analyse

Regering met groenen is serieuze piste

Ecolo-covoorzitter Jean-Marc Nollet en Groen-voorzitster Meyrem Almaci willen de gesprekken met Bart De Wever en Paul Magnette een kans geven. ©BELGA

Een regering met de groenen erbij is een serieuze piste. Dat is te horen in de hoek van de preformateurs Bart De Wever en Paul Magnette, maar ook bij de groenen zelf. Woensdag is er een tweede gesprek gepland.

Groen steekt dinsdag op een partijbestuur de koppen bijeen om zich te beraden over de ontmoeting met de preformateurs Bart De Wever en Paul Magnette die woensdag weer op het programma staat.

De groenen krijgen signalen dat de preformateurs een serieuze poging willen ondernemen om ze aan boord te halen, zodat de bubbel van vijf (N-VA, PS, sp.a, CD&V en cdH), die over 70 van de 150 Kamerzetels beschikt, kan worden uitgebreid tot een regering die een meerderheid heeft. De socialisten zien de groenen liever komen dan de liberalen, want met de groenen erbij wordt het minder rechts.

Zolang niet heel de liberale familie wordt toegelaten tot de bubbel van vijf, heeft een nieuw gesprek geen zin.

Voor de N-VA is het omgekeerde waar. De Vlaams-nationalisten hebben liever Open VLD erbij, zodat de regering niet te links kleurt. Maar de vergadering vrijdag met de liberalen verliep niet goed. Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert en MR-voorman Georges-Louis Bouchez bevestigden nog eens dat het samen uit, samen thuis is. Zolang niet heel de liberale familie wordt toegelaten tot de bubbel van vijf, heeft een nieuw gesprek dan ook geen zin, luidt het.

Deur op kier

Vandaar dat nu ook bij de N-VA de deur op een kier staat voor de groenen. Als die zich redelijk opstellen, kunnen openingen worden gemaakt, luidt het. De sherpa's sleutelden maandag alvast aan de nota van De Wever en Magnette. 'In die nota is overigens al zo'n 80 procent van het klimaathoofdstuk uit de nota van Magnette uit 2019 overgenomen, en de groenen hebben daar toen mee ingestemd', merkt een partijvoorzitter op.

Voor De Wever zou een regering met de groenen moeilijk te verkopen zijn aan de achterban, maar het wordt niet uitgesloten. Het geflirt met de groenen is sowieso interessant, al was het maar om druk te zetten op Lachaert om voor een regering met de N-VA te kiezen. Zolang hij Bouchez niet loslaat, dreigt hij meegesleurd te worden in een paars-groene constructie, waar Lachaert zich vorig jaar nog tegen verzette. De MR-voorzitter denkt immers weer aan Vivaldi, nu de N-VA hem buitenspel wil zetten. 'De liberalen willen altijd wat niet op tafel ligt', merkt een Kamerlid cynisch op.

Zolang Lachaert zijn MR-collega Bouchez niet loslaat, dreigt hij meegesleurd te worden in een paars-groene constructie, waar Lachaert zich vorig jaar nog tegen verzette.

De protagonisten willen nu eerst serieus nagaan of de groenen de bubbel van vijf aan een meerderheid kunnen helpen, als in september de vertrouwensstemming op de agenda staat in het parlement. Met groene gedoogsteun kan al een nieuwe regering worden geïnstalleerd, die op zijn minst de kermis in het parlement een halt kan toeroepen. Meteen zou dan Bouchez' liedje van de minderheidsregering-Wilmès uit zijn.

Institutionele hervorming

Het plaatje dat De Wever en Magnette voor ogen hebben, is dat voor de komende twee jaar een regering wordt geïnstalleerd die werk maakt van de strijd tegen corona en een economische relance. Tijdens die twee jaar zou één minister worden aangesteld die erover moet waken dat voor domeinen als gezondheid en arbeidsmarkt een beleid wordt gevoerd op maat van de gewesten en gemeenschappen, en dat in samenspraak met de deelstaten.

De komende twee jaar zou één minister worden aangesteld die erover moet waken dat voor domeinen als gezondheid en arbeidsmarkt een beleid wordt gevoerd op maat van de gewesten en gemeenschappen, en dat in samenspraak met de deelstaten.

Dat heeft altijd op de tekentafel gelegen, en dus niet het voorstel van Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) om voor elk beleidsdomein een Nederlandstalige en een Franstalige minister bevoegd te maken. Wel zouden een Nederlandstalige en een Franstalige minister in die twee jaar een brede staatshervorming moeten voorbereiden.

Voor de groenen liggen die institutionele hervormingen evenwel moeilijk, bleek uit de reactie van Ecolo-covoorzitter Jean-Marc Nollet na een eerste gesprek vorige week dinsdag. Nollet brandde de institutionele plannen af als 'l'antichambre du confédéralisme', de voorbode van het confederalisme.

Toch is het water misschien minder diep, is te horen in groene kringen. In het klimaatbeleid kunnen federaal doelstellingen voor een CO2-reductie worden afgesproken, maar die zullen toch een andere invulling moeten krijgen in Vlaanderen dan in Wallonië. De grote communautaire hervormingen zijn ook niet voor de komende twee jaar, maar pas na de volgende verkiezingen. Daar zal de kiezer zich dus eerst nog over moeten uitspreken.

Zijlijn

De groenen geloven alvast dat er serieus kan worden gepraat. Anders was Nollet niet speciaal teruggekomen van vakantie. Ook voor Groen-voorzitster Meyrem Almaci is het belangrijk dat ze kan aantonen dat er voor de groenen meer inzit dan altijd maar tieren en roepen aan de zijlijn, luidt het.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud