Wil de echte chef bij de PS opstaan?

©BAS BOGAERTS/ID

Elio Di Rupo doet dan toch troonsafstand aan de Keizerslaan, waar het PS-hoofdkwartier ligt. Kroonprins Paul Magnette krijgt zijn kans. Bij de N-VA is weinig applaus te horen, want de wissel dreigt de federale formatie nog te bemoeilijken.

‘Even slim als Elio Di Rupo, maar onberekenbaar en wispelturig.’ Zo wordt bij de N-VA over Paul Magnette gesproken. Dat hij straks - half oktober - de scepter overneemt van Di Rupo aan de Keizerslaan, waar het hoofdkwartier van de PS ligt, lijkt de onderhandelingen over een federale regering niet te vergemakkelijken. De pragmaticus Di Rupo wist dat hij het met Bart De Wever moest proberen, maar Magnette lijkt toch vooral paars-groen achter de hand te houden.

De Carolo beseft dat met de N-VA moet worden gesproken, maar het is koffiedik kijken welke houding hij aanneemt. Een indicatie wordt welk team Magnette rond zich verzamelt. Di Rupo neemt zijn kabinetschef Gilles Doutrelepont, de directeur van het befaamde studiecentrum Emile Vandervelde, met zich mee naar het Elysette in Namen. Di Rupo lijkt nog deel te willen blijven uitmaken van het federale PS-onderhandelingsteam, waaraan hij de Waals Parlementsvoorzitter en regionalist Jean-Claude Marcourt heeft toegevoegd.

Die sterkhouder uit het Luikse maakte na zijn aanstelling als Waals Parlementsvoorzitter duidelijk dat een federale regering met de N-VA ‘een mogelijkheid’ is. In zijn speech voor de Waalse feestdag van 15 september maakte hij zelfs een voorzichtige opening voor een staatshervorming. Gewezen minister Sander Loones (N-VA) verwelkomde die al, al wacht de Vlaams-nationalistische partijtop nog af. De verkiezingsscore van 26 mei was te mager om de claim van confederalisme op tafel te kunnen leggen, is het aanvoelen.

Met de voorzittersverkiezingen in het vooruitzicht heeft Magnette weinig manoeuvreerruimte om met de N-VA te gaan dansen. Mogelijk is het wachten tot de voorzittersverkiezingen bij de PS achter de rug zijn, alvorens de gesprekken met de N-VA over een paars-gele federale regering echt uit de startblokken geraken. Eerder bleef de pauzeknop al ingedrukt in afwachting van het Waalse regeerakkoord tussen de PS, de MR en Ecolo.

Magnette kan het zich niet veroorloven nu een misstap te begaan, nadat hij zo lang heeft moeten wachten tot Di Rupo een stap wilde opzijzetten.

Magnette kan het zich niet veroorloven nu een misstap te begaan, nadat hij zo lang heeft moeten wachten tot Di Rupo een stap wilde opzijzetten. Even leek Di Rupo zelfs vast te houden aan het voorzitterschap, ook al gaat hij de Waalse regering voor een derde keer leiden. Afgelopen weekend maakte Di Rupo dan toch duidelijk dat hij geen kandidaat meer is bij de voorzittersverkiezingen, die uiterlijk eind oktober moeten plaatsvinden.

Nadat Di Rupo 17 jaar de Parti Socialiste heeft geleid, krijgt kroonprins Magnette eindelijk zijn kans. Hij zat al even interim op de troon, toen Di Rupo in de Wetstraat 16 zat. Maar de dag dat het premierschap was afgelopen, eiste Di Rupo het voorzitterschap weer op: ‘C’est quand même moi, le president.’

Met veel tegenzin gaf Magnette de scepter weer af. Tegenstribbelen deed hij nauwelijks. Het ligt niet in de aard van Magnette een vadermoord te plegen, luidt het in PS-kringen.

Di Rupo is wel degelijk de politieke vader van Magnette. De PS-voorzitter plukte hem in 2007 weg bij de Franstalige Brusselse universiteit ULB, om grote schoonmaak te houden in het door schandalen geteisterde Charleroi, waar Jean-Claude Van Cauwenberghe de ongekroonde keizer was. Van Cauwenberghe, die toen de Waalse regering leidde, moest een stap terugzetten.

Kort na zijn opkuisoperatie in Charleroi werd Magnette in 2007 minister in de herschikte Waalse regering. Het werd een blitzcarrière. In december van datzelfde jaar verhuisde hij naar het federale niveau waar hij minister werd in de interim-regering-Verhofstadt III, de regering-Leterme, de regering-Van Rompuy en de regering-Di Rupo. Begin 2013 stapte hij uit de regering om burgemeester van Charleroi en voorzitter van de PS te worden. Hij leek de nieuwe sterke man, maar Di Rupo wilde niet wijken.

Tot Di Rupo afgelopen weekend dan toch troonsafstand deed. Daarbij wilde hij niet zeggen wie de kandidaat van zijn hart was. Hij gooide wel bloemetjes naar Magnette als de ‘oplossingsfabriek’.

Het blijft de vraag wie het nu voor het zeggen zal hebben. Magnette zal in ieder geval niets aan Di Rupo te zeggen hebben, luidt het in PS-kringen. En het blijft ook de vraag wie bij de PS het laatste woord heeft in de onderhandelingen met de N-VA over een federale regering, waarover Vlaanderen en Wallonië in een confederale logica lijken te gaan beslissen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect