600 euro jobbonus voor de ‘stille werker'

Achter de filosofie van die maatregelen kunnen economen Stijn Baert (UGent) en Ive Marx (Universiteit Antwerpen) zich scharen. Maar ze vragen zich af of de prikkel voldoende is om inactieven aan het werk te krijgen. ©BELGAIMAGE

Met een jobbonus van 50 euro netto per maand (600 euro per jaar) voor wie aan de slag gaat tegen het minimumloon willen de N-VA, CD&V en Open VLD de opstap naar werken aantrekkelijker maken dan niet werken.

‘De stille werkers’, noemt CD&V die categorie. En om in dezelfde sfeer te blijven worden sociale rechten voortaan toegekend in functie van het inkomen in plaats van het sociale statuut. Met andere woorden: ook iemand met een zeer laag loon uit arbeid kan voortaan in aanmerking komen voor een goedkoper busabonnement of lage tarieven voor kinderopvang.

Achter de filosofie van die maatregelen kunnen economen Stijn Baert (UGent) en Ive Marx (Universiteit Antwerpen) zich scharen. Maar ze vragen zich af of de prikkel voldoende is om inactieven aan het werk te krijgen. ‘Alle stimuli zijn welkom, maar je kan je afvragen of dit nuttig besteed geld is. Ook federaal zijn er al veel werkboni en die vallen allemaal in de looncategorie tussen 1.700 en 2.500 euro bruto. Het risico is dat er een promotieval kan ontstaan’, zegt Marx.

Stimulans

Baert stelde eerder een jobbonus van 100 euro per maand voor. ‘Het is een lightversie geworden, vermoedelijk om budgettaire redenen. Misschien kan 50 euro wel een stimulans zijn voor wie aan 1.700 euro bruto aan de slag gaat, maar om heel veel mensen gaat dat niet.’

Van de gemeenschapsdienst voor langdurig werklozen zijn beide economen geen grote fans. Wel juichen ze toe dat de VDAB omgevormd wordt tot een echte arbeidsmarktregisseur, die een persoonlijk traject sluit met een werkloze, compleet met kansen in de sociale economie voor mensen met weinig arbeidskansen.

‘Maar waar ik niks over hoor, zijn praktijktesten’, zegt Baert. ‘Nochtans is het essentieel om werklozen en inactieven aan de slag te krijgen dat alle drempels worden weggenomen. En die drempels zijn er nog altijd. Na meer dan twintig jaar sensibilisering blijft discriminatie van mensen met een migratieachtergrond reëel. Praktijktesten zouden nu de volgende stap moeten zijn. Niet om individuele bedrijven te testen, maar om op sectorniveau tot zelfregulering te komen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud