'We moeten af van naoorlogs draaiboek'

Carmen Reinhart.

‘We zitten met naoorlogs beleid aan te modderen in een vooroorlogse economie.’ Met 800 jaar financiële geschiedenis in haar achterhoofd, spaart Carmen Reinhart de roede niet.

De topeconome is vandaag te gast in het Brusselse Tour & Taxis waar ze een lezing geeft voor De Tijd & L’Echo New Insights in Business & Finance.

Beleidsmakers moeten beseffen dat het ditmaal echt wel anders is, om even de bestseller ‘This Time is Different’ te citeren die Carmen Reinhart schreef samen met haar Harvard-collega Kenneth Rogoff. ‘Veel politici, maar ook centraal bankiers, denken nog altijd dat dit een crisis is zoals er na de Tweede Wereldoorlog verschillende zijn geweest. Maar dat is niet zo. De economische situatie nu valt nog het best te vergelijken met die van de Grote Depressie van de jaren 30. Net als toen zitten we nu met hoge schulden bij zowel de overheden als de private sector.’

Voor de recepten om deze schuldencrisis het hoofd te bieden, moeten we dus ook goed bekijken welke lessen we uit die turbulente episode kunnen trekken, die gekenmerkt wordt door massale faillissementen. ‘Iedereen wanbetaalde op zijn schulden, zelfs de spreekwoordelijke hond met het hoedje’, stelt Reinhart vast. ‘Beleidsmakers mogen dus niet langer het draaiboek van de netjes geordende naoorlogse economie volgen.’

 

  Carmen Reinhart in een babbel met JP Balkenende #newinsights tijd lecho pic.twitter.com/YpMGV1kJ8U— dhaerens (@dhaerens) 14 May 13

  Carmen Reinhart in een babbel met JP Balkenende #newinsights tijd lecho pic.twitter.com/YpMGV1kJ8U— dhaerens (@dhaerens) 14 May 13

Taboes

De schuldenlast moet dus lager, en daarbij moeten volgens Reinhart heel wat taboes sneuvelen. Zo moeten overheden bereid zijn om schulden af te schrijven in plaats van ze te blijven absorberen, betoogt de econome. ‘Dat principe geldt zowel voor obligaties van insolvabele banken als voor staatspapier van Zuid-Europese landen als voor hypotheekschulden in de VS.’

Voor de eurozone impliceert dit dat probleemlanden schulden kwijtgescholden krijgen, waaronder een deel van de noodleningen die ze van de andere eurolanden hebben gekregen. Dat is op dit ogenblik nog altijd een huizenhoog taboe, erkent Reinhart. ‘Natuurlijk begrijp ik dat Duitsland daar geen zin in heeft. Niemand die geld heeft en dat moet afstaan, staat te springen om het af te geven. Maar dat neemt niet weg dat er wel degelijk transfers moeten komen in de eurozone.’

Dodelijke kredietschaarste

Door dat voor zich uit te blijven schuiven, maken de politici het probleem enkel erger. ‘Het besef begint er langzaamaan te komen, maar dan wel echt langzaamaan’, zucht Reinhart. Ondertussen blijven gezinnen en ondernemingen in bijvoorbeeld Spanje torenhoge rentes betalen op hun leningen, als ze die al krijgen. ‘Kredietschaarste is dodelijk voor economieën, en hoe langer ze duurt, hoe groter de schade.’

Dat heeft ook ingrijpende gevolgen voor het economisch DNA. ‘In Spanje is er een hoge cyclische werkloosheid. Maar hoe lang duurt het voor die transformeert naar structurele werkloosheid? Ik ben geen arbeidseconoom, maar het is duidelijk dat dit gaat gebeuren als er niets grondig verandert.’

Goede fout

Schuldherschikkingen alleen volstaan in elk geval niet om nu uit de crisis te geraken, benadrukt Reinhart. ‘De volledige mix van instrumenten moet aan bod komen.’

Daar hoort ook inflatie bij. Reinhart betoogde bij de start van de crisis al dat een hogere inflatie van 5 à 6 procent die een tijdlang aangehouden wordt, een belangrijke rol kan spelen in het afbouwen van de opgebouwde schulden. Dat betekent dat ook de Europese Centrale Bank (ECB) veel meer moet doen om inflatie te creëren. ‘Op dit ogenblik zitten we met een dalende inflatie’, waarschuwt Reinhart. ‘Er is een overcapaciteit, een hoge werkloosheid, en teruglopende kredietverstrekking. Als de ECB dan toch een fout moet maken, laat het dan in de richting van te veel inflatie zijn eerder dan deflatie.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud