Advertentie
analyse

Waarom CD&V zich niet laat framen als moslimpartij

Wouter Beke (CD&V) trok zondag alle registers open en schakelde zelfs de premier in tegen de uitspraken van Zuhal Demir (N-VA). ©Tim Dirven

De stem van de moslim mag gegeerd zijn, geen enkele politieke partij wil het etiket van moslimpartij opgekleefd krijgen. Het zou de snelste weg naar een verkiezingsnederlaag zijn.

Het was niet toevallig Zuhal ‘de moeial’ Demir (N-VA) die het in een interview met De Zondag nog eens met de megafoon zei. ‘(CD&V-voorzitter, red.) Beke ziet moslims als kiesvee. Ik wil de Vlaming waarschuwen: CD&V is de nieuwe moslimpartij.’ De kwalijke suggestie is dat de partij haar democratische waarden laat varen, in ruil voor de moslimstem. N-VA-partijvoorzitter Bart De Wever suggereerde het eerder ook met zijn uithaal naar Youssef Kobo, die opstapte als CD&V-medewerker na een reeks controversiële tweets.

De christendemocraten weten dat ze het niet mogen laten gebeuren, als de N-VA hen probeert neer te zetten als een moslimpartij. Wouter Beke trok zondag alle registers open en schakelde zelfs de premier in. Charles Michel (MR) noemde Demirs uithaal ‘deloyaal’ en ‘onaanvaardbaar’, maar daar bleef het bij.

Identiteit

CD&V kan het als religieus geïnspireerde partij als troef uitspelen dat ze de ‘logische keuze’ zou zijn voor moslims, zoals de Gentse lijsttrekker Mieke Van Hecke het formuleerde. Maar het is zeker geen strategie van de partij: voor één moslimkiezer die ze zou kunnen vangen, dreigen tien Vlaamse autochtone kiezers af te haken. En probeer die maar terug te winnen. Zoals Beke vaak zegt: vertrouwen vertrekt per vrachtwagen en keert maar kruiwagen per kruiwagen terug.

Voor één moslimstem die CD&V kan vangen, dreigen tien Vlaamse autochtone kiezers af te haken.

Nu het allemaal draait om identiteit in de politiek, probeert elke partij zich te positioneren rond alles wat te maken heeft met vluchtelingen, vreemdelingen en moslims. CD&V zit goed mee in dat gepolariseerde debat, als antipode van de N-VA. Beke speelt in op het fatsoen van de silent majority in het centrum, terwijl De Wever de Vlaamse onderbuik ter rechterzijde bespeelt.

Beiden doen gretig aan voodoo politics. De N-VA-voorzitter geeft prikken aan Duits kanselier Angela Merkel omdat zijn CD&V-collega haar ‘Wir schaffen das’-uitspraak verdedigt. Andersom deelt Beke prikken uit aan de N-VA door de Vlaams-nationalisten te linken aan de ‘duivelse’ Amerikaanse president Donald Trump. Het creëert telkens vonken op het Belgische politieke toneel, waar de regeringen in lopende zaken zijn en de leegte gaapt.

Antipode

Dat CD&V zich opstelt als de antipode van de N-VA, blijkt ook bij dat ander brandje dat Zuhal Demir heeft gestookt. De staatssecretaris voor Gelijke Kansen ging in de aanval tegen het centrum voor gelijke kansen Unia en brengt de boodschap dat het gedaan moet zijn met de Vlaming te verwijten voor racist, en met allochtonen te pamperen in hun slachtofferrol. Dat vertaalt zich in een directe confrontatie tussen Demir en Unia-topvrouw Els Keytsman, maar ook in een polarisering tussen de N-VA en CD&V, die het opneemt voor Unia.

Door CD&V te framen als een moslimpartij probeert de N-VA haar concurrent te marginaliseren en uit het politieke centrum te duwen. Beke & co. willen de Vlaamse volkspartij blijven en geven met volle kracht tegengas. Als CD&V hengelt naar de moslimkiezer, dan hengelt de N-VA naar de Vlaams Belang-kiezer, zo werd de tegenaanval ingezet. Of hoe de christendemocraten de N-VA proberen weg te zetten als een doorslagje van extreemrechts.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud