Gemeenschapsdienst voor Vlaamse werklozen op komst

In CD&V-kringen klinkt het dat de N-VA een trofee wou binnenhalen. De verwachting is dat Zuhal Demir (N-VA) minister van Werk wordt in de regering-Jambon. ©Photo News

De Vlaamse arbeidsbemiddelingsdienst VDAB krijgt naar alle waarschijnlijkheid de bevoegdheid om langdurig werklozen op gemeenschapsdienst te sturen. Bij de N-VA, Open VLD en CD&V, de drie partijen die over een nieuwe Vlaamse regering onderhandelen, bestaat daarover een consensus.

120.000 Vlamingen extra aan de slag krijgen om tot een werkzaamheidsgraad van 80 procent te komen. Die doelstelling formuleerde informateur Bart De Wever (N-VA) in zijn startnota.

Om dat waar te maken leggen de onderhandelaars van de N-VA, CD&V en Open VLD de laatste hand aan een waslijst maatregelen om niet-werkenden aan te sporen aan de slag te gaan én hen ook aantrekkelijker te maken voor werkgevers.

Een van die maatregelen is een heel symbolische: gemeenschapsdienst voor langdurig werklozen. De federale regering-Michel creëerde daarvoor in 2018 het wettelijke kader, maar alle deelstaten haalden er hun neus voor op. Zelfs Vlaams N-VA-minister Philippe Muyters zag er geen heil in. Hij geloofde meer in zijn systeem van ‘wijkwerken’.

59.629
59.629 Vlamingen zijn langer dan twee jaar werkloos.

Maar nu is het geweer van schouder veranderd. In het opzet waarin de onderhandelaars van de werkgroep Werkgelegenheid zich vinden, krijgt de VDAB de mogelijkheid om wie langer dan twee jaar werkloos is op gemeenschapsdienst te sturen bij een stad of een gemeente.

Op dit moment komen zo’n 60.000 mensen in aanmerking. De voorwaarde is wel dat de opgelegde taken nuttig genoeg zijn om ervaring op te doen. Het is dus niet zo dat al wie langer dan twee jaar werkloos is per definitie de straat moet gaan schoonvegen. Maar als de VDAB gemeenschapsdienst oplegt, kan een werkloze die niet weigeren.

Het uittekenen van een individueel traject per werkloze zal in nauw overleg gebeuren met de lokale besturen, die daar ook voor zullen worden vergoed. Dat laatste geldt niet voor de werklozen zelf. 

'Dwangarbeid'

Over de effectiviteit van het zwaar beladen voorstel bestaat grote discussie. De vakbonden omschreven het eerder als ‘dwangarbeid’. 

Ook arbeidseconoom Stijn Baert (UGent) is niet overtuigd. ‘Om het draagvlak voor betaalde werkloosheid te garanderen kan dit helpen. Werklozen moeten beseffen dat veel mensen voor het principe ‘voor wat hoort wat’ zijn. Maar ik zie het niet als een geschikte springplank naar werk. Vaak liggen de taken die een gemeente vraagt ver weg van de mogelijke jobkansen van een werkzoekende. En het komt ook veel te laat als stok achter de deur. Mensen moeten tijdens de eerste maanden werkloosheid geprikkeld worden om weer aan de slag te gaan, niet na twee jaar’, zegt Baert.

In CD&V-kringen klinkt het dat de N-VA vooral een trofee wou binnenhalen. De verwachting is dat Zuhal Demir (N-VA) minister van Werk wordt en die houdt wel van het steviger werk.

In CD&V-kringen klinkt het dat de N-VA vooral een trofee wou binnenhalen.

CD&V is overigens een koele minnaar van het systeem. In de partij wordt erop gewezen dat er eigenlijk amper verschil is met het zogenaamde ‘wijkwerken’ dat Muyters eerder in het leven riep om werklozen ervaring te laten opdoen. 

Inhoudelijk is er ook wel een verschil. Voor het wijkwerken krijgen werklozen een extra vergoeding boven op hun uitkering. Voor gemeenschapsdienst is dat niet het geval. CD&V drong daarop aan, maar volgens de N-VA en Open VLD zou een vergoeding contraproductief werken.

De onderhandelaars hebben ook een consensus bereikt voor de hervorming van de doelgroepenkortingen die bedrijven kunnen krijgen als ze oudere, jongere of laaggeschoolde werklozen aanwerven. De bedoeling is naar een korting op maat te gaan, maar over de uitwerking bestaat nog discussie. Ook het idee om een jobkorting te geven wie met een laag loon aan de slag gaat, ligt nog op tafel. Maar het prijskaartje van 500 miljoen euro is een struikelblok. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect