‘Sp.a heeft geen tussenpaus nodig'

Daniel Termont: ‘Ik pleit al langer voor linkse samenwerking en ik ben blij dat Tobback dat nu ook vindt.’ ©Thomas De Boever

Sp.a-boegbeeld Daniël Termont is geen kandidaat-voorzitter. ‘De partij heeft geen nood aan een tussenpaus als mezelf. We moeten bouwen op mensen als John Crombez of Freya Van den Bossche.’

In het bureau van de Gentse burgemeester Termont ligt geen dossier of papiertje meer. Op de meubels na is de ruimte volledig leeg. ‘Tijdens de Gentse Feesten, kunnen de mensen mijn bureau komen bezoeken. Daarom heb ik alles verhuisd naar mijn secretariaat en ga ik daar werken’, klinkt het vrijdagmiddag terwijl hij nog snel even zijn Blackberry checkt. Gent mag de volgende tien dagen dan al overschakelen op feestmodus, de sfeer in de sp.a is een pak minder vrolijk. Dag na dag wordt wat verder aan de poten van voorzitter Bruno Tobback gezaagd. Het laatste incident in de rij was de makke manier waarop Tobback reageerde op de heisa in Landen. Daar probeerde de lokale sp.a-burgemeester deze week woonwagenbewoners weg te jagen met luide muziek.

Was een iets forsere veroordeling van die praktijken door Tobback niet op zijn plaats geweest?
Daniël Termont: ‘Ik heb daar heel veel verbolgen reacties van partijgenoten op gekregen. En heb dat vanmorgen ook aan de voorzitter laten weten. Zelf zou ik op een andere manier gereageerd hebben, maar ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Nu, ten gronde gaat er achter de totaal onaanvaardbare houding van onze burgemeester in Landen wel een falen van Vlaams N-VA-minister Geert Bourgeois schuil. Hij heeft vijf jaar lang nagelaten deze problematiek aan te pakken.’

Is men al aan uw mouw aan het trekken om voorzitter te worden?
Termont: ‘Bij de vorige voorzittersverkiezingen heb ik sterk getwijfeld om mij kandidaat te stellen. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen mij volledig toe te leggen op de gemeenteraadsverkiezingen. Met succes, ove- rigens, want ik heb in 2012 opnieuw massaal het vertrouwen van de Gentse kiezer gekregen. Ik blijf dan ook in Gent tot 2018. Burgemeester zijn en tegelijk partijvoorzitter, zoals Bart De Wever (N-VA) doet, daar geloof ik niet in. Ik denk niet dat je twee jobs tegelijk goed kan doen.’

Wat als men blijft aandringen?
Termont: ‘Ik weet dat mijn naam de jongste weken opnieuw valt, maar het antwoord is duidelijk: nee. De partij heeft geen nood aan een overgangspaus. Ik ben 61 jaar en aan het einde van mijn carrière. We moeten echt bouwen op onze nieuwe generatie schitterende mensen zoals John Crombez of Freya Van den Bossche. In het geval natuurlijk dat Bruno zou stoppen als voorzitter.’

Voor de verkiezingen liet u verstaan dat de sp.a wel eens de verrassing van de stembusslag zou kunnen worden. Het is anders uitgedraaid.
Termont: Er is geen enkele reden om tevreden te zijn over onze verkiezingsuitslag. In tegenstelling tot wat sommige peilingen voorspelden zijn we niet tot 10 of 11 procent gekelderd, maar het socialisme in Vlaanderen is veel meer waard dan de 14 procent die we gehaald hebben.’

Met 14 procent zit een regeringsdeelname er niet in voor de sp.a?
Termont: ‘Een rechtse regering lijkt me op dit moment de meest democratische formule. Zeker in Vlaanderen heeft men rechts gestemd, maar in Wallonië heeft de PS ook verloren. Ik denk dus dat we ons moeten neerleggen bij het feit dat we vijf jaar lang rechtse regeringen zullen moeten ondergaan. Dat ze het maar eens doen. We zullen zien of de Vlaming in 2019 nog dezelfde mening zal toegedaan zijn.’

Was uw uitspraak dat Bart De Wever duizenden mensen in de armoede gaat storten niet een tikkeltje demagogisch?
Termont: ‘Ik ga niet ontkennen dat ik enkele demagogische trekjes heb. Maar ik blijf erbij dat een rechtse, asociale regering een ramp is voor iedereen die het moeilijk heeft in de samenleving. De oplossingen van de N-VA zullen ons recht naar een maatschappij leiden waar nog veel meer mensen in de armoede worden gestort, waar de kloof tussen rijk en arm nog zal vergroten. Dat zal in de praktijk tot een toename van de sociale problemen leiden. En tot een toename van de veiligheidsproblemen. Een aantal mensen aan de onderkant van de maatschappij zal gaan stelen of zich met illegale praktijken bezighouden om te overleven. Maar nogmaals, de Vlaming heeft daarvoor gekozen.’

Is dat niet wat kort door de bocht?
Termont: ‘Als er de voorbije dagen spanningen waren tussen de N-VA en CD&V, dan ging het toch net over het sociale. Over het feit dat de N-VA weigert geld te steken in welzijn. En dat is nog maar een voorbode van wat gaat gebeuren. Of het nu gaat over gehandicapten, werklozen, leefloners of daklozen, alle zwakkeren in de maatschappij worden slachtoffer in dit verhaal.’

Maar toch zegt u niet: de sp.a is nodig in een regering.
Termont: ‘Ik heb geen enkele legitimiteit om hier een pleidooi te houden dat de socialisten in de volgende Vlaamse en federale regering moeten zitten. Dit weekend wordt wel een cruciaal moment. Als rechts er dit weekend niet in slaagt knopen door te hakken, dan is er maar één alternatief: opnieuw een klassieke tripartite. Maar dan wel én in Vlaanderen én op federaal niveau.’

De sp.a stapt dus niet in een federale regering als ze Vlaams in de oppositie zou verzeilen?
Termont: ‘Als CD&V en de N-VA samen een Vlaamse regering vormen, ga ik in mijn partij een pleidooi houden om niet in de federale regering te stappen. Een zeer sterk pleidooi. Dat heeft geen zin, zeker niet na de zesde staatshervorming. Er gaan zoveel bevoegdheden naar Vlaanderen dat je, als je alleen in de federale regering zit, de zaken zal moeten ondergaan. Trouwens, de burger begrijpt het niet als je op het ene niveau bestuurt en op het andere niet.’

Daarmee zit u op dezelfde golflengte als Open VLD.
Termont: ‘Ze hebben daarover gelijk. Mocht de situatie zich voordoen dat de rechtse partijen er niet in slagen een regering op de been te brengen, zal ik hetzelfde standpunt verdedigen: ofwel in de twee regeringen ofwel in geen enkele. Het ideale scenario voor de N-VA is dat ze in de Vlaamse regering het mooie weer kunnen maken en tegelijk schieten op de federale regering. Maar dat cadeau gaan we ze niet geven als het van mij afhangt.’

Staat een nieuwe tripartite niet haaks op het signaal van de kiezer?
Termont: ‘Rechts heeft de verkiezingen misschien gewonnen, maar de regering-Di Rupo heeft de verkiezingen zeker niet verloren. Wat er gebeurd is, is dat de stemmen aan de rechterkant van het politieke spectrum bij de N-VA gecentraliseerd zijn. Langs de linkerzijde is er versnipperd gekozen. Groen is vooruitgegaan, de PVDA ook en sp.a is min of meer stabiel gebleven.

Het moet volgens mij perfect mogelijk zijn de linkse stemmen te verzamelen door een soort kartel tussen de sp.a en Groen te maken. We vragen de groenen niet hun partij op te heffen. Net zoals men ons niet moet vragen onze structuren af te schaffen. Maar met een kartel kan je heel veel doen. In Gent hebben we bewezen dat zo’n samenwerking succes kan hebben. Bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen heeft de lijst met de sp.a en Groen 44,5 procent van de stemmen gehaald.

Er zijn veel mensen die sociaal ingesteld zijn, maar daarom nog niet socialistisch stemmen. Die mensen geloven echter wel in een samenleving zoals wij die zien en zoals de groenen die zien. Als je onze programma’s naast elkaar legt, zie je trouwens dat ze voor 97 procent identiek zijn. Zo’n samenwerking is iets wat politiek links broodnodig heeft. Ik pleit er al lang voor en ik ben blij dat Bruno Tobback dat nu ook vindt.’

Er wordt al decennia gesproken over linkse frontvorming, maar behalve enkele lokale initiatieven is het nooit iets geworden.
Termont: ‘Op Vlaams en nationaal niveau ligt het blijkbaar moeilijk. Zo’n samenwerking komt er niet door grote verklaringen in de media te doen. Het gaat om menselijk vertrouwen dat er bij de kopstukken van de twee partijen moet zijn. Als dat er is, is veel mogelijk. Dat is de manier waarop we het hier in Gent hebben gedaan. Dat is ook niet van vandaag op morgen gebeurd.

Ik herinner me dat ik in 2006 de avond voor ik naar mijn partijraad trok met de lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen nog naar Vera Dua heb gebeld. Die was toen nationaal voorzitter van Groen. Ik heb haar gezegd: ‘alstublieft, zouden we toch niet samengaan?’

Maar het werd niets?
Termont: ‘Inderdaad. Waarschijnlijk voelden de groenen zich toen nog te veel de underdog en hadden ze het gevoel dat wij socialisten hen gingen oppeuzelen. Vandaag staan ze wat sterker.

Ik blijf ervan overtuigd dat wat we in Gent hebben gedaan ook in Vlaanderen mogelijk is. En ik denk dat een overgrote meerderheid binnen de sp.a en binnen Groen zo’n grote linkse beweging zou aanmoedigen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud