Oosterlinck: 'Smet heeft zich misrekend'

André Oosterlinck (L), gewezen rector van de KULeuven, voor De Tijd in tweegesprek met minister van Onderwijs Pascal Smet (R). ©Dieter Telemans

Volgens André Oosterlinck, voorzitter van de Associatie KU Leuven, zocht minister van Onderwijs Pascal Smet te weinig steun voor zijn hervorming van het secundair onderwijs. 'Hij heeft zich misrekend in zijn vijfjarenplanning. Hij had vanaf dag één steun moeten zoeken.’ Pascal Smet: ‘Maar ik ben vanaf dag één begonnen!'

In een dubbelinterview in de weekendkrant van de Tijd maken André Oosterlinck en Pascal Smet de balans op van wat er allemaal veranderd is op vlak van onderwijs in de voorbije legislatuur. Maar ook van wat er niét is gebeurd. Zo werd de hervorming van het secundair onderwijs, die nochtans stond aangekondigd in het regeerakkoord, doorgeschoven naar de volgende minister van Onderwijs.

'Jammer', vindt André Oosterlinck. Smet reageert: ' Het probleem is dat de gemeenteraadsverkiezingen er kwamen tussenfietsen. Plots werd een onderwijsdossier een politiek dossier. Politieke partijen zijn er spelletjes mee gaan spelen, en mijn hervorming werd een karikatuur. Opeens luidde het dat ik de richting Latijn-Wiskunde wilde afschaffen. Wat pertinent onwaar is. Dat heeft zelfs nooit op tafel gelegen.’

Oosterlinck toont wel begrip: ‘Het is voor een minister van Onderwijs veel moeilijker om zijn job te doen dan twintig jaar geleden. Luc Van den Bossche (een van Smets voorgangers, red.) kon heel wat meer doordrukken zonder expliciete steun van zijn coalitiepartners, zelfs tegen de vakbonden in. Als een onderwijsminister dat nu zou doen, zou hij ontslag moeten nemen. Vandaag zijn je coalitiepartners soms je grootste tegenstanders. Het zijn schaduwministers die hun zegje willen over elk detail. De politieke context waarin een minister werkt, is veel complexer.’

Smet heeft ook ondervonden dat ook steun krijgen van de basis minder vanzelfsprekend is. ‘We hebben heel veel tijd en energie gestoken in overleg met structuren en koepels. Achteraf bleek dat de akkoorden of bijna-akkoorden niet altijd werden gedragen door de achterban. Ook dat is nieuw. Het heeft te maken met de verdwijning van het middenveld. Vroeger nam de politiek samen met het middenveld beslissingen, en verdedigden de leiders die bij hun achterban.'

'Nu is de achterban individueler en mondiger. Sommige leerkrachten verwijten me dat ik hun mening niet heb gevraagd. Maar ik kan niet alle 165.000 leerkrachten persoonlijk consulteren. Als ik kon herbeginnen, zou ik meer van in het begin op een rechtstreekse en georganiseerde manier met de basis praten zonder de rol van de vakbonden te miskennen. Maar de vakbonden worden al kwaad als ik dat zeg.’

 

Lees het volledige interview zaterdag in de weekendeditie van de Tijd.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud