès (MR) tast discreet af of er politieke steun kan komen om een verdere ontsporing van de begroting te vermijden. Er is een inspanning van 1,5 tot 2 miljard euro nodig, vernam De Tijd.

De woordvoerder van de premier wil geen commentaar geven, maar zowat alle partijen bevestigen dat discrete gesprekken lopen om een verdere ontsporing van de begroting te vermijden. Om niet slechter te doen dan het begrotingstekort van 1,8 procent van het bruto binnenlands product (bbp) of 9 miljard euro in 2019 is een inspanning van zo'n 1,5 miljard euro nodig. Wil de regering-Wilmès het iets beter doen, dan moet ze 2 miljard euro vinden, luidt het in regeringskringen.

Er ligt nog niets concreets op tafel, maar Wilmès is er op vraag van koninklijk opdrachthouder Koen Geens (CD&V) wel mee bezig. De noodscenario's voor de begroting wil men achter de hand hebben als een 'last resort' om verkiezingen te vermijden. Dan kan de restregering, met steun vanuit het parlement voor de begroting, nog enkele maanden verder werken.

De gesprekken lopen met alle partijen, ook met de N-VA. Al komt de regering in lopende zaken - waarin alleen nog de MR, Open VLD en CD&V zitten - zelfs met de steun van de N-VA niet meer aan een meerderheid. De Zweedse coalitie is haar meerderheid op 26 mei kwijtgespeeld. De regering-Wilmès moet dus steun zoeken bij de groenen en de socialisten.

Frustratie

Zowat alle voorstellen die het parlement nu goedkeurt, hebben een paars-groene meerderheid. Het frustreert de groenen dat ze de regering in lopende zaken uit de nood mogen helpen, maar dat geen aanstalten wordt gemaakt om vanuit dat paars-groene motorblok een Vivaldi-coalitie met socialisten, liberalen, groenen en christendemocraten op de been te brengen.

Het noodscenario waaraan wordt gewerkt, is een variant op de nood- of tijdelijke regering waarvoor Paul Magnette (PS) al snel na de verkiezingen van 26 mei een lans brak. Ook gewezen premier Charles Michel (MR) had zo'n scenario voor ogen, toen hij een doorstart wilde maken met zijn regering na het vertrek van de N-VA. Michel wilde met de steun van de socialisten en de groenen in het parlement voortdoen met zijn minderheidsregering, maar Open VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten maakte dat onmogelijk.

De vraag is welke prijs de regering in lopende zaken moet betalen voor de steun van de socialisten en de groenen om een noodbegroting te kunnen opstellen.

Dat de plannen nu weer opduiken, wekt argwaan. Een noodbegroting met steun van een Vivaldi-alliantie kan dienen als de ultieme piste om verkiezingen - die niemand wil, behalve het Vlaams Belang - te vermijden. Maar ze kan tegelijk een opstapje zijn naar een Vivaldi-coalitie, zoals Magnette in gedachten had.

De vraag is welke prijs de regering in lopende zaken zal moeten betalen voor de steun van de socialisten en de groenen om een noodbegroting te kunnen opstellen. Magnette gaf al te kennen dat de taxshift de reden is voor de grote budgettaire moeilijkheden en lijkt daarop te willen terugkomen. De socialisten willen bijvoorbeeld de verdere uitrol van de hervorming van de vennootschapsbelasting afblazen. Dat dreigt dan weer moeilijk te liggen voor de liberalen en CD&V, die niet graag zien dat de Zweedse realisaties worden teruggedraaid.

En zo loopt elk scenario snel vast, waardoor er bijna negen maanden na de verkiezingen nog altijd geen federale regering is.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud