analyse

Stratego rond Vivaldi gaat volop door

©Photo News

Niets gaat vanzelf, ook het opzetten van een vierseizoenencoalitie tussen liberalen, socialisten, groenen en christendemocraten niet. Alle ogen zijn gericht op CD&V-voorzitter Joachim Coens.

De aanvallen vanuit N-VA-hoek zetten koninklijk opdrachthouder Egbert Lachaert (Open VLD) er niet toe aan alsnog een keuze te maken voor paars-geel, waarbij liberalen en socialisten samen met de N-VA een regering maken. Lachaert houdt strategisch alle opties open, al was het maar om zijn onderhandelingspositie niet te verzwakken. De blik is dan wel gericht op een paars-groene coalitie, waarbij de liberalen en de socialisten met de groenen willen dansen, voor Lachaert wordt het moeilijk een blauwe stempel op de onderhandelingen te drukken. Als er nog alternatieven zijn, kunnen de liberalen het tegenover socialisten en groenen hard spelen.

Lachaert houdt strategisch alle opties open, al was het maar om zijn onderhandelingspositie niet te verzwakken.

Bovendien wil Lachaert alleen met paars-groen vertrekken als CD&V aan boord komt. Zo wordt de druk weer verhoogd op die partij, die de sleutels in handen heeft. Bij de vorige poging van Lachaerts voorganger Gwendolyn Rutten zei CD&V-voorzitter Joachim Coens dat paars-groen maar moest vertrekken als ze dat zo graag wilden. Eenzelfde geluid is opnieuw te horen, nadat de christendemocraten maandag de koppen nog eens hebben bijeengestoken.

Nare herinneringen

CD&V is niet echt nodig. Paars-groen telt maar 75 zetels - 76 als ook rekening wordt gehouden met de steun van Emir Kir (ex-PS) - maar kan rekenen op de twee zetels van DéFi of zelfs de vijf van het cdH. Toch wil Lachaert niet vertrekken zonder CD&V erbij. Alleen Vivaldi is voor hem een optie.

Voor christendemocraten roept paars-groen onder Guy Verhofstadt nog altijd nare herinneringen op. Het bindmiddel destijds was dat het een progressieve anti-CD&V-regering was.

In het weekend heeft Lachaert naar verluidt laten verstaan dat hij rekening wil houden met de gevoeligheden van de christendemocraten, voor wie paars-groen onder Guy Verhofstadt nog altijd nare herinneringen oproept. Het bindmiddel destijds was dat het een progressieve anti-CD&V-regering was.

Als Vivaldi een ethisch progressief verhaal moet worden, met een belgicistisch sausje erover, dan kiest CD&V met plezier voor de oppositie. Als het is om een regering te maken die focust op de coronacrisis en sociaal-economisch een centrumkoers wil varen, dan is de partij bereid te praten. Zo duwt Coens de bal weer in het kamp van paars-groen.

Het maakt deel uit van de stratego die aan de gang is. Iedereen bekijkt de pro's en contra's, en wat uit de brand kan worden gesleept, als de keuze voor een Vivaldi-coalitie wordt gemaakt. Voor CD&V is het geen cadeau te worden verwezen naar de oppositiebanken, waar de partij boven het Vlaams Belang en de N-VA moet zien uit te komen. Omgekeerd is het ook gewaagd mee te stappen in een coalitie zonder Vlaamse meerderheid, die zal worden weggezet als een anti-Vlaamse regering.

De Vlaams-nationalisten dreigen er in de coulissen mee dat ze de Vlaamse regering verlaten als liberalen en christendemocraten federaal kiezen voor paars-groen.

Ook de N-VA voert de druk op om te verhinderen dat de Vivaldi-trein uit het station kan vertrekken. De Vlaams-nationalisten dreigen er in de coulissen zelfs mee dat ze de Vlaamse regering verlaten als liberalen en christendemocraten federaal kiezen voor paars-groen. Dat leidt tot enige nervositeit, maar maakt vooralsnog weinig indruk. De N-VA dreigt zich in eigen voet te schieten als ze Vlaanderen gijzelt omdat federaal een Vivaldi-coalitie uit de bus komt.

Noodregering

Ondertussen tikt de klok. Als premier Sophie Wilmès (MR) tegen 17 september weer het vertrouwen vraagt in het parlement en er ligt niets levensvatbaars op tafel, dan is een 'reboot' naar het noodscenario van maart niet uit te sluiten. Bij het uitbreken van de coronacrisis is een poging gedaan voor één jaar een noodregering met socialisten, liberalen, christendemocraten en de N-VA op de been te brengen. Daarop kan nog altijd worden teruggevallen om verkiezingen te vermijden.

Als de weg vrij is om onderhandelingen over Vivaldi te beginnen, kunnen Alexander De Croo en Paul Magnette als formateurs aan de slag gaan.

Maar zover is het nog niet. Eerst brengt Lachaert vrijdag verslag uit bij de koning. Als de weg vrij is om onderhandelingen over Vivaldi te beginnen, kunnen Alexander De Croo (Open VLD) en Paul Magnette als formateurs aan de slag gaan. Beiden zijn kandidaat-premier. Al blijft het maar de vraag of MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez zijn goudhaantje Wilmès zomaar opgeeft. Volgens de voorzitter van de Franstalige liberalen is daarover geen deal gemaakt.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud