analyse

Wantrouwen overschaduwt reanimatie van Vivaldi

Preformateurs Egbert Lachaert en Conner Rousseau lieten de koning woensdag weten dat de hoop op een Vivaldi-regering nog niet vervlogen is. ©Photo News

Het Vivaldi-verhaal blijft wankel. De manier waarop de deal woensdag tot stand kwam, ademt niets dan wantrouwen uit. En dat de MR en CD&V zo goed als schaakmat worden gezet voor het premierschap, is pijnlijk.

Alexander De Croo (Open VLD) en Paul Magnette (PS) zijn de formateurs die tegen 1 oktober een Vivaldi-regering op de been moeten brengen. Koning Filip zette het duo woensdagavond aan het werk, na alweer een knotsgekke dag in de formatiegesprekken tussen socialisten, liberalen, groenen en CD&V.

Dat mag een verrassing heten. Preformateurs Egbert Lachaert (Open VLD) en Conner Rousseau (sp.a) hadden dagenlang zo veel tijd en energie besteed aan het herstellen van de eensgezindheid over de grote lijnen van een inhoudelijk akkoord dat de discussie over het formateurschap en dus het premierschap niet eens ten gronde werd gevoerd.

In de uren voor de twee op het paleis verwacht waren, tastten ze hun voorstel om het stokje aan De Croo en Magnette door te geven af bij de andere partijen, maar bij de MR en CD&V keerden ze van een kale reis terug.

Het veto van Georges-Louis Bouchez (MR) tegen Magnette was niet weg en dat van Joachim Coens (CD&V) tegen De Croo evenmin. ‘De koning heeft op basis van ons verslag beslist meneer De Croo en meneer Magnette aan te duiden als coformateurs’, verwoordde Lachaert het bij zijn vertrek op het paleis. Volgens een opgeluchte Rousseau is ‘het vertrouwen terug’.

Het vertrouwen is terug.
Conner Rousseau
voorzitter Sp.a

Is dat wel zo? Dat de MR en CD&V zo goed als schaakmat worden gezet voor het premierschap, is pijnlijk. Nooit werd tijdens de laatste dagen van deze formatie de indruk gewekt dat Sophie Wilmès (MR) en Koen Geens (CD&V) of Hilde Crevits (CD&V) een kans maakten.

Premierschap nog niet beslecht

Maar in het weerspannige partijbureau van CD&V heerste de consensus dat een regering met De Croo als premier het slechtst denkbare scenario zou zijn. Bouchez ziet het als een ramp voor zijn torenhoge ambities met de MR dat grote rivaal Magnette bij de volgende verkiezingen de kanseliersbonus zou opstrijken. Met andere woorden: deze kwestie is nog niet beslecht.

Ook inhoudelijk blijft het Vivaldi-verhaal wankel. Nadat de gesprekken zondagavond op de persoon van Bouchez waren stukgelopen, konden de brokken woensdagmiddag min of meer gelijmd worden. Bouchez schaarde zich achter een akkoord rond de grote principes. Alle partijen krijgen daarin garanties over hun belangrijkste trofeeën. Een belangrijk punt is dat voor de kernuitstap de wet van 2003 van kracht blijft.

Wantrouwen

De formulering van het compromis draagt ook de kiemen voor nieuwe conflicten in zich.

Maar de manier waarop het akkoord tot stand kwam, ademt niets dan wantrouwen uit. Socialisten en liberalen gingen eerst apart zitten om hun meningsverschillen over de factuur van het Vivaldi-verhaal uit te klaren. Die deal werd dan voorgelegd aan CD&V en de groenen. De formulering van het compromis draagt ook de kiemen voor nieuwe conflicten in zich.

Zo werd alleen afgesproken dat de marge voor nieuw beleid wordt gereduceerd van 6 tot 3 à 4 miljard. Maar hoe die afslanking gebeurt en welke maatregelen sneuvelen, moet nog worden uitgeklaard. En terwijl de liberalen konden uitpakken met de garantie dat een vermogenswinstbelasting van de baan is, staat in het akkoord dat een bijdrage van de sterkste schouders wordt gevraagd en dat een fiscale hervorming wordt voorbereid tegen 2024.

De conclusie: Vivaldi is gereanimeerd, maar blaakt nog niet bepaald van de levenslust.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud