Terugkeer van Le Petit Prince

De bijna 65-jarige Frank Vandenbroucke wordt voor de sp.a - binnenkort Vooruit - de grote man in de Vivaldi-coalitie. Het is zijn grote comeback na tien jaar buiten de politiek. ©Photo News

Bijna tien jaar na zijn politieke exit - de tweede al - maakt Frank Vandenbroucke een rentree langs de grote poort. Hij wordt voor de sp.a vicepremier met de zware portefeuille Volksgezondheid en Sociale Zaken in de Vivaldi-regering.

'He's back, bitches.' Na een zelf opgebouwde cliffhanger - 'het wordt een bom' - en in zijn intussen gekende flamboyante stijl onthulde sp.a-voorzitter Conner Rousseau woensdagavond laat via zijn favoriete communicatiekanaal Instagram wie voor zijn partij het zwaargewicht wordt in de nieuwe federale regering-De Croo. Rousseau die met zijn partij voluit de kaart van de vernieuwing trekt, stuntte met een blast from the past.

Teletubbies

Frank Vandenbroucke - een van de populaire Teletubbies die de Vlaamse socialisten begin jaren 2000 electoraal voor het laatst echt hoge toppen liet scheren - wordt de baas op een voor de socialisten cruciaal departement in de federale regering: volksgezondheid en sociale zaken.

Dit is de regering-De Croo

Met de MR-namen vielen de laatste puzzelstukjes van de Vivaldi-regering. En die bevat toch wel enkele verrassingen. Ontdek via dit interactieve overzicht de regeringsploeg van De Croo.

Vandenbroucke komt zo niet alleen in de cockpit van de strijd tegen de coronacrisis. Hij moet mee de lijnen uitzetten in de sociale zekerheid die de socialisten via bijkomende financiële impulsen en hervormingen willen versterken. In een voorts onervaren ploeg ziet Conner Vandenbroucke, die over drie weken 65 wordt, als de perfecte cast. Dat de sérieux en het intelligente imago van Vandenbroucke het jonge voorzitterschap van Rousseau extra geloofwaardigheid geeft, is mooi meegenomen. Voor de N-VA wordt het met Vandenbroucke aan boord ook een pak moeilijker om full force te gaan. Hij heeft geloofsbrieven als het op een Vlaamse reflex aankomt en niet zelden zat Vandenbroucke qua ideeën over sociaal-economische hervormingen niet mijlenver van die van de N-VA.

Vandenbroucke was in de paars-groene regering van de liberaal Guy Verhofstadt tussen 1999 en 2003 minister van Sociale Zaken en Pensioenen. Daarnaast heeft Vandenbroucke, het voorbije decennium actief als academicus, ook jaren op de teller in de Vlaamse regering, waar hij bevoegd was voor de zware portefeuille Onderwijs.

Caractériel

Vandenbrouckes politieke parcours bewijst dat de stunt van Rousseau niet geheel zonder risico is. Vandenbroucke geldt als een eigenzinnige caractériel die door niets of niemand te sturen viel en politiek flink brokken maakte. Nogal overtuigd van het grote gelijk, handelde hij vaak op eigen houtje, zonder overleg met de partijtop.

Hij verdween in de jaren 90 een eerste keer van het politieke toneel in de smeergeldaffaire rond de aankoop van Italiaanse Agusta-gevechtshelikopters. Vandenbroucke moest ontslag nemen als minister van Buitenlandse Zaken toen bekend raakte dat hij als partijvoorzitter van de SP de opdracht had gegeven het ontvangen smeergeld te verbranden. Het was een harde val na een blitzcarrière die begon toen Louis Tobback de linkse econoom van de Leuvense universiteit naar de socialisten haalde. Op zijn 30ste parlementslid, op zijn 34ste partijvoorzitter, op zijn 38ste vicepremier. Na zijn ontslag verliet hij de politiek een paar jaar om aan de gerenommeerde Oxford-universiteit te studeren.

Vandenbroucke maakte in 1999 zijn grote comeback in de regering-Verhofstadt. Aan die periode houdt hij een associatie over met het Zilverfonds, bedoeld als extra spaarpot om de vergrijzingskosten mee te betalen. Het fel bekritiseerde Zilverfonds is door de regering-Michel in 2016 opgedoekt. Reden: lege doos.

Hij werd in 2003 in de paarse regering-Verhofstadt II minister van Werk en Pensioenen. Maar hij werd in 2004 verbannen naar de Vlaamse regering omdat hij in ongenade was gevallen bij de PS. Vandenbroucke pakte in een open brief samen met Johan Vande Lanotte zijn opvolger op Sociale Zaken, Rudy Demotte (PS), keihard aan. De boodschap was dat het land budgettair voor een ontsporing in de gezondheidszorg stond en de vergrijzing amper wordt voorbereid. Vandenbroucke speelde soloslim en zou zijn moment gekozen hebben omdat toenmalig voorzitter Steve Stevaert in Cuba zat. De PS had zijn buik vol van de communautaire scherpslijper Vandenbroucke.

Vandenbroucke is in 2004 uit de federale regering verbannen naar de Vlaamse omdat hij in ongenade was gevallen bij de PS. Die was zijn communautaire scherpslijperij moe.

Vandenbroucke werd opgevist als Vlaams viceminister-president en minister van Onderwijs en Werk. Maar opnieuw ging het helemaal mis. Uitgelekt mailverkeer over 'l'assassinat du prince' legde pijnlijk bloot hoe de politieke moord op Vandenbroucke intern werd geregeld omdat partijvoorzitster Caroline Gennez hem niet terugwilde in de Vlaamse regering. Gennez bleek de speelbal van een stille oorlog onder oude krokodillen. De defenestratie van Vandenbroucke was het werk van Steve Stevaert, met rugdekking van Johan Vande Lanotte, Freddy Willockx en Louis Tobback. Vandenbroucke beweert dat Tobback erachter zat. De moord op 'Le Petit Prince' had een averechts effect, want plots was Vandenbroucke niet alleen het slimste maar ook het populairste jongetje van de klas onder socialistische mandatarissen en militanten.

Rehabilitatie

Na de federale verkiezingen in 2010 kwam er rehabilitatie. Hij werd opgenomen in het sp.a-onderhandelingsteam voor de regeringsvorming. Maar Vandenbroucke moest een stap opzij doen na enkele faux-pas die de relatie tussen de sp.a en de N-VA verzuurden. Zonder veel bombarie en uittredingsvergoeding kapte Vandenbroucke in 2011 met de politiek. Hij koos voor een carrière als hoogleraar, onder meer aan de KU Leuven, de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit Antwerpen. Daar hield hij zich bezig met zijn favoriete thema's: sociaal beleid, vaak in de Europese context. Hij werd ook voorzitter van de commissie pensioenhervormingen 2020-2040 en van de academische raad die het pensioenbeleid permanent zou begeleiden. Meermaals nam hij standpunten in die tegen die van de partij ingingen.

Het is ironisch dat Vandenbroucke en de PS elkaar 15 jaar na de clash opnieuw tegenkomen met een PS-minister op... Pensioenen. Ook voor de PS is het een flinke blast from the past. Rousseau kroont zich tot de grote stuntman van de Vivaldi-regeringsvorming.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud