Leuven brengt vluchtelingen in hotel onder na huisjesmelkerij

Het Ibis-hotel in Leuven waar vluchtelingen opgevangen worden. ©Wouter Van Vooren

In een Leuvens hotel logeren een twintigtal vluchtelingen op kosten van de stad. Het gaat om slachtoffers van huisjesmelkerij, een fenomeen dat volgens hulpverleners steeds meer vluchtelingen treft.

De vluchtelingen belandden weken geleden op straat nadat het gerecht enkele panden van de familie Appeltans onbewoonbaar had verklaard. Na een grootschalig onderzoek naar huisjesmelkerij in 55 panden in Leuven zijn vader Arnold en zoon Manu Appeltans vorige maand aangehouden wegens huisjesmelkerij, inbreuken op de Vlaamse Wooncode en vereniging van misdadigers.

Een twintigtal mensen in een hotel onderbrengen is een dure oplossing, maar we hopen die kosten terug te kunnen vorderen van de familie Appeltans.
Lies Corneillie
Leuvense schepen van Wonen

Het gerecht heeft enkele van hun panden onmiddellijk onbewoonbaar verklaard. Door de mensonwaardige omstandigheden waarin de vluchtelingen er woonden, besloot de stad Leuven ze onder te brengen in het Ibis-hotel bij het station.

‘We zijn op zoek naar een structurelere oplossing’, zegt schepen van Wonen Lies Corneillie (Groen). ‘Een twintigtal mensen in een hotel onderbrengen is een dure oplossing, maar we hopen die kosten terug te kunnen vorderen van de familie Appeltans.’

Gemakkelijke prooien

De vluchtelingen waren gemakkelijke prooien omdat ze nergens anders terechtkonden op de krappe Leuvense vastgoedmarkt. ‘De familie Appeltans richtte zich specifiek op die doelgroep’, zegt Corneillie. De vluchtelingen getuigden over panden zonder water of verwarming, vol ongedierte en opgestapeld vuil.

De stad Leuven en het OCMW zoeken oplossingen voor de vluchtelingen in het Ibis-hotel. ‘Sommigen staan bovenaan op de wachtlijsten voor een sociale woning, maar we willen ook mensen onderbrengen in kloosters. We hebben ook een oproep gelanceerd aan de Leuvenaars om zich kandidaat te stellen als solidaire verhuurders. Wie een kamer of woning via sociale organisaties verhuurt, is zeker van huurinkomsten gedurende een periode van negen jaar.’

Geen alleenstaand geval

Leuven zou geen alleenstaand geval zijn. ‘Huurdersbonden, burgerplatformen en armoedeorganisaties trekken al langer aan de alarmbel over de woonsituatie van vluchtelingen in heel Vlaanderen’, zegt Joy Verstichele van het Vlaams Huurdersplatform.

Vluchtelingen zijn na hun erkenning aangewezen op de privéhuurmarkt. Voor een sociale woning komen pas erkende vluchtelingen niet in aanmerking, omdat er door grote tekorten en voorrangsregels de facto een wachttijd van drie jaar is. Daar komt nog een nieuwe regeling van de Vlaamse regering bij. Wie in aanmerking wil komen, moet minstens de helft van de voorbije tien jaar zonder onderbreking in de gemeente of stad van de aanvraag hebben gewoond.

Op de privéhuurmarkt zijn goedkope woningen of flats evenmin voor het rapen. ‘Daardoor belanden vluchtelingen snel in een grijs circuit. Het probleem is ook dat ze hun rechten en de taal niet kennen, waardoor ze contracten met allerlei onrechtmatige clausules in de maag gesplitst krijgen’, zegt Verstichele.

Hoe groot het probleem in Vlaanderen is, kan niemand precies zeggen. Cijfers konden de politiek noch de betrokken organisaties geven.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud