Advertentie

De balans | Anne De Paepe

©BELGA

Anne De Paepe (61) stelt zich geen kandidaat voor een tweede termijn als rector van de Universiteit Gent. Hier maakt ze haar persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?

‘Kennis en ervaring, zowel in mijn vakgebied als in het leven. En mijn vriendschappen en relaties. In het eerste deel van mijn carrière bouwde ik het embryonale Centrum Medische Genetica uit tot een performant en internationaal erkend labo. Dat deed ik door twintig jaar mensen aan te moedigen, te inspireren, te ondersteunen, bij te scholen. Toen ik rector werd, konden anderen alles voortzetten.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Van mijn ouders, ook academici, kreeg ik alle denkbare kansen. Mijn fantastische mentor Maria Matton-Van Leuven zette me tijdens mijn studie geneeskunde op het spoor van de genetica. Zij concentreerde ze zich op erfelijke oogziekten en leidde met veel passie voor genetica de dienst die ik zou overnemen. Ze opende ook mijn blik op de wereld en stuurde me al heel vroeg naar internationale congressen, waar ik lezingen gaf. Ze geloofde in mij.’

‘Onlangs is mijn echtgenoot overleden. Het is een van de redenen waarom ik verzaak aan een tweede termijn. Hij steunde mijn loopbaan totaal. Tijdens mijn rectoraat stond hij dag en nacht klaar, ook thuis. Mijn dochter zag mijn professionele leven als een inspiratiebron, hoewel ze er soms de dupe van was. Kwantitatief had ik niet altijd de tijd die andere moeders hebben, maar daar ging ze wijs en warm mee om.’

Hebt u geïnvesteerd in anderen?

‘In mijn dochter, die nu als postdoc in de VS werkt, in een aanverwant domein. Dat we ook over haar onderzoek kunnen praten, is een leuke extra dimensie. Ik investeerde ook in jonge collega's. Mijn team groeide van 15 naar 150 mensen. Ook nu is de interactie met geëngageerde studenten erg close. En meer dan strikt zakelijk: ze noemen me ‘onze Alma Mater’. Ik werk ook aan meer gendergelijkheid en work-lifebalans, met gezinsvriendelijke regelingen en quota voor genderevenwicht in commissies en bestuursorganen.’

Wie zit in uw raad van bestuur?

‘Privé kan ik terecht bij mijn dochter en mijn vrienden. Als rector informeer ik me zo goed mogelijk bij collega’s en werk ik nauw samen met de vicerector en de beheerders rond me. Maar het blijft soms eenzaam aan de top. Finaal moet ík beslissen.’

‘Nu, totale inzet en integriteit, dat heb ik thuis gezien. Altijd baas blijven over je eigen leven, ook. Het speelt mee in mijn keuze. Ik vind het belangrijk om mijn eigen leven in handen te houden, en niet het gevoel te hebben geleefd te worden.’

Hebt u al mensen afgeschreven?

‘Niet veel. Maar ik heb een hekel aan oneerlijkheid en onrechtvaardigheid. En uiteraard heb ik situaties gezien waarin mensen niet meer integer te werk gingen om hun doel te bereiken.’

Is uw balans in evenwicht?

‘Ik kijk uit naar rustiger tijden. En naar meer ruimte voor vrienden en ontspanning. In de zomervakantie is mijn man ziek geworden, begin september is hij overleden. Een week later moest ik er weer staan als rector. Ik voelde veel respect en waardering, maar heb geen rouwproces kunnen doormaken. Dat moet nog komen. Hoe ik mijn leven straks precies indeel, ligt nog niet vast. Ik zal in elk geval een coachende rol blijven vervullen voor mijn medewerkers.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud