Strijd om postjes botst met wens slanke regering

N-VA-voorzitter Bart De Wever wil een kleine regering om het verschil met de regering-Di Rupo te maken. ©Photo News

De toekomstige Zweedse coalitie staat voor een dilemma. Gaat ze voor een slanke regering? Of kiest ze voor een groter aantal ministers, zodat CD&V en Open VLD voldoende gewicht krijgen in de regering?

Tijdens de gesprekken die de coformateurs Kris Peeters (CD&V) en Charles Michel (MR) hebben met de onderhandelaars van de toekomstige federale coalitiepartijen gaat het in de eerste plaats over de inhoud. Maar volgens verschillende bronnen wordt er ook al volop gesproken over de postjes.

De tijd begint immers te dringen. Op 30 augustus vindt een Europese top plaats waar toekomstig Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker knopen wil doorhakken over de samenstelling van zijn ploeg. Als België tegen dan nog geen kandidaat-Europees commissaris naar voren kan schuiven, dreigen we met de kruimels genoegen te moeten nemen.

Voorlopig is die consensuskandidaat er nog niet. Er woedt een strijd tussen CD&V met Marianne Thyssen en de MR met Didier Reynders. De kans dat het mandaat van Karel De Gucht verlengd wordt, wordt klein geacht. Al weigert Open VLD de strijd nu al op te geven.

Het ziet er naar uit dat de functie van commissaris een onderdeel zal zijn van een grote onderhandelingsronde over de belangrijkste posten. De bedoeling is om in een eerste fase iedereen op één lijn te krijgen over de kleur van de premier, de Europees commissaris en de voorzitters van Kamer en Senaat. Er zouden ook al afspraken gemaakt worden over het totale aantal ministers en het aantal ministers per partij.

Dat Kris Peeters premier wordt, is een uitgemaakte zaak. Maar de prijs die CD&V daarvoor dreigt te moeten betalen is dat het de post van Europees commissaris moet laten schieten. Het premierschap, twee ministers én de post van commissaris is van het goede te veel, redeneren de andere partijen. Open VLD hoopt er stilletjes op dat De Gucht de Europese minister van Buitenlandse Zaken, Catherine Ashton, kan opvolgen. Maar ook Reynders wordt daarvoor genoemd. Diens naam gaat ook over de tongen als het gaat over de opvolging van de Europese begrotingstsaar Olli Rehn. ‘Dan kan hij de Waalse begroting afkeuren’, lacht een onderhandelaar. Reynders’ MR zit op het Waalse niveau in de oppositie.

Maar zover zijn we nog niet. Het is koffiedik kijken of er voor Reynders wel een mooie portefeuille in zit. En CD&V zal Thyssen niet zomaar laten vallen, temeer omdat ze over de partijgrenzen heen gewaardeerd wordt. Ook de N-VA heeft Thyssen al een geschikte kandidaat genoemd. Maar CD&V zal die post ‘niet gratis krijgen’. Met andere woorden: als CD&V-voorzitter Wouter Beke voor de post van commissaris gaat, dreigt zijn partij een minister te moeten opgeven. Wie moet dan het onderspit delven? Pieter De Crem of Koen Geens?

Hetzelfde geldt voor Open VLD. Als voorzitster Gwendolyn Rutten volop gaat voor een post van Karel De Gucht, dreigt ze maar één minister over te houden. Dan moet ze Maggie De Block of Alexander De Croo opofferen. Een scenario dat niet realistisch is.

Een bijkomende moeilijkheid voor CD&V en Open VLD is dat de N-VA en de MR allebei voorstander zijn van een slanke regering. Het liefst met maximaal tien ministers, de premier en een beperkt aantal staatssecretarissen. De N-VA van Bart De Wever wil aantonen dat ze het met minder kan doen dan de regering-Di Rupo, die twaalf ministers en zes staatssecretarissen telde. De Franstalige liberalen willen vooral het verschil maken met de deelstaatregeringen in Franstalig België. Die tellen samen 13 ministers. ‘Als de MR het bij vijf federale ministers houdt, hebben we minder ministers dan het cdH dat vijf ministers in de Brusselse en Waalse regering heeft, plus de Waalse Parlementsvoorzitter’, klinkt het in MR-kringen.

In dat scenario zit er maximaal telkens één ministerspost in voor Open VLD en CD&V. Dat is onmogelijk voor beide partijen. Het makkelijkste zou zijn dat er 14 ministers komen. Dan kunnen CD&V en Open VLD elk twee ministers leveren. Als het aantal staatssecretarissen dan beperkt wordt tot maximaal drie, zal de regering-Peeters nog altijd één excellentie minder tellen dan de regering-Di Rupo. Maar dan nog is het personeelsprobleem voor CD&V niet opgelost. Want met Peeters, De Crem en Geens telt de regering niemand van ACW-signatuur. Met een besparingsoperatie van 17 miljard euro op til, zal de druk op Beke groot zijn om alsnog iemand van Beweging.net, zoals het ACW zich nu noemt, in de ploeg op te nemen.

Zeker is dat de MR en de N-VA voor een ‘grote’ regering compensaties zullen eisen. Voor de N-VA is dat wellicht het Kamervoorzitterschap, voor de MR de post van eurocommissaris voor Reynders.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud