Doek valt voor 'le vieux PS'

De Nethys-affaire dreigt het Waterloo te worden voor Jean-Claude Marcourt. ©BELGA

De Nethys-affaire dreigt het Waterloo te worden voor Jean-Claude Marcourt, die jarenlang een van de machtigste mannen in de schaduw was bij de Luikse Parti Socialiste.

Huiszoekingen bij Jean-Claude Marcourt (64). Het sloeg vrijdag in als een bom, dat het Luikse gerecht in het onderzoek naar de Nethys-corruptieaffaire op de kantoren van de voorzitter van het Waals Parlement en bij hem thuis was binnengevallen. En ook al is Marcourt nog van niets in verdenking gesteld, toch wordt ervan uitgegaan dat hij vaak een vinger in de pap heeft gehad.

Marcourt leek op weg om in de voetsporen van Paul Magnette en Elio Di Rupo minister-president van de Waalse regering te worden. Maar nadat de Nethys-affaire was losgebarsten wilden de Waalse coalitiepartners van de PS niet meer weten van hem. En de nieuwe generatie bij de Luikse PS, met Frédéric Daerden en Christie Morreale op kop, wilde de bladzijde maar al te graag omdraaien. Na de verkiezingen van 2019 werd Marcourt afgevoerd. Dik tegen zijn zin kreeg hij het voorzitterschap van het Waals Parlement als zoethoudertje.

Club van vijf

Als toenmalig Waals minister van Economie was Marcourt een spilfiguur en een dealmaker in alles waar de Waalse politiek en het bedrijfsleven elkaar tegenkwamen. Samen met de Luikse burgemeester Willy Demeyer, gewezen Nethys-topman Stéphane Moreau, de veelbesproken Alain Mathot en de sterke man van de PS in de provincie Luik, André Gilles, deelde Marcourt de voorbije tien jaar vanuit de zogenaamde 'club van vijf' de lakens uit bij de machtige Luikse PS-federatie. Met de val van Nethys komt een einde aan dat schimmige tijdperk.

Het doet denken aan de val van Jean-Claude Van Cauwenberghe, de zogenaamde keizer van Charleroi, die in 2005 van zijn voetstuk viel na het uitbreken van een rist schandalen in zijn stad. Toen Van Cauwenberghe in 1995 voor het eerst minister in de Waalse regering werd, kreeg hij overigens Marcourt als kabinetschef. Het was met knikkende knieën dat hij toen op audiëntie ging bij zijn kabinetschef, zo vertelde Van Cauwenberghe daarover zelf eens.

Marcourt was dé man achter de schermen. Hij begon in 1992 als kabinetschef bij Guy Mathot, vervolgens bij Bernard Anselme en Van Cauwenberghe in de Waalse regering. Daarna maakte hij als kabinetschef van Elio Di Rupo en Laurette Onkelinx mee het mooie weer in de laatste regering-Dehaene en de paars-groene regering-Verhofstadt.

In 2004 stapte Marcourt uit de schaduw, hij werd uitgespeeld als minister van Economie in de Waalse regering. Daar ontpopte hij zich andermaal als sterke man, al kon hij electoraal nooit uitgroeien tot een stemmenkanon.

Le nouveau PS

Net zoals Magnette midden de jaren 2000 in opdracht van toenmalig PS-voorzitter Di Rupo grote kuis hield in Charleroi, riep Pierre-Yves Dermagne als vertrouwensfiguur van Magnette in de Waalse regering de onfrisse praktijken in het Publifin/Nethys-dossier een halt toe. Dermagne is samen met staatssecretaris voor Relance Thomas Dermine het gezicht geworden van 'le nouveau PS' in de regering-De Croo.

Terwijl het verleden de PS in Wallonië blijft achtervolgen, zijn Dermagne en vooral Dermine een charmeoffensief begonnen in Vlaanderen. Ze staan voor een moderne PS, die gedreven wordt door economische efficiëntie en niet door ideologie. Toch heeft de Parti Socialiste in de Vivaldi-coalitie al enkele keren laten voelen dat ze haar socialistische voet wil en zal zetten, zelfs al botst dat met de liberalen in de regering.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud