Rutten scherp voor asielverhaal Jan Jambon

Jan Jambon mag zich voorbereiden op een vlaag kritiek van de oppositie in het Vlaams Parlement. ©BELGA

Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) krijgt, ook van coalitiepartner Open VLD, kritiek voor het verspreiden van een verhaal over asielzoekers die met hun kindergeld een huis konden kopen. Jambon relativeert de heisa.

De uitspraken van Jambon werden opgetekend in een portret dat De Tijd van hem schetste. Tijdens twee toespraken haalde de minister-president het verhaal aan van een familie asielzoekers die na het verkrijgen van de asielstatus retro-actief zoveel kindergeld opstreken voor de periode waarin hun asielaanvraag liep, dat ze er meteen een huis konden van kopen.

Dat verhaal, dat Jambon naar eigen zeggen ergens ‘gehoord’ heeft, is nochtans weinig waarschijnlijk, of in elk geval een uitzonderlijk en extreem scenario. Een familie met vijf kinderen die gedurende twee jaar het kindergeld kan sparen, komt aan 32.000 euro. Veel geld, maar lang niet genoeg om een huis te kunnen kopen.

Jambon krijgt van zijn critici dan ook de wind van voren. Björn Rzoska, fractieleider voor Groen, noemt de uitspraken op Twitter ‘op zijn zachtst gezegd zéér problematisch’. Rzoska zegt ervan uit te gaan dat Jambon niet spreekt namens de Vlaamse coalitiepartners van N-VA, CD&V en Open VLD. Ook Kristof Calvo, de fractieleider van Groen in het federaal parlement, laat van zich horen. De uitspraken zijn ‘een Vlaamse MP onwaardig’, twittert hij.

Rutten vs Jambon

De voorzitter van Open VLD reageerde zondagmiddag scherp. 'Een flauw doorslagje van een extreemrechts broodjeaapverhaal', noemt Gwendolyn Rutten de uitspraken van Jambon in een Facebookpost. 'Dat zijn verzonnen verhalen die in xenofobe tijden goed klinken en lustig voor waar worden rondverteld, maar die fout zijn en schaden.' 

Rutten wijst er in haar post op dat de kindergeld-regeling die de vorige Vlaamse regering had uitgewerkt, met daarin ook de retro-actieve uitbetaling van kindergeld, door de huidige regering wordt teruggedraaid. 'De uitleg leest waarschijnlijk minder spannend dan een broodje aapverhaal, maar is wel juist. En dat is wat je van een regeringsleider mag verwachten. De essentie. Niet de apeverhalen. De eigen lijn. Niet het papegaaien van extreem-rechts', schrijft ze.

Jambon probeerde zondagmiddag de gemoederen te sussen, ook al via een Facebookpost. 'Beste Gwendolyn, laat ons dezer dagen de zaken toch niet al te scherp stellen en (vermeende) tegenstellingen ten top drijven. Het voorbeeld dat ik heb gegeven, kwam bij herhaling ter sprake aan de onderhandelingstafel bij de vorming van onze Vlaamse regering', zegt hij. 'Net zoals vandaag was ook toen niet dit voorbeeld op zich de essentie, dan wel het bestaan van de uitwas door de maatregel. Die uitwas pakken we aan. Samen. Prettige feesten aan allen.'

Francken

De uitspraak (van Jan Jambon) kan in zeer uitzonderlijke situaties theoretisch kloppen, maar het zal dan slechts gaan over een kleine minderheid
Yves Coemans
Studiedienst Gezinsbond

De kritiek op Jambon lokte ook een tegenreactie uit van zijn partijgenoot en voormalig staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken. Hij trekt op Twitter de 'factchecks' rond Jambons uitspraak in twijfel en zegt dat het voorbeeld van een gezin dat een huis kan kopen met het kindergeld helemaal geen extreem geval is.

De bewuste berekening in het artikel van De Tijd was op vraag van de redactie uitgevoerd door de Gezinsbond. Daarbij namen we een asielprocedure van twee jaar en een gezin met vijf kinderen als uitgangspunt. De passage werd door Jan Jambon nagelezen, die er geen opmerkingen over had.

Huis kopen met kindergeld?

De regeling rond retroactieve kinderbijslag voor vluchtelingen bestaat pas sinds een jaar. Het is een gevolg van de hervorming van het systeem door de Vlaamse regering. Die nam als basis de situatie van elk kind, waar vroeger ouders hun recht op kinderbijslag trokken uit het feit dat ze werknemer waren. Die sociale zekerheidslogica - je draagt bij voor je krijgt - is nu losgelaten.

Vluchtelingen zaten in het vroegere systeem in de gewaarborgde kinderbijslag, een soort vangnet waar ook langdurig werklozen op terug konden vallen. Maar in principe kregen hun kinderen evenveel kinderbijslag als die van gewone werknemers. En ze konden geen kinderbijslag recupereren voor de periode dat ze nog in de asielprocedure zaten.

Specialisten vluchtelingenrecht, die De Tijd contacteerde, zeggen niet op de hoogte te zijn dat er een maximum van vijf jaar terugvorderbare kinderbijslag zou bestaan binnen het systeem, een scenario dat de Gezinsbond had geschetst. Evenmin lijkt het zo te zijn dat vluchtelingen eerst vier jaar moeten hebben gewerkt voor ze vijf jaar kinderbijslag kunnen opvorderen. Dat zou ook een beetje wringen met het nieuwe model, dat net de gedachte van het verzekeringsprincipe loslaat. Elk kind krijgt evenveel geld, los van de status van zijn ouders.

Het kan dat afgelopen jaar vluchtelingen een beroep deden op de retroactieve kinderbijslag. Dit jaar tot en met november ontvingen ruim 6.000 mensen vluchtelingenstatus. In de officiele cijfers is geen opsplitsing naar gezinnen met kinderen. Een indicatie is dat ongeveer de helft van de mensen in het opvangsysteem vorig jaar families waren. Puur theoretisch kan het dat een gezin met vijf of meer kinderen erkend is na een asielprocedure van acht jaar, en via de kinderbijslag een grote som geld kan recupereren.

Maar die groep zal sowieso erg klein zijn, net omdat het systeem pas een jaar mogelijk is en enkel heel uitzonderlijke gevallen jarenlang in de procedure zitten. Het Vluchtelingencommissariaat, dat oordeelt of mensen recht hebben op verblijf in ons land, gaf recent toelichting op zijn website bij de behandelingstermijnen van asielaanvragen. Het stelt dat er nog 'een beperkt aantal dossiers van voor januari 2018 dateren en die ten laatste eind januari 2020 verwerkt zullen zijn'. Het principe is dat een asielaanvraag in principe zes maand na aanvraag afgehandeld moet zijn. In de praktijk is dat langer, anderhalf à twee jaar, ook door de mogelijkheid om in beroep te gaan te gaan tegen geweigerde status. Een procedure tot vijf jaar en meer is allerminst gangbare praktijk. DBe 

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud